Quantcast

Čiji je naš jezik

Konstantin Veliki

Buduća legenda
Poruka
25.166
У држави Немањића имамо забележене примере да се особе зову Куман, Грчин. Угрин.
Име Србин налазимо једино у византијској источној Македонији.
Врло једноставно, таквим именима се идентификују особе чија је народност у мањини у односу на дато окружење.
Исто тако и твоји наведени примери.
Naravno niko ne mora da ima ime Hrvat ako su Hrvati svi ostali isto.

Naravno Srbljanovic ili Rac su prezimena koja su nastali izvan srpskog govoronog podrucija.
 

Urvan Hroboatos

Iskusan
Poruka
5.328
У држави Немањића имамо забележене примере да се особе зову Куман, Грчин. Угрин.
Име Србин налазимо једино у византијској источној Македонији.
Врло једноставно, таквим именима се идентификују особе чија је народност у мањини у односу на дато окружење.
Исто тако и твоји наведени примери.
U Bosni i Hrvatskoj nema Srba ni Srbljanina kao etnonima ni toponima u iole zapaženoj mjeri. A Hrvata, u bilo kom dijelu Hrvatske, ima koliko hoćeš. Srba kao toponima ima u Srbiji i Kosovu, dakle u matičnom području. Dosta je pogledati Rječnik JAZU i Skokov etimologijski rječnik.
 

loš đak Boža

Ističe se
Poruka
2.146
U Bosni i Hrvatskoj nema Srba ni Srbljanina kao etnonima ni toponima u iole zapaženoj mjeri. A Hrvata, u bilo kom dijelu Hrvatske, ima koliko hoćeš. Srba kao toponima ima u Srbiji i Kosovu, dakle u matičnom području. Dosta je pogledati Rječnik JAZU i Skokov etimologijski rječnik.
Da, po toj logici ispada da su Hrvati u bilo kom delu Hrvatske bili manjina. Baš svašta
 

Bajo Pivljanin

Domaćin
Poruka
3.864
U Bosni i Hrvatskoj nema Srba ni Srbljanina kao etnonima ni toponima u iole zapaženoj mjeri. A Hrvata, u bilo kom dijelu Hrvatske, ima koliko hoćeš. Srba kao toponima ima u Srbiji i Kosovu, dakle u matičnom području. Dosta je pogledati Rječnik JAZU i Skokov etimologijski rječnik.
Чудо како ниси навео ниједан пример из неког дела Хратске него из земаља Немањића, Котроманића и Дубровачке републике. :dontunderstand:
 
Poslednja izmena:

Urvan Hroboatos

Iskusan
Poruka
5.328
Чудо како ниси навео ниједан пример из неког дела Хратске него из земаља Немањића, Котроманића и Дубровачке републике. :dontunderstand:
Zašto bih i navodio kad srpske pretenzije idu najviše na istoku, s tezama da Hrvata nije ni bilo upravo u tim područjima. A etnonimi su jasni: govore o hrvatskom imenu od, okvirno, Slovenije do Kosova. Srpskoga imena ima itekako na Kosovu i drugdje u povijesnim srpskim zemljama- no baš ga i nema i starijim toponimima ni etnonimima predturske Bosne i sl.
 

Bajo Pivljanin

Domaćin
Poruka
3.864
Zašto bih i navodio kad srpske pretenzije idu najviše na istoku, s tezama da Hrvata nije ni bilo upravo u tim područjima. A etnonimi su jasni: govore o hrvatskom imenu od, okvirno, Slovenije do Kosova. Srpskoga imena ima itekako na Kosovu i drugdje u povijesnim srpskim zemljama- no baš ga i nema i starijim toponimima ni etnonimima predturske Bosne i sl.
Razlog činjenice da kajkavci preuzimlju ma-džarski oblik, treba tražiti u tome što su onizvali sebe Slovenci, а svoju zemlju Slovinje, odakle madžarizirano lat. Slavonija.

Do 10. v. etnik se pojavljuje na vrloograničenom teritoriju: Lika, Bosna do Plive,kraj oko Zadra, koji se još 1527. zove upl. Hrvati. Što je južno odatle, to su Slovin-ci (şa ě > i), a što je na sjeveru, to su Slovenci
(sa e > e).

Рече Скок.
Не би ти било први пут да наводиш литературу а да од ње знаш само корице.

Ideja da se etnonimi i toponimi daju po manjinama nema podkrjepe u zbilji.
Србица, Српска Кућа, Српски Бабуш? Окружени Албанцима.
Србобран, Српски Милетић? Окружени Мађарима.
Руски Крстур, Руско село? Окружени Србима.
Куманово, по Куманима који су живели у словенском окружењу.

Има примера колико ти воља.
 
Poslednja izmena:

Carlin15

Primećen član
Poruka
944
On the basis of dialect facts, supported sometimes by written documents or preserved oral tradition, it is possible to reconstruct the following picture of the principal migratory movements.

Speakers of the Čakavian ikavsko-ekavski dialect, coming from Croatia south of the Kupa river, settled in the Austrian-dominated portions of Istria, in the southwestern parts of the island of Krk (in both cases they were accompanied by a Rumanian-speaking population), in the region of Grobnik near Rijeka, in some places in Slovenia (especially around Kostanjevica north of the Gorjanci mountains), in Kajkavian northern Croatia, in northern Burgenland and the adjacent part of Hungary, in eastern Lower Austria, southern Moravia and southwestern Slovakia.

Speakers of a Čakavian i-dialect, with some Štokavian (and even some Kajkavian) elements, originating probably from the lower part of the Una basin, migrated to southern Burgenland and to the neighboring region of Szombathely on the Hungarian side of the present border. A somewhat different but still closely related dialect was transplanted to the region between the Sutla, Sava, and Krapina rivers west of Zagreb.

Štokavian-Čakavian i-dialects (with various shades, and with varying shares of Štokavian and Čakavian features) were transplanted from Dalmatia to the Venetian-dominated parts of Istria and to the province of Molise in southern Italy (numerous other Croatian colonies in various provinces of the former Kingdom of Naples are now extinct, so that we cannot judge about their dialects).

Štokavian i-speakers from western Hercegovina and adjacent parts of Bosnia moved to Dalmatia (remaining mostly on the mainland, and only in small number crossing the straits separating the Dalmatian islands from the mainland), to Lika (and thence to Bačka and along the Danube to the regions south and north of Budapest), and to various portions of Bosnia.

The Štokavian i-dialect of southeastern Slavonia was transplanted to various places in western Bačka and eastern Baranja. A Slavonian dialect which preserved the phonemic individuality of ě is spoken in two villages near Kalocsa in Hungary.

Štokavian je-speakers with šć < *st’, *sk’, originating from northeastern Bosnia, settled around Pécs in Baranja, and sporadically in some places in northern Croatia. The dialect of Kukinj near Pécs has ē < long ě and je < short ě, like the dialect of Maglaj and Tešanj in northern Bosnia.

Štokavian je-speakers of East Hercegovinan origin were the most numerous among the migrants. They colonized large portions of western Serbia, parts of eastern Bosnia, most of western Bosnia, considerable portions of the mainland of northern Dalmatia and of Croatia south of the Kupa river, a small number of places in Gorski Kotar, several enclaves north of Kupa, near or even beyond the Slovenian border (e.g., Bojanci, Marindol, parts of Žumberak), the region along the western border of Slavonia including some enclaves in the eastern Kajkavian territory such as the stretch around Bjelovar, various parts of Slavonia, among others Osječko Polje and the slopes of the Papuk mountain, southeastern Baranja, parts of the Tolna district in Hungary (where the Serbocroatian language is now almost extinct), and the region farther to the north (to Budapest and even further, where the je-speakers were mixed with those of the e-dialect, the features of which prevail in the surviving colonies).

URL:
http://macedonia.kroraina.com/en/hb_sv/hb_sv_pivich.htm

PAVLE IVIĆ
BALKAN SLAVIC MIGRATIONS IN THE LIGHT OF SOUTH SLAVIC DIALECTOLOGY
 
Top