Aktivnosti pape Lava XIV

Знаш како се каже, битни су детаљи.
На пример други ватикански концил каже (парафразирам) "Бискупи имају право одлучивања, а њихову одлуку треба да потврди папа".
Дакле да закључимо бискупи немају никакво право одлучивања јер ако се нешто не свиди папи ништа од њиховог одлучивања.

Знам тачно шта пишем јер сам читао други ватикански концил. Изгледа да си ти прескочио неке делове другог концила.
Самим тим што други ватикански концил проглашава два паралелна и оба валидна начина причешћа, говори о томе да је римокатоличка црква застранила и да је отишла у дебели ћорсокак из кога се не може извући тек тако.
Inače zanimljivo je Prvi vatikanski koncil nije formalno nikada dovršen jer je tijekom zasjedanja upala talijanska vojska pa su se biskupi razbježali.

Vatikan I je u pripremi imao u pripremi dokumente o pravima biskupa i svećenstva, kako je vojska upala nije nikada usvojeno.
 
Цитирај ми тај део.

Različite religije

2. Već od najstarijih pa sve do danas kod različitih naroda nalazimo neko zamjećivanje one skrivene moći koja je prisutna u tokovima svijeta i događajima čovječjeg života, a ponekad čak i priznavanje najvišega božanstva ili također Oca. To zamjećivanje i priznavanje prožima njihov život dubokim religioznim osjećajem.

Katolička crkva ne odbacuje ništa što u tim religijama ima istinita i sveta. S iskrenim poštovanjem promatra te načine djelovanja i življenja, zapovijedi i nauke koji, premda se umnogome razlikuju od onoga što ona sama drži i predlaže, ipak nerijetko odražavaju zraku one Istine što prosvjetljuje sve ljude. No ona bez prekida naviješta i dužna je naviještati Krista, »koji je put, istina i život« (Iv 14, 6), u kojemu ljudi nalaze puninu religioznoga života i u kojemu je Bog sve sa sobom pomirio [4].

Islamska vjera
3. Crkva gleda s poštovanjem i muslimane koji se klanjaju jedinome Bogu, živom i subzistentnom, milosrdnom i svemogućem, stvoritelju neba i zemlje [5], koji je govorio ljudima.
Izvor: https://www.vatican.va/archive/hist...ts/vat-ii_decl_19651028_nostra-aetate_hr.html
Наравно да је битно. Колика је улога бискупа ако они немају никакву улогу ?
Каква је улога причешћивања у оба вида ако се причешћивање хостијом не укине ?
Која је улога причешћивања ако бискуп лично мора да одобри причешћивање у оба вида ? Испада да су верници људи другог реда кад бискуп мора посебно да одобри причешћивање у оба вида за вернике који нису свештеници.
Ovo je sve lijepo funkcioniralo dobrih 2000 godina. Svećenici (dakle nižerangirani) su vodili to stoljećima. Problem je nastao što je nova misa uvedena. Ako vjeruješ da je papinstvo nastalo jučer imaš 2 stranice prije gdje dokazujem iz prvih 7 Sabora postojanje papinske prvenstva.
 
Poslednja izmena:
2. Već od najstarijih pa sve do danas kod različitih naroda nalazimo neko zamjećivanje one skrivene moći koja je prisutna u tokovima svijeta i događajima čovječjeg života, a ponekad čak i priznavanje najvišega božanstva ili također Oca. To zamjećivanje i priznavanje prožima njihov život dubokim religioznim osjećajem.

Katolička crkva ne odbacuje ništa što u tim religijama ima istinita i sveta. S iskrenim poštovanjem promatra te načine djelovanja i življenja, zapovijedi i nauke koji, premda se umnogome razlikuju od onoga što ona sama drži i predlaže, ipak nerijetko odražavaju zraku one Istine što prosvjetljuje sve ljude. No ona bez prekida naviješta i dužna je naviještati Krista, »koji je put, istina i život« (Iv 14, 6), u kojemu ljudi nalaze puninu religioznoga života i u kojemu je Bog sve sa sobom pomirio [4].
Овде нема онога што си ти писао.

Izvor: https://www.vatican.va/archive/hist...ts/vat-ii_decl_19651028_nostra-aetate_hr.html

Ovo je sve lijepo funkcioniralo dobrih 2000 godina. Svećenici (dakle nižerangirani) su vodili to stoljećima. Problem je nastao što je nova misa uvedena.
Проблем је настао што се не причешћују свештеници на један начин а народ на други.
Други концил је пробао то да врати на нормалу али отишао је у слепу улицу.
Нису свештеници привилеговани па могу да се причешћују под оба вида, а народ може, али само ако бискуп дозволи.
Не скупља народ мрвице од бискупове добре воље.
Сама идеја да дете са 12 година може да се причешћује а млађа деца не је потпуно извртање вере.
 
Овде нема онога што си ти писао.


Проблем је настао што се не причешћују свештеници на један начин а народ на други.
Други концил је пробао то да врати на нормалу али отишао је у слепу улицу.
Нису свештеници привилеговани па могу да се причешћују под оба вида, а народ може, али само ако бискуп дозволи.
Не скупља народ мрвице од бискупове добре воље.
Сама идеја да дете са 12 година може да се причешћује а млађа деца не је потпуно извртање вере.
Tako je. Teška izopačenja. Toga nije bilo u prvim vekovima hrišćanstva. To i sami rimokatolički istoričari priznaju. Pričećuju se rimokatolici u nekim hramovima i češće pod oba vida, ali to je retko. Jednom godišnje uoči i za praznik Tijelovo (Brašančevo) se najčešće pričeste pod oba vida. Obavezni celibat za sveštenike, zabrana rastave braka (moguće je poništenje braka za privilegovane poput Thompsona koji je dobio poništenje braka od pevačice Danijele Martinović), zabrana pričešća za rastavljene pred državnim organima i još mnogo toga je papizam uveo. Insistiranje pape Lava na celibatu je suludo. Mislio sam da će papa Francisko ukinuti obavezu celibata, a on uveo blagoslov homoseksualnih parova. Rimokatolicima je jedini lek povratak pravoslavlju i u dogmatima i u praksi. Sadašnja rimokatolička liturgija (misa) je prekratka. Ispovest i post se moraju pojačati. Naravno da od toga ništa. U današnje vreme nešto da se postroži, teško, teško....
 
https://www.bitno.net/vijesti/lav-xiv-ministrantima-slavlje-mise-spasava-svijet-danas/

Papa Lav XIV ministrantima:
Služenje svete liturgije spašava svijet danas


Papa Lav XIV uputio je 25. avgusta poruku grupi francuskih ministranata (министрант је лице које помаже свештенику за време свете литургије, често су то млади) na hodočašću u Rimu, istaknuvši da sveta liturgija nije tek vjerska obaveza, nego "mjesto susreta sa Hristovom ljubavlju koja se daruje bez ikakve kompenzacije". Podstakao je mlade da budu otvoreni pozivu na sveštenički poziv te naglasio kako je nedostatak sveštenika "velika nesreća za Crkvu".

U obraćanju održanom u dvorani
Sala Klementina Apostolske
palate Papa je naglasio da je
sveštenički život "čudesan" jer u
središtu svakog dana stoji
evharistijsko slavlje u kojem
sveštenik na poseban način susreće Isusa i daruje ga svijetu, javlja Vatican News. "Reći ću vam nešto što morate čuti, iako vas može uznemiriti: manjak sveštenika u Francuskoj i u svijetu velika je nesreća za Crkvu", upozorio je.

Govoreći o izazovima s kojima se
savremeni svijet suočava poput
patnje, bolesti, gubitka i nepravdi
Lav XIV poručio je kako je odgovor jasan: "Samo Isus dolazi spasiti nas, niko drugi, jer jedino On ima moć i jer nas ljubi".

Podsjetio je da je Hristos dao svoj život na krstu i vaskrsenjem donio čovječanstvu najveću nadu.

Papa je naročito istakao centralno mjesto Evharistije, nazvavši je "blagom Crkve". "Služenje svete liturgije spašava svijet danas", rekao je, naglašavajući da vjernik ne treba da ide na svetu liturgiju iz dužnosti, nego iz potrebe za Božjim životom koji se uvijek nanovo daruje. Ministrante je podstakao da stavljaju Isusa u središte svog života, da u tišini srca sa Njim razgovaraju i da Ga prepoznaju kao "najvjernijeg prijatelja".

Zahvalivši ministrantima na njihovom služenju papa ih je ohrabrio da ustraju i da svojim stavom, tišinom i dostojanstvenim služenjem pokažu ljepotu i ozbiljnost liturgije. "Život postaje lijep i radostan sa Isusom", zaključio je Lav XIV, pozvavši mlade da se otvore njegovoj blizini i prijateljstvu.
 
Poslednja izmena:
"Reći ću vam nešto što morate čuti, iako vas može uznemiriti: manjak sveštenika u Francuskoj i u svijetu velika je nesreća za Crkvu", upozorio je.
Pa papa, ukini obavezu celibata za sveštenike, šta fali oženjenim ljudima da budu sveštenicima! Evo kod nas pravoslavnih su sveštenici na parohijama oženjeni ljudi i ima divnih ljudi među njima, jako dobrih sveštenika svetog života. Rimokatoličkim sveštenicima je uz celibat nametnuta i svakodnevna obaveza čitanja časoslova i služenja svete liturgije (mise). Uz sve parohijske obaveze i navedeno čitanje časoslova i svakodnevno služenje svete liturgije sveštenici su preopterećeni i ljudi pucaju po šavovima.
 
Ovo je za tradicija u zapadnim crkvama još od 1. stoljeća baš kao i filioque.
Није тачно. Измислио си ово. Целибат је увек била опција.
Нису сви апостоли морали да буду у целибату. Нити је то било коме натоварано као терет.
Није свако за то.
Зато то и јесте опција (као кад неко иде у монахе).
Не постоји традиција обавезног целибата за свештенике који нису монаси.
 
Није тачно. Измислио си ово. Целибат је увек била опција.
Нису сви апостоли морали да буду у целибату. Нити је то било коме натоварано као терет.
Није свако за то.
Зато то и јесте опција (као кад неко иде у монахе).
Не постоји традиција обавезног целибата за свештенике који нису монаси.
Tako je.
 
Није тачно. Измислио си ово. Целибат је увек била опција.
Нису сви апостоли морали да буду у целибату. Нити је то било коме натоварано као терет.
Није свако за то.
Зато то и јесте опција (као кад неко иде у монахе).
Не постоји традиција обавезног целибата за свештенике који нису монаси.
Citirao sam kanon 13 Trula gdje upravo govore da je na Zapadu celibat tradicija. Zato se između ostalog taj Sabor nije prihvačen u Katoličkoj Crkvi.
 
Citirao sam kanon 13 Trula gdje upravo govore da je na Zapadu celibat tradicija. Zato se između ostalog taj Sabor nije prihvačen u Katoličkoj Crkvi.
Управо обрнуто.
Јеси читао најстарије каноне а то су апостолски ? Шта тамо пише ? Ти изгледа ниси читао канон о коме пишеш а то је 13. Трулски.
IMG_20250828_235546_1.jpg
 
Poslednja izmena:
Управо обрнуто.
Јеси читао најстарије каноне а то су апостолски ? Шта тамо пише ? Ти изгледа ниси читао канон о коме пишеш а то је 13. Трулски.
Pogledajte prilog 1776838
Pogledah sada. Dakle ovo je cijeli tekst kanona na engleskom doduše

Canon 13
Since we know it to be handed down as a rule of the Roman Church that those who are deemed worthy to be advanced to the diaconate or presbyterate should promise no longer to cohabit with their wives, we, preserving the ancient rule and apostolic perfection and order, will that the lawful marriages of men who are in holy orders be from this time forward firm, by no means dissolving their union with their wives nor depriving them of their mutual intercourse at a convenient time. Wherefore, if anyone shall have been found worthy to be ordained subdeacon, or deacon, or presbyter, he is by no means to be prohibited from admittance to such a rank, even if he shall live with a lawful wife. Nor shall it be demanded of him at the time of his ordination that he promise to abstain from lawful intercourse with his wife: lest we should affect injuriously marriage constituted by God and blessed by his presence, as the Gospel says: What God has joined together let no man put asunder; and the Apostle says, Marriage is honourable and the bed undefiled; and again, Are you bound to a wife? Seek not to be loosed. But we know, as they who assembled at Carthage (with a care for the honest life of the clergy) said, that subdeacons, who handle the Holy Mysteries, and deacons, and presbyters should abstain from their consorts according to their own course [of ministration]. So that what has been handed down through the Apostles and preserved by ancient custom, we too likewise maintain, knowing that there is a time for all things and especially for fasting and prayer. For it is meet that they who assist at the divine altar should be absolutely continent when they are handling holy things, in order that they may be able to obtain from God what they ask in sincerity.

If therefore anyone shall have dared, contrary to the Apostolic Canons, to deprive any of those who are in holy orders, presbyter, or deacon, or subdeacon of cohabitation and intercourse with his lawful wife, let him be deposed. In like manner also if any presbyter or deacon on pretence of piety has dismissed his wife, let him be excluded from communion; and if he persevere in this let him be deposed.

Dakle, ovaj boldani dio kanona je koji lijepo govori da je u rimskoj crkvi običaj da svečenik mora ostaviti ženu, dakle postoji celibat za sve razine svečenstva. Crveno podvučeno je tekst kanona koji si ti uslikao.

Svjestan sam Apostolskih kanona. RKC prihvača prvih 50 kanona, ostalih 35 se ne računa. Na koji točno kanon se referiraš?

Isto tako valja primjetiti da tzv. Pravoslavne crkve redovito krše kanon 48 Apostolskih kanona.
 
Теби се све помешало у глави.
Најстаријим канонима је забрањено да свештеник ради побожности отера жену.
Pogledajte prilog 1776900
Pogledajte prilog 1776901
Ponovo to nije u kontradikciji da je celibat na Zapadu oduvijek postojao.

Nisi odgovorio kanon 48 Apostolskih kanona izričito zabranjuje rastavu laicima. Kako to gledište pomiriti sa današnjim Pravoslavnim crkvama koje toleriraju rastave?
 

Back
Top