Quantcast

Историја Бугара

Lamasu

Iskusan
Banovan
Poruka
5.190
Čitam po forumima da je Niš bio većinski bugarski grad, da je Beograd bio bugarski grad, kako su n poznatih Srba u biti bili Bugari i sl.
Zaista popis je beskonačan. Onda kada provjeriš nekoga ispada da je bio Srbin i sl.

Čisto da ne lutam i mislim da mogu dobiti najbolje informacije ovdje.

Koliko su Bugari utjecali na razvoj Srbije kroz povijest?
 
Poruka
66.640
Čitam po forumima da je Niš bio većinski bugarski grad, da je Beograd bio bugarski grad, kako su n poznatih Srba u biti bili Bugari i sl.
Zaista popis je beskonačan. Onda kada provjeriš nekoga ispada da je bio Srbin i sl.

Čisto da ne lutam i mislim da mogu dobiti najbolje informacije ovdje.

Koliko su Bugari utjecali na razvoj Srbije kroz povijest?

Kao dva susjedska naroda, Bugari i Srbi su imali izuzetno velike kontakte i međusobni uticaj kroz povjesnicu Slovenstva. Uticaja je bilo nešto manje nego u slučaju između Hrvata i Srba, što je shodno tome što u slučaju Bugara postoje određene istorijske konsekvence koje su Srbe i Bugare razdvajale (nešto kasniji dolazak u ove prostore i određene etničke, odnosno lingvističke i kulturološke razlike - barem u početku - kao i geografska barijera koja je u najranijoj povijesti razdvajala zapadne i istočne ogranke Južnih Slovena).

U najranije vrijeme, Srpske su zemlje bile dosta više izmještene na zapad, tako da se u različitim periodima od ranog IX stoljeća, kada su se prvi na udaru Bugara bili našli Timočani i Moravci, značajni prostori današnje srpske države bili našli kontrolom bugarskih vladaoca. Poznata je činjenica da je Beogradovo ime prvi put u istoriji bilo zabilježeno pod tim, slovenskim i ujedno i današnjim imenom, dok se nalazio pod bugarskom kontrolom. Teritorije koje su se nalazile pod najdužom bugarskom vlašću ukljičivale su istočne i jugoistočne krajeve Srbije, ali svojevremeno i centralnije područje, sliva rijeka Save u Dunav, kao i pojedine krajeve kao što je to bio Banat. Pojedine ličnosti, kao što su Glad i Salan, bugarske pozadine, ostavili su traga u južnim panonskim područjima, neki od kojih se nalaze u sastavu današnje Srbije (obuhvatajući mahom područja Autonomne Pokrajine Vojvodine).

Vrhunac bugarske prevlasti nad Srbima u ranom srednjem vijeku uslijedio je u jednom kratkotrajnom periodu početkom X stoljeća, kada se pod direktnom vlašću cara Simeona bila našla sva Srpska zemlja. Uopšteno je u tom periodu srpska ranosrednjovjekovna plemenska državica bila dosta slabija od bugarske, pa su se spletovi političkih i dinastičkih okolnosti obično nalazili na razmeđu sukoba između Romeja i Bugara, nakon uspona koji bugarska država ostvaruje u vrijeme cara Borisa (po tradiciji, neprijeteljstva Srba i Bugara počela su od kana Presijama). Pripadnici srpske vladajuće porodice i vjerovatno značajni drugi predstavnici, nalazili su se i odrastali, sticajem okolnosti, po bugarskim dvorovima. To uključuje i jednog od najznačajnijih vladara prve srpske državne tvorevine na Balkanskom poluostrvu, kneza Časlava Klonimirovića, koji je rođen u miješanom braku između srpskog prinčevića i neke Bugarke, a u Bugarskoj zemlji se rodio i odrastao. Časlavov djed, Strojimir, koji je bio i otposlat u Bugarsku, ostavio je iza sebe onaj čuveni pečat, koji predstavlja najznačajniji materijalni ostatak prednemanjićke srpske povijesti. Politički značaj Bugarske u odnosu na Srbiju, ponovno će ojačati krajem X i početkom XI stoljeća za vrijeme Samuila, iz kojeg vremena je i čuvena epopeja o knezu Jovanu Vladimiru i bugarskoj princezi Kosari. Legenda o Vladimiru i Kosari predstavlja jedno od najznačajnijih mjesta u srpskoj i šire gledano, južnoslovenskoj i opšte slovenskoj književnosti, posebno od vremena stvaranja moderne nacionalne književnosti i mitova; ostala ovekovječena kroz Barski rodoslov.

U potonjem periodu, poslije propasti, po drugi i drugotrajniji put, bugarske ranosrednjovjekovne države, područje današnje Srbije bilo je stecište raznih pretendenata i pokretača ustanaka "varvarskih" podanika Romejskog carstva, koji su u okvirima svojih zamisli imali ideje o obnovi Bugarskog carstva. Među najznačajnijima jeste ustanak koji se proširio po Pomoravlju 1040/1. godine, a koji je Petar Deljan pokrenuo u Beogradu, gdje se i za cara proglasio. Godina 1070-ih u sličnom poduhvatu učestvovao je srpski pinčević Konstantin Bodin, koga su ustanici proglasili za bugarskog cara Petra, koji se u tom svojstvu bio proglasio na području današnjeg Kosova.

Bugarsku srednjovjekovnu državu, nadživjele su pojedine velmože sa područja nešto daljih od novih centara moći. Tako su, u slučaju Dunavskih Bugara, Ahtum i Sermon vladali značajnim prostranstvima današnje Vojvodine, prije nego što su se definitivno Ugri bili učvrstili kao gospodari južnih područja panonskog basena.

Ako govorimo o značajnim uticajima Mangola u slučaju Rusije, posebno na polju centralizacije i konsolidacije razjedinjenih područja, možda se može na neki način o sličnom pozitivnom naslijeđu u slučaju istorije Srbije, jer su Bugari osvajali i pokoravali pojedinačna razjedinjena slovenska plemena, i tako na neki način zapravo bili i utemeljivači ideje o velikoj slovenskoj državi kao sili koja može da utiče na druge. Moguće je i da je, kada je dolazilo do etničkog približavanja istočnih i zapadnih ogranaka Južnih Slovena, te iseljavanja proto-Arbanasa i proto-Rumuna iz tih područja, to nekakve veze imalo između ostaloga i sa Bugarima (kao i sa opštom slavizacijom tog centralnog balkanskog tranzitnog regiona).
 
Poslednja izmena:

Mrkalj

Buduća legenda
Poruka
26.894
Kao dva susjedska naroda, Bugari i Srbi su imali izuzetno velike kontakte i međusobni uticaj kroz povjesnicu Slovenstva. Uticaja je bilo nešto manje nego u slučaju između Hrvata i Srba, što je shodno tome što u slučaju Bugara postoje određene istorijske konsekvence koje su Srbe i Bugare razdvajale (nešto kasniji dolazak u ove prostore i određene etničke, odnosno lingvističke i kulturološke razlike - barem u početku - kao i geografska barijera koja je u najranijoj povijesti razdvajala zapadne i istočne ogranke Južnih Slovena).

U najranije vrijeme, Srpske su zemlje bile dosta više izmještene na zapad, tako da se u različitim periodima od ranog IX stoljeća, kada su se prvi na udaru Bugara bili našli Timočani i Moravci, značajni prostori današnje srpske države bili našli kontrolom bugarskih vladaoca. Poznata je činjenica da je Beogradovo ime prvi put u istoriji bilo zabilježeno pod tim, slovenskim i ujedno i današnjim imenom, dok se nalazio pod bugarskom kontrolom. Teritorije koje su se nalazile pod najdužom bugarskom vlašću ukljičivale su istočne i jugoistočne krajeve Srbije, ali svojevremeno i centralnije područje, sliva rijeka Save u Dunav, kao i pojedine krajeve kao što je to bio Banat. Pojedine ličnosti, kao što su Glad i Salan, bugarske pozadine, ostavili su traga u južnim panonskim područjima, neki od kojih se nalaze u sastavu današnje Srbije (obuhvatajući mahom područja Autonomne Pokrajine Vojvodine).

Vrhunac bugarske prevlasti nad Srbima u ranom srednjem vijeku uslijedio je u jednom kratkotrajnom periodu početkom X stoljeća, kada se pod direktnom vlašću cara Simeona bila našla sva Srpska zemlja. Uopšteno je u tom periodu srpska ranosrednjovjekovna plemenska državica bila dosta slabija od bugarske, pa su se spletovi političkih i dinastičkih okolnosti obično nalazili na razmeđu sukoba između Romeja i Bugara, nakon uspona koji bugarska država ostvaruje u vrijeme cara Borisa (po tradiciji, neprijeteljstva Srba i Bugara počela su od kana Presijama). Pripadnici srpske vladajuće porodice i vjerovatno značajni drugi predstavnici, nalazili su se i odrastali, sticajem okolnosti, po bugarskim dvorovima. To uključuje i jednog od najznačajnijih vladara prve srpske državne tvorevine na Balkanskom poluostrvu, kneza Časlava Klonimirovića, koji je rođen u miješanom braku između srpskog prinčevića i neke Bugarke, a u Bugarskoj zemlji se rodio i odrastao. Časlavov djed, Strojimir, koji je bio i otposlat u Bugarsku, ostavio je iza sebe onaj čuveni pečat, koji predstavlja najznačajniji materijalni ostatak prednemanjićke srpske povijesti. Politički značaj Bugarske u odnosu na Srbiju, ponovno će ojačati krajem X i početkom XI stoljeća za vrijeme Samuila, iz kojeg vremena je i čuvena epopeja o knezu Jovanu Vladimiru i bugarskoj princezi Kosari. Legenda o Vladimiru i Kosari predstavlja jedno od najznačajnijih mjesta u srpskoj i šire gledano, južnoslovenskoj i opšte slovenskoj književnosti, posebno od vremena stvaranja moderne nacionalne književnosti i mitova; ostala ovekovječena kroz Barski rodoslov.

U potonjem periodu, poslije propasti, po drugi i drugotrajniji put, bugarske ranosrednjovjekovne države, područje današnje Srbije bilo je stecište raznih pretendenata i pokretača ustanaka "varvarskih" podanika Romejskog carstva, koji su u okvirima svojih zamisli imali ideje o obnovi Bugarskog carstva. Među najznačajnijima jeste ustanak koji se proširio po Pomoravlju 1040/1. godine, a koji je Petar Deljan pokrenuo u Beogradu, gdje se i za cara proglasio. Godina 1070-ih u sličnom poduhvatu učestvovao je srpski pinčević Konstantin Bodin, koga su ustanici proglasili za bugarskog cara Petra, koji se u tom svojstvu bio proglasio na području današnjeg Kosova.

Bugarsku srednjovjekovnu državu, nadživjele su pojedine velmože sa područja nešto daljih od novih centara moći. Tako su Ahtum i Sermon vladali značajnim prostranstvima današnje Vojvodine, prije nego što su se definitivno Ugri bili učvrstili kao gospodari južnih područja panonskog basena.

Ako govorimo o značajnim uticajima Mangola u slučaju Rusije, posebno na polju centralizacije i konsolidacije razjedinjenih područja, možda se može na neki način o sličnom pozitivnom naslijeđu u slučaju istorije Srbije, jer su Bugari osvajali i pokoravali pojedinačna razjedinjena slovenska plemena, i tako na neki način zapravo bili i utemeljivači ideje o velikoj slovenskoj državi kao sili koja može da utiče na druge. Moguće je i da je, kada je dolazilo do etničkog približavanja istočnih i zapadnih ogranaka Južnih Slovena, te iseljavanja proto-Arbanasa i proto-Rumuna iz tih područja, to nekakve veze imalo između ostaloga i sa Bugarima (kao i sa opštom slavizacijom tog centralnog balkanskog tranzitnog regiona).
Slavene, odakle su se doselila ta slovenska plemena što su asimilovala Bugare?
 
Poruka
66.640
Slavene, odakle su se doselila ta slovenska plemena što su asimilovala Bugare?

Teško je govoriti zasigurno o svim plemenima. S jedne strane, nema sumnje da su određene plemenske organizacije mogle imati svoje formativne procese upravo u okvirime čestice koju su formirali, kao što je to recimo bio slučaj sa Dioklićanima na zapadu.

Za one koji su sačuvali svoju predbalkansku organizaciju (Severjani, recimo?), ako to pitaš, pretpostavljam sa prekodunavskih područja.
 

Mrkalj

Buduća legenda
Poruka
26.894
Teško je govoriti zasigurno o svim plemenima. S jedne strane, nema sumnje da su određene plemenske organizacije mogle imati svoje formativne procese upravo u okvirime čestice koju su formirali, kao što je to recimo bio slučaj sa Dioklićanima na zapadu.

Za one koji su sačuvali svoju predbalkansku organizaciju (Severjani, recimo?), ako to pitaš, pretpostavljam sa prekodunavskih područja.

Ja pretpostavljam da se nisu ni doselila nego da su bila u Trakiji, kao i ona u Iliriji daleko pre 6. veka.
 

хан Ацо

Poznat
Poruka
8.662
Čitam po forumima da je Niš bio većinski bugarski grad, da je Beograd bio bugarski grad, kako su n poznatih Srba u biti bili Bugari i sl.
Zaista popis je beskonačan. Onda kada provjeriš nekoga ispada da je bio Srbin i sl.

Čisto da ne lutam i mislim da mogu dobiti najbolje informacije ovdje.

Koliko su Bugari utjecali na razvoj Srbije kroz povijest?

Nis je bio vecinski bugarski grad do 1878,kada po Berlinskom ugovoru je pripojen Srbije.Posle 1878. u Nisu su dosli puno Srba koji zajedno sa srbizacije koja je sprovedena od zvanicna Srbija su promenili etnickog karaktera Nisa i Pirota.Sada iako ima tamo malo Bugara,Nis je vecinski srpski grad.

Sta se tice Beogradu,on je bio bugarski grad jos od 870 godina,a je postao kratkovremeno srpski cak u 13 veku.Tokom citavog srjednovekovije Beograd,Srem,Branicevo i Pomoravlje su imali bugarski etnicki oblik.Beograd je bio vise vreme bugarski nego srpski,to je cinjenica.

Posle dolazka Turaka na Balkanu,Srbe iz Sumadije i Kosovo su emigrirali na sever,i postepeno stanovnistvo Beogradu je pridobio danasni srpski etnicki oblik.
 

sumljiv_tip

Domaćin
Poruka
3.479
Mada smatram da je sama postavka ove teme apsolutno trolerska, evo jedno moje zapazanje, da je to kako je Pirot postao srpski, u sukobu izmedju dve nacionalne ideje, na mestu gde pre koncepcja nacije nije bila jako izrazena. vrlo slicno kako je Dubrovnik postao hrvatski.
 
Poruka
66.640
Nis je bio vecinski bugarski grad do 1878,kada po Berlinskom ugovoru je pripojen Srbije.Posle 1878. u Nisu su dosli puno Srba koji zajedno sa srbizacije koja je sprovedena od zvanicna Srbija su promenili etnickog karaktera Nisa i Pirota.Sada iako ima tamo malo Bugara,Nis je vecinski srpski grad.

Sta se tice Beogradu,on je bio bugarski grad jos od 870 godina,a je postao kratkovremeno srpski cak u 13 veku.Tokom citavog srjednovekovije Beograd,Srem,Branicevo i Pomoravlje su imali bugarski etnicki oblik.Beograd je bio vise vreme bugarski nego srpski,to je cinjenica.

Posle dolazka Turaka na Balkanu,Srbe iz Sumadije i Kosovo su emigrirali na sever,i postepeno stanovnistvo Beogradu je pridobio danasni srpski etnicki oblik.

Zabavno je vidjeti koliko mnogi forumaši miješaju podforume Politika i Istorija.

Ako išta, vrlo je korisno jer se na ovaj način upoznaje sa nacionalnom mitomanijom kod različitih naroda. Sticajem okolnosti, na Forumu Krstarice to je najčešći slučaj sa srpskom, ali smo u prilici da upoznamo kada dolaze pripadnici iz drugih sredina; ovo je npr. primjer bugarskog romansiranog nacionalističkog gledišta.
 

sumljiv_tip

Domaćin
Poruka
3.479
Nis je bio vecinski bugarski grad do 1878,kada po Berlinskom ugovoru je pripojen Srbije.Posle 1878. u Nisu su dosli puno Srba koji zajedno sa srbizacije koja je sprovedena od zvanicna Srbija su promenili etnickog karaktera Nisa i Pirota.Sada iako ima tamo malo Bugara,Nis je vecinski srpski grad.

Sta se tice Beogradu,on je bio bugarski grad jos od 870 godina,a je postao kratkovremeno srpski cak u 13 veku.Tokom citavog srjednovekovije Beograd,Srem,Branicevo i Pomoravlje su imali bugarski etnicki oblik.Beograd je bio vise vreme bugarski nego srpski,to je cinjenica.

Posle dolazka Turaka na Balkanu,Srbe iz Sumadije i Kosovo su emigrirali na sever,i postepeno stanovnistvo Beogradu je pridobio danasni srpski etnicki oblik.

Nisu, citaj Tibora Zivkovica,inace skroz anacionalnog istoricara, i videces da Bugari nisu ostavili nikakvog etnickog traga na prostoru sadasnje Srbije posle te svoje srednjevekovne vladavine.
 

Plastun

Primećen član
Poruka
586
Što se Niša tiče, stari izvori ga pretežno nazivaju srpskim gradom...npr. postoje 3 različita strana putopisa iz XVI veka, po kojima je Niš srpski.

Mada smatram da je sama postavka ove teme apsolutno trolerska, evo jedno moje zapazanje, da je to kako je Pirot postao srpski, u sukobu izmedju dve nacionalne ideje, na mestu gde pre koncepcja nacije nije bila jako izrazena. vrlo slicno kako je Dubrovnik postao hrvatski.

E, sad, pitanje Pirota je nešto komplikovanije. Jedan od onih putopisaca koji smatra Niš za srpski, ujedno smatra Pirot za bugarski grad; koliko se sećam, geografska granica između Srbije i Bugarske se pre XIX veka obično crtala između Niša i Pirota, uz Kunovicu...Niš je srpski predeo, ali nije nemoguće da je u Pirotu ranije živeo značajan broj Bugara.
 

хан Ацо

Poznat
Poruka
8.662
Zabavno je vidjeti koliko mnogi forumaši miješaju podforume Politika i Istorija.

Ako išta, vrlo je korisno jer se na ovaj način upoznaje sa nacionalnom mitomanijom kod različitih naroda. Sticajem okolnosti, na Forumu Krstarice to je najčešći slučaj sa srpskom, ali smo u prilici da upoznamo kada dolaze pripadnici iz drugih sredina; ovo je npr. primjer bugarskog romansiranog nacionalističkog gledišta.

Ja na pdf.Istorije koristim samo cinjenice koji sam ucio u skolu.Ovo sta sam napisao su stavovi zvanicne bugarske istoriografije.
 
Poruka
66.640
Ja na pdf.Istorije koristim samo cinjenice koji sam ucio u skolu.Ovo sta sam napisao su stavovi zvanicne bugarske istoriografije.

Ni u jednoj školi (govorim o nižem i srednjem nivou obrazovanja) ne uče se činjenice iz istoriografije, već politički propisana propaganda od strane određenog establišmenta. Dobro si upotrebio riječ zvanična, ali na pogrešnom mjestu; da citiram jednog mog dobrog prijatelja u osnovnoj i srednjoj (ko je išao u gimnaziju, posebno) uči se zvanična istorija, a onda ko ode na viši obrazovni sistem prava istorija.

Ne želim da ispadne kao da vređam vredne ljude koji su sve te udžbenike pisali i sastavljali, ili da tvrdim da oni ne ispunjavaju određenu ulogu čija im je to i svrha (naravno, neki manje, a neki više), ali ko god je iz škole izašao misleći da je to objektivni prikaz činjenica, u grdnoj je zabludi. Gledao sam kakvo se sve smeće propisane istorije po prostorima bivše Jugoslavije izdaje pod školama; istina da nisam vidio bugarske udžbenike kao primjer, ali nemam sumnje da je u pitanju slično smeće (posebno ako ti je citat tačan).
 
Poslednja izmena:

Perperius

Poznat
Poruka
8.411
Nis je bio vecinski bugarski grad do 1878,kada po Berlinskom ugovoru je pripojen Srbije.Posle 1878. u Nisu su dosli puno Srba koji zajedno sa srbizacije koja je sprovedena od zvanicna Srbija su promenili etnickog karaktera Nisa i Pirota.Sada iako ima tamo malo Bugara,Nis je vecinski srpski grad.

Sta se tice Beogradu,on je bio bugarski grad jos od 870 godina,a je postao kratkovremeno srpski cak u 13 veku.Tokom citavog srjednovekovije Beograd,Srem,Branicevo i Pomoravlje su imali bugarski etnicki oblik.Beograd je bio vise vreme bugarski nego srpski,to je cinjenica.

Posle dolazka Turaka na Balkanu,Srbe iz Sumadije i Kosovo su emigrirali na sever,i postepeno stanovnistvo Beogradu je pridobio danasni srpski etnicki oblik.
Da i Velbužd je bio etnički srpski u 14. veku... ako sledimo tvoju logiku
 

Lamasu

Iskusan
Banovan
Poruka
5.190
Nis je bio vecinski bugarski grad do 1878,kada po Berlinskom ugovoru je pripojen Srbije.Posle 1878. u Nisu su dosli puno Srba koji zajedno sa srbizacije koja je sprovedena od zvanicna Srbija su promenili etnickog karaktera Nisa i Pirota.Sada iako ima tamo malo Bugara,Nis je vecinski srpski grad.

Sta se tice Beogradu,on je bio bugarski grad jos od 870 godina,a je postao kratkovremeno srpski cak u 13 veku.Tokom citavog srjednovekovije Beograd,Srem,Branicevo i Pomoravlje su imali bugarski etnicki oblik.Beograd je bio vise vreme bugarski nego srpski,to je cinjenica.

Posle dolazka Turaka na Balkanu,Srbe iz Sumadije i Kosovo su emigrirali na sever,i postepeno stanovnistvo Beogradu je pridobio danasni srpski etnicki oblik.

Jel imaš neke izbore da je Niš biovećinski bugarski grad do 1878 i da je Beograd još 870 bugarski?

- - - - - - - - - -

Što se Niša tiče, stari izvori ga pretežno nazivaju srpskim gradom...npr. postoje 3 različita strana putopisa iz XVI veka, po kojima je Niš srpski.



E, sad, pitanje Pirota je nešto komplikovanije. Jedan od onih putopisaca koji smatra Niš za srpski, ujedno smatra Pirot za bugarski grad; koliko se sećam, geografska granica između Srbije i Bugarske se pre XIX veka obično crtala između Niša i Pirota, uz Kunovicu...Niš je srpski predeo, ali nije nemoguće da je u Pirotu ranije živeo značajan broj Bugara.

Koji su to putopisi?
 

mijak

Poznat
Poruka
7.262
Nisu, citaj Tibora Zivkovica,inace skroz anacionalnog istoricara, i videces da Bugari nisu ostavili nikakvog etnickog traga na prostoru sadasnje Srbije posle te svoje srednjevekovne vladavine.

У самој Бугарској није потпуна етничка доминација

- - - - - - - - - -

Nisu, citaj Tibora Zivkovica,inace skroz anacionalnog istoricara, i videces da Bugari nisu ostavili nikakvog etnickog traga na prostoru sadasnje Srbije posle te svoje srednjevekovne vladavine.

У самој Бугарској није потпуна етничка доминација
 

хан Ацо

Poznat
Poruka
8.662

VoSlavu

Ističe se
Poruka
2.785
Bio je jedno vreme pod kontrolom Bugarske (često je dolazilo do smene vlasti) ali nije imao bugarsko stanovništvo

Zapravo, pitanje je šta bi se u to doba moglo smatrati "bugarskim stanovništvom".
Ukoliko govorimo o raznovrsnom narodu koji se našao unutar granica koje kontrolisao vladar proglašen za predvodnika Bugara, onda oni jesu bili bugarsko stanovništvo.
Međutim tvrditi da su bili Bugari, kao neka jedinstvena celina nije moguće, jer sumnjam da u to doba postoji izjednačavanje nekada turkijske vlastele i većinski slovenskog stanovništva.

Odnosno pitanje je koja godina bi se mogla uzeti za potpunu slovenizaciju Bugara?
Verovatno period vladavine Borisa, koji prima hrišćansku veru, uvodi slovenski kao jezik države i crkve i nosi titulu kneza umesto kana.
 

Mrkalj

Buduća legenda
Poruka
26.894
Dve teze.

1. Bugarima i Hrvatima odgovara priča o doseljavanju slovenskog dela njihovih nacija jer su njihovi neslovenski etnocentri sigurno doseljeni. Zato Bugari diplaju o nepostojećem tračkom jeziku. Ne laje kera zbog sela, već zbog sebe laje. :lol:

2. Koliko je tačno pretpostaviti da su toponimi po Albaniji bugarski, ako vidimo da se među njima nalaze nazivi mesta koji pripadaju slovenskoj (paganskoj) mitologiji a pripadaju periodu nakon bugarskog primanja hrišćanstva? Dakle, ne pripadaju slovensko-mitološki toponimi po Albaniji tatarskoj ili protobugarskoj mitologiji nego slovenskoj mitologiji, onih Slovena koji još nisu ni pobugareni ni pokršteni ni jezički odvojeni u istočnojužnoslovenski dijalekt kontinuum.
 

Top
  Blokirali ste reklame
Dragi prijatelju, nemojte da blokirate reklame - isključite Ad Blocker na Forumu, jer će tako mesto vaših susreta na Krstarici ostati besplatno za korišćenje.