Ljubav snajke i cerke Imperatorke Marije Terezije

adelaidea

Poznat
Poruka
7.149
Svi smo čuli za caricu carstvujuščeje Vijene, Mariju Tereziju. Njen spomenik, na kome joj pod nogama (zlobnici će reći pod suknjom) stoje neki važni muškarci Habzrburške monarhije, krasi prostor između dva muzeja-blizanca - Muzeja Istorije umetnosti i Prirodnjačkog muzeja.

IMG_20230109_133404~2.jpg

(fotografije iz lične arhive, januar 2023).

Ali ova tema nije o Impreratrice, već o njenoj snajki, princezi Izabeli od Parme i jednoj od (manje poznatih, imajući u vidu Mariju Antoanetu) ćerki Imperatorke - nadvojvotkinji Mariji Kristini.

Sledi zaplet...
 
I kako to bude sa BFFs tog, a i kasnijih vekova (danas koristimo izraz cimerke), počela je da se topla i bliska prijateljska priča razmotava kroz duga emotivna pisma koje su Izabela i Mari razmenivale. Stotine Izabelinih pisama je sačuvano, dok su sva pisma koja je kod sebe imala nadvojvotkinja Mari spaljena nakon njene smrti. Što li, pitamo se?
 
Izabela, mlada i naivna, se izgleda odmah zacopala u zaovu, dok je ova druga glumila nedostižnost: "It seems that Isabella soon became romantically and perhaps also sexually attracted to Marie. The latter’s feelings developed gradually and remained more reserved." (https://en.wikipedia.org/wiki/Princess_Isabella_of_Parma)

Mari se oporavljala od ljubavi prema nekom seljaku iz Virtemberga (nije stvarno seljak, neki princ valjda, ali Virtemberg ej), a tu romansu joj je majka razbucala, ali je Izabele rešila da iskoristi trenutak: "Soon after Isabella’s arrival, in October or November 1760, she started to playfully court Marie, writing that ‘love, that cruel god, torment[ed]’ her and that death would be ‘surely sweet’, except for not being able to love Marie anymore.
https://en.wikipedia.org/wiki/Princess_Isabella_of_Parma
 
Pošast oslovljavanja sa pet names nije zaobišla ni ovaj aristokratski par, pa je tako Izabela oslovljavala zaovu sa moj dragi anhele, moje najdragocenije blago, a Mari svoju snajku sa moje magarence - mon âne, mein Engerl, or Eserl.

Ipak, Mari je ta koja od Izabele tražila da je zove ‘baadwaschl, Bečki sleng za krpu, peškirče za pranje tela (nema naziv na srpskom jer smo mi viljuškom boc ali se nismo mnogo kupali), koji je bio objekat erotske konotacije.

Izabela se zavozala pa je slikala njih dve kao heteroseksualni par, gde je ona, Izabela, bila Orfej a Mari Euridika. Wie romantisch, oder?
 
Poslednja izmena:

Back
Top