Ingrid Bergman je bila muza Hičkoka i Roselinija - osvojila je tri Oskara

Атомик™

Srebrna tastatura
Poruka
263.363

Ingrid Bergman je bila muza Hičkoka i Roselinija - osvojila je tri Oskara​


1756466779_profimedia-0342239513.format-webp.width-900.webp

Bila je poznata po svom prirodnom šarmu i emotivnoj snazi na velikom platnu.




Oglas
Ingrid Bergman, rođena 29. avgusta 1915. u Stokholmu, bila je švedska glumica i jedna od najvećih filmskih zvezda 20. veka.

Poznata po svom prirodnom šarmu i emotivnoj snazi na velikom platnu, imala je karijeru u evropskoj i američkoj kinematografiji, osvojivši tri Oskara, dva Emija, nagradu Toni i brojna druga priznanja, prenosi Index.hr.

Rani život i odrastanje​

Ingrid Bergman je odrasla u Stokholmu. Njena majka Fridel Adler je umrla kada je Ingrid imala dve godine, a njen otac Justus Bergman, fotograf, umro je pre njenog trinaestog rođendana.


Nakon što je izgubila roditelje, živela je sa rođacima, ali je rano pokazala interesovanje za glumu. Upisala se u Kraljevsku dramsku akademiju za obuku u Stokholmu, gde je stekla osnovno glumačko obrazovanje.

Početak karijere u Švedskoj​

Bergman je započela karijeru u švedskim filmovima 1930-ih, i već tada je privukla pažnju svojom prirodnom glumom, oslobođenom preterane teatralnosti koja je bila uobičajena u to vreme.

Njen film „Intermeco“ (1936) postao je uspešan i privukao je pažnju američkog producenta Dejvida O. Selznika, koji ju je pozvao u Holivud.


Holivud i međunarodna slava​

Debitovala je u SAD u revidiranoj verziji filma „Intermeco“ (1939) i ubrzo se etablirala kao nova zvezda. Posebno se istakla u klasicima „Kazablanka“ (1942) uz Hamfrija Bogarta i „Za kim zvona zvone“ (1943), koji joj je doneo nominaciju za Oskara.

Za film „Plinska svetlost“ (1944) osvojila je svog prvog Oskara za najbolju glumicu. Nakon toga su usledile uloge u filmovima „Zvona Svete Marije“ (1945) i „Ozloglašena“ (1946), u režiji Alfreda Hičkoka, sa kojim je snimila i filmove „Začarana“ (1945) i „Licem u lice“ (1949).

Kontroverze i povratak​

Krajem 1940-ih, Bergman je izazvala veliku medijsku buru kada je započela aferu sa italijanskim rediteljem Robertom Roselinijem, uprkos tome što je bila udata.


Njihova saradnja je rezultirala filmovima kao što su Stromboli (1950) i Evropa '51 (1952), ali njen privatni život u Sjedinjenim Državama izazvao je skandal i ona je praktično bila izopštena iz Holivuda nekoliko godina.

Vratila se filmom Anastazija (1956), za koji je osvojila drugog Oskara i povratila naklonost publike i kritičara.

Kasnija karijera i nagrade​

Bergman je nastavila da glumi u evropskim i američkim filmovima, uključujući "Ubistvo u Orijent Ekspresu" (1974), za koji je osvojila svoju treću nagradu Akademije, i "Jesenju sonatu" (1978) Ingmara Bergmana.


U ovom drugom filmu ostvarila je jednu od svojih najemotivnijih uloga, igrajući majku pijanistkinju koja ima komplikovan odnos sa svojom ćerkom.

Takođe je osvojila dve nagrade Emi za televizijske uloge, a njen rad na sceni joj je doneo nagradu Toni, što ju je učinilo jednom od retkih glumica koje su priznate u svim većim medijima.

Privatni život i smrt​

Bergman se udavala tri puta i imala je troje dece, od kojih je najpoznatija Izabela Roselini, koja je takođe postala poznata glumica i model.

Ingrid Bergman je preminula 29. avgusta 1982. godine, na svoj 67. rođendan, nakon duge borbe sa kancerom dojke.

Njeno filmsko nasleđe ostaje snažno i danas - od holivudskih klasika poput filma "Kazablanka" do intimnih evropskih drama.

Smatra se jednom od najvećih filmskih glumica svih vremena, a njena prirodnost, profesionalizam i harizma oblikovali su standarde filmske glume.

https://n1info.rs/magazin/showbiz/i...-hickoka-i-roselinija-osvojila-je-tri-oskara/
 

Back
Top