Nikita Kulganov
Buduća legenda
- Poruka
- 40.071
Milioni Rusa su umirali od gladi, dok su psi carske porodce jeli bifteke.
Danas neki ''istoricari'' sa Informera, Pinka , Hepija tj Bokan, Simo Spasic, Nebojsa Krstic.... reviziraju istoriju, gde ispada da je Car Nikolaj bio dobrica,koji je modernizaovao Rusiju, koji je zbog Srbije usao u Prvi svetski rat, koji je rekao da ce Rusija izaci iz rata, ako saveznici ne pomognu Srbiji.....
ZAŠTO CAR NIJE PRIMIO RADNIKE, VEĆ IH JE STRELJAO? Godisnjica krvave nedelje 09.01.1905. - 09.01.2025.
Krvava nedjelja (rus. Кровавое воскресенье) je naziv za događaje 22. januara 1905. godine (9. januara po tadašnjem julijanskom kalendaru) koji su se zbili u Sankt Peterburgu, tadašnjoj prestonici Ruske Imperije kada su pripadnici carske vojske otvorili vatru na povorku demonstranata koja je htjela uručiti peticiju caru Nikolaju II u Zimskom dvorcu. Demonstranti, koje je vodio harizmatski pravoslavni sveštenik i aktivist Georgij Gapon, zahtijevali su prekid rata sa Japanom, uvođenje opšteg prava glasa, ali prije svega poboljšanje radničkih prava. Nikolaj je na najavu povorke napustio Zimski dvorac i otišao u obližnje Carsko Selo; demonstranti, koji su nosili ikone i careve slike, i pjevali patriotske pjesme, toga nisu bili svjesni, kao ni naređenja pripadnicima vojske i policije da nasilno razbiju demonstracije. U sveopštoj zbrci je, prema službenim podacima, ubijeno 96, a ranjeno 333 osoba; anticaristička opozicija je kasnije tvrdila da je ubijeno najmanje 4000 ljudi; većina današnjih istoričara vjeruje da je ubijeno ili ranjeno oko 1000 ljudi.Na vijesti o krvoproliću u Sankt Peterburgu, kao i drugim ruskim gradovima izbili su masovni štrajkovi, pa se taj događaj smatra katalizatorom Prve ruske revolucije. Iako je Nikolaj nakon dvije godine iz tih sukoba izašao kao nominalni pobjednik, njegov je režim bio trajno oslabljen zbog toga što je stvorio reputaciju slabića i kukavice, ali prije svega zbog toga što je oružjem nasrnuo na svoje navjernije i najfanatičnije podanike.
Neposredna poljledica Krvave nedjelje bio je štrajk koji se proširio širom zemlje. Štrajkovi su počeli da izbijaju izvan Sankt Peterburga u mjestima kao što su Moskva, Varšava, Riga, Vilna, Kovno, Reval, Tiflis, Baku i Batum. Oko 414.000 ljudi učestvovalo je u obustavi rada tokom januara 1905. Između oktobra 1905. i aprila 1906. godine, oko 15.000 seljaka i radnika bilo je obešeno ili streljano; 20.000 je povređeno, a 45.000 je prognano.
Možda najznačajniji efekat Krvave nedjelje bila je drastična promjena u stavu ruskih seljaka i radnika. Ranije se na cara gledalo kao na zaštitnika naroda: u teškim situacijama, mase bi se obraćale caru, tradicionalno putem peticije, a car bi odgovarao svom narodu obećavajući da će ispraviti ono što ne valja i rešiti problem. Niži slojevi polagali su vjeru u cara. Svi problemi sa kojima su se suočavali niži slojevi bili su povezani sa bojarima Rusije; međutim, posle Krvave nedjelje, car se u percepcije naroda više nije razlikovao od birokrata i smatran je lično odgovornim za tragediju koja se dogodila.
Ubistvo ljudi, od kojih su mnogi doživljavali cara kao svog „malog oca“, rezultiralo je razvijanjem gorčine i anti-patija prema caru i njegovoj autokratskoj vladavini. Tada je bila široko rasprostanjena misao, stav „nemamo više cara“.
https://sr.wikipedia.org/sr-el/Крвава_недјеља_(1905)
Danas neki ''istoricari'' sa Informera, Pinka , Hepija tj Bokan, Simo Spasic, Nebojsa Krstic.... reviziraju istoriju, gde ispada da je Car Nikolaj bio dobrica,koji je modernizaovao Rusiju, koji je zbog Srbije usao u Prvi svetski rat, koji je rekao da ce Rusija izaci iz rata, ako saveznici ne pomognu Srbiji.....
ZAŠTO CAR NIJE PRIMIO RADNIKE, VEĆ IH JE STRELJAO? Godisnjica krvave nedelje 09.01.1905. - 09.01.2025.
Krvava nedjelja (rus. Кровавое воскресенье) je naziv za događaje 22. januara 1905. godine (9. januara po tadašnjem julijanskom kalendaru) koji su se zbili u Sankt Peterburgu, tadašnjoj prestonici Ruske Imperije kada su pripadnici carske vojske otvorili vatru na povorku demonstranata koja je htjela uručiti peticiju caru Nikolaju II u Zimskom dvorcu. Demonstranti, koje je vodio harizmatski pravoslavni sveštenik i aktivist Georgij Gapon, zahtijevali su prekid rata sa Japanom, uvođenje opšteg prava glasa, ali prije svega poboljšanje radničkih prava. Nikolaj je na najavu povorke napustio Zimski dvorac i otišao u obližnje Carsko Selo; demonstranti, koji su nosili ikone i careve slike, i pjevali patriotske pjesme, toga nisu bili svjesni, kao ni naređenja pripadnicima vojske i policije da nasilno razbiju demonstracije. U sveopštoj zbrci je, prema službenim podacima, ubijeno 96, a ranjeno 333 osoba; anticaristička opozicija je kasnije tvrdila da je ubijeno najmanje 4000 ljudi; većina današnjih istoričara vjeruje da je ubijeno ili ranjeno oko 1000 ljudi.Na vijesti o krvoproliću u Sankt Peterburgu, kao i drugim ruskim gradovima izbili su masovni štrajkovi, pa se taj događaj smatra katalizatorom Prve ruske revolucije. Iako je Nikolaj nakon dvije godine iz tih sukoba izašao kao nominalni pobjednik, njegov je režim bio trajno oslabljen zbog toga što je stvorio reputaciju slabića i kukavice, ali prije svega zbog toga što je oružjem nasrnuo na svoje navjernije i najfanatičnije podanike.
Neposredna poljledica Krvave nedjelje bio je štrajk koji se proširio širom zemlje. Štrajkovi su počeli da izbijaju izvan Sankt Peterburga u mjestima kao što su Moskva, Varšava, Riga, Vilna, Kovno, Reval, Tiflis, Baku i Batum. Oko 414.000 ljudi učestvovalo je u obustavi rada tokom januara 1905. Između oktobra 1905. i aprila 1906. godine, oko 15.000 seljaka i radnika bilo je obešeno ili streljano; 20.000 je povređeno, a 45.000 je prognano.
Možda najznačajniji efekat Krvave nedjelje bila je drastična promjena u stavu ruskih seljaka i radnika. Ranije se na cara gledalo kao na zaštitnika naroda: u teškim situacijama, mase bi se obraćale caru, tradicionalno putem peticije, a car bi odgovarao svom narodu obećavajući da će ispraviti ono što ne valja i rešiti problem. Niži slojevi polagali su vjeru u cara. Svi problemi sa kojima su se suočavali niži slojevi bili su povezani sa bojarima Rusije; međutim, posle Krvave nedjelje, car se u percepcije naroda više nije razlikovao od birokrata i smatran je lično odgovornim za tragediju koja se dogodila.
Ubistvo ljudi, od kojih su mnogi doživljavali cara kao svog „malog oca“, rezultiralo je razvijanjem gorčine i anti-patija prema caru i njegovoj autokratskoj vladavini. Tada je bila široko rasprostanjena misao, stav „nemamo više cara“.
https://sr.wikipedia.org/sr-el/Крвава_недјеља_(1905)
