Imali smo 2 odnosno 3 Jugoslavije koje su propale zahvaljujući seperatističkoj politici pojedinih država sa podrškom jakih zapadnih struja. Slovenija i Hrvatska verovatno nikada nebi stupili u novu zajednicu bivših Jugoslovenskih država jer sebe doživljavaju ne samo kao deo EU porodice, već i naprednijim i civilizovanijim od nas ostalih.
Mi koji nismo deo EU, dakle Srbija (sa Kosovom), BiH, Makedonija i Crna Gora, kada bi stupili u zajedničku državu, dali bi funkcionisali bolje tj., prosperitetnije nego što smo dosad kao zasebne države to činili. Dali bi mogli da skroz zalečimo rane od prošlih ratova, kao što je bio slučaj nakon drugog svetskog rata i živeli zajedno pod jednom krovom. Dali bi obnovili industriju, proizvodnju i uspeli da vratimo veliki deo populacije koji su emigrirali potragom za boljim uslovima života. Dali bi kroz sportski uspeh, muziku, film, vojsku mogli da izgradimo bratstvo, ljubav i ponos prema toj zajedničkoj državi. Sa kojim zajedničkim imenom države bi se saglasili a da to ne bude ponovo Jugoslavija koja sada simbolizira raspad a ne zajedništvo. Dali bi iskorenili dobar deo kriminala i korupcije koji vlada u svim ovim bivšim Jugoslovenskim državama jer bi imali vlast, policiju i sudstvo iz svih entiteta. Dali bi ovakva zajednica za razliku od prethodnih Jugoslavija opstala, pogotovo ako se nikada ne dozvoli seperatističkim strujama da dišu i da se šire. Dali je to uopšte moguće sada među hrišćanima i muslimanima, primera nekadašnjeg Sarajeva.
Lično mislim da je moguće ali ne sa današnjim liderima i političkih partijama, a inače još uvek mnogi, pogotovo u BiH ,Makedoniji i dobrim delom Srbije i CG žale za vremenima kada smo živeli u Jugoslaviji.
Pitanje je, kojim metodom bi se pokrenuli prvi koraci ka ovakvom jednistvu i dali verujete da bi to bio bolji put za svih nas da izgradimo bolju budućnost sa obzirom da se vrlo sporo razvijamo uporedo sa drugim državama i da sam naš opstanak je u pitanju zbog odliva mladih i stručnjaka u inostranstvo i sa populacijom koja je sve starija i starija.
