zbiljaš
Veoma poznat
- Poruka
- 10.736
Uništavanje Hristovog kipa u Libanu — cionističko varvarstvo pred zaprepaštenim očima hrišćanskog sveta. A da li ima mesta čuđenju?
autorska tema
Cionistička soldateska je preko svog saopštenja za javnost zvanično priznala da je snimak, a koji je u međuvremenu postao viralan i koji prikazuje njihovog vojnika kako u južnom Libanu macolom razbija Hristov kip — autentičan.
Ovakav postupak izrealskog vojnika može da začudi samo one hrišćane koji pate od nedostatka opšteg obrazovanja.
Ovo nije usamljen slučaj da cionisti pokazuju otvoreno neprijateljstvo prema Hrišćanstvu.
Itekako postoje zabeleženi incidenti u kojima su pojedinci ili grupe iz Izraela vandalizovale hrišćanske simbole ili objekte.
U Jerusalemu i u drugim delovima više puta su cionisti vandalizovali crkve i manastire ispisivanjem pogrdnih grafita ili većim oštećenjima crkvene imovine.
Manastir Latrun bio je meta cionističkog vandalizma (paljenje i grafiti) 2012. godine, šta je izazvalo snažnu osudu palestinske hrišćanske zajednice.
U čuvenoj Dormition Abbey zabeleženi su slučajevi ispisivanja uvredljivih grafita protiv hrišćana.
Prastara crkva koja je u Palestini poznata po biblijskoj priči o umnožavanju hleba i ribe, zapaljena je 2015. godine od strane cionističkih varvara.
Često se dešava pljuvanje na hrišćanske sveštenike u Jerusalimu od strane cionista kada se u uskim gradskim ulicama "sudare" sa nekom hrišćanskom povorkom, šta redovno izaziva diplomatske reakcije i osude, ali se uvek isto ponavlja prilikom hrišćanskih svetkovina u gradu.
Tokom sukoba u oktobru 2023. godine između boraca Hamasa i cionističke soldateske, došlo je do cionističkog vazdušnog napada na pravoslavnu crkvu St. Porphyrius u Gazi. Ova crkva se smatra se jednom od najstarijih pravoslavnih crkava uopšte. U tom napadu pogođena je zgrada u okviru crkvenog kompleksa gde su se sklonili civili; poginulo je više desetina ljudi, uključujući žene i decu.
Pravoslavna crkva uništena u namernom izraelskom napadu raketom iz vazduha
Cionisti ova i ovakva zverstva čine zato što je Isus Hrist među njima viđen kao "lažni mesija," "zabluda," ili figura koja je vezana za prejudiciranu ideju jevrejskog "neuspeha" kroz Hrišćanstvo. Cionistički stav prema Isusu je duboko isključujući. U delovima Talmuda, svete knjige Jevreja, kroz rabinske komentare, ređaju se krajnje negativne slike o Isusu. Naime, Talmud na više mesta opisuje Isusa kao "vešca."
Savremeni cionisti nastavljaju da negiraju religijski značaj Isusa Hrista, uz potpuno negiranje Hrišćanstva kao celokupnog sistema verovanja.
Za razliku od judaizma, u Islamu, Isus Hrist (na arapskom Isa) zauzima veoma važno mesto. Islam smatra Hrista jednim od najvažnijih poslanika pre proroka Muhameda. Islam vidi Isusa kao izuzetno poštovanog proroka i pravednika. Muslimani, za razliku od Jevreja, veruju da je Hrist činio čuda – lečio bolesne i oživljavao mrtve. Većina islamskih tumačenja kaže da Isus nije stvarno razapet niti ubijen, već da je Bog učinio da se to ljudima učini tako. Takođe, u Islamu postoji verovanje da će se Isus vratiti pred Sudnji dan, poraziti lažnog mesiju (Dajala) i uspostaviti pravdu.
Zanimljivo bi bilo da se sačini ozbiljna socijalno-psihološka studija o tome zašto mnogi od takozvanih srpskih nacionalista "gaje" islamofobiju, a sa druge strane obožavaju cionističke varvare. Na socijalno-psihološkom nivou, svakako da postoji selektivno identitetsko svrstavanje.
Neobrazovani i zatucani nacional-šovinisti grade svoj politički identitet kroz "mi–oni" kvazi-logiku. Islam se u tom vulgarnom narativu takozvanih srpskih nacionalista povezuje sa "500 godina robovanja pod Turcima," ili ratom devedesetih godina prošlog veka u Bosni koji su Bosanski Srbi izgubili a ceo njihov politički i vojni vrh završio sa osuđujućim kaznama u Haškom tribunalu, dok se Izrael percipira kao "civilizacija", "demokratija," državni i geopolitički "saveznik," pa dobija pozitivnu projekciju.
Drugim rečima, nije u pitanju dosledna ideološka odnosno religijska logika, već stereotipi koji se, kao i sve drugo kada su u pitanju takozvani srpski nacionalisti, selektivno primenjuju.
autorska tema
Cionistička soldateska je preko svog saopštenja za javnost zvanično priznala da je snimak, a koji je u međuvremenu postao viralan i koji prikazuje njihovog vojnika kako u južnom Libanu macolom razbija Hristov kip — autentičan.
Ovakav postupak izrealskog vojnika može da začudi samo one hrišćane koji pate od nedostatka opšteg obrazovanja.
Ovo nije usamljen slučaj da cionisti pokazuju otvoreno neprijateljstvo prema Hrišćanstvu.
Itekako postoje zabeleženi incidenti u kojima su pojedinci ili grupe iz Izraela vandalizovale hrišćanske simbole ili objekte.
U Jerusalemu i u drugim delovima više puta su cionisti vandalizovali crkve i manastire ispisivanjem pogrdnih grafita ili većim oštećenjima crkvene imovine.
Manastir Latrun bio je meta cionističkog vandalizma (paljenje i grafiti) 2012. godine, šta je izazvalo snažnu osudu palestinske hrišćanske zajednice.
U čuvenoj Dormition Abbey zabeleženi su slučajevi ispisivanja uvredljivih grafita protiv hrišćana.
Prastara crkva koja je u Palestini poznata po biblijskoj priči o umnožavanju hleba i ribe, zapaljena je 2015. godine od strane cionističkih varvara.
Često se dešava pljuvanje na hrišćanske sveštenike u Jerusalimu od strane cionista kada se u uskim gradskim ulicama "sudare" sa nekom hrišćanskom povorkom, šta redovno izaziva diplomatske reakcije i osude, ali se uvek isto ponavlja prilikom hrišćanskih svetkovina u gradu.
Tokom sukoba u oktobru 2023. godine između boraca Hamasa i cionističke soldateske, došlo je do cionističkog vazdušnog napada na pravoslavnu crkvu St. Porphyrius u Gazi. Ova crkva se smatra se jednom od najstarijih pravoslavnih crkava uopšte. U tom napadu pogođena je zgrada u okviru crkvenog kompleksa gde su se sklonili civili; poginulo je više desetina ljudi, uključujući žene i decu.
Pravoslavna crkva uništena u namernom izraelskom napadu raketom iz vazduha
Cionisti ova i ovakva zverstva čine zato što je Isus Hrist među njima viđen kao "lažni mesija," "zabluda," ili figura koja je vezana za prejudiciranu ideju jevrejskog "neuspeha" kroz Hrišćanstvo. Cionistički stav prema Isusu je duboko isključujući. U delovima Talmuda, svete knjige Jevreja, kroz rabinske komentare, ređaju se krajnje negativne slike o Isusu. Naime, Talmud na više mesta opisuje Isusa kao "vešca."
Savremeni cionisti nastavljaju da negiraju religijski značaj Isusa Hrista, uz potpuno negiranje Hrišćanstva kao celokupnog sistema verovanja.
Za razliku od judaizma, u Islamu, Isus Hrist (na arapskom Isa) zauzima veoma važno mesto. Islam smatra Hrista jednim od najvažnijih poslanika pre proroka Muhameda. Islam vidi Isusa kao izuzetno poštovanog proroka i pravednika. Muslimani, za razliku od Jevreja, veruju da je Hrist činio čuda – lečio bolesne i oživljavao mrtve. Većina islamskih tumačenja kaže da Isus nije stvarno razapet niti ubijen, već da je Bog učinio da se to ljudima učini tako. Takođe, u Islamu postoji verovanje da će se Isus vratiti pred Sudnji dan, poraziti lažnog mesiju (Dajala) i uspostaviti pravdu.
Zanimljivo bi bilo da se sačini ozbiljna socijalno-psihološka studija o tome zašto mnogi od takozvanih srpskih nacionalista "gaje" islamofobiju, a sa druge strane obožavaju cionističke varvare. Na socijalno-psihološkom nivou, svakako da postoji selektivno identitetsko svrstavanje.
Neobrazovani i zatucani nacional-šovinisti grade svoj politički identitet kroz "mi–oni" kvazi-logiku. Islam se u tom vulgarnom narativu takozvanih srpskih nacionalista povezuje sa "500 godina robovanja pod Turcima," ili ratom devedesetih godina prošlog veka u Bosni koji su Bosanski Srbi izgubili a ceo njihov politički i vojni vrh završio sa osuđujućim kaznama u Haškom tribunalu, dok se Izrael percipira kao "civilizacija", "demokratija," državni i geopolitički "saveznik," pa dobija pozitivnu projekciju.
Drugim rečima, nije u pitanju dosledna ideološka odnosno religijska logika, već stereotipi koji se, kao i sve drugo kada su u pitanju takozvani srpski nacionalisti, selektivno primenjuju.
Poslednja izmena:
