Stojan Rajchevski i velikobugarska propaganda

U Beogradu, Pomoravlju i na području Nišave je uvek živelo srpsko štokavsko stanovništvo. O Bugarima nije bilo ni traga. Istina, kroz istorijo je lokalno srpsko stanovništvo bilo smatrano za Bugare, ali u suštini radi se o isključivo srpskom življu. Fašistički Bugari su uvek imali, i još danas imaju velikobugarske pretenzije na srpsko Pomoravlje, Ponišavlje i Beograd. Srpski narod na ovim prostorima je bio izložen bugarskom genocidu i asimilaciji. Pogotovo u 18. i 19. veku kao i za vreme balkanskih ratova, Prvog i Drugog svetskog rata.
 
1636047491492.png
 
Torlačko stanovništvo je srpsko štokavsko stanovništvo i slavi krsnu slavu koja je tipično srpsko obeležje. Pravi, izvorni Bugari nisu bili Sloveni, bili su turkijsko pleme iz centralne Azije koje je nestalo u srednjem veku. Današnji Bugari su mešavina različitih naroda, a pre svega Srba. Skoro 40% Bugara pripada haplogrupi R1a i I2a koje su tipične za Srbe i ostale slovenske narode.
 
Torlačko stanovništvo je srpsko štokavsko stanovništvo i slavi krsnu slavu koja je tipično srpsko obeležje. Pravi, izvorni Bugari nisu bili Sloveni, bili su turkijsko pleme iz centralne Azije koje je nestalo u srednjem veku. Današnji Bugari su mešavina različitih naroda, a pre svega Srba. Može se reči da su današnji Bugari nastali mahom od Srba.
 
Kada je u vreme Stefana Nemanje Znepolje prvi put došlo u srpske ruke, i postalo župa, nakon smrti vizantinjskog cara Manojla Prvog Komnima 1143 - 1180. godine, ovo istorijsko - geografsko područje naselili su Srbi.

Kada je prema Sanstefanskom i Berlinskom sporazumu, deo Znepolja 1879. godine postao deo savremene bugarske države, nastaje sve intenzivnije naseljava oblasti Bugarima, a oblast postaje ubrzo središte okupljanja stanovništva iz drugih sela.

Vremenom iako je Znepolje bilo kompletno naseljeno Srbima, ono je danas bugarizovano. Znepoljci govore trnskim govorom koji pripada prizrensko-timočkom dijalektu srpskog jezika. Trnski govor je definitivno srpski, i jasno je da će ga stanovnik Banjaluke bez ikakvih problema razumeti, dok stanovnik Varne neće skoro uopšte. Naravno, postoje i lokalne jezičke osobine kojih nema ni u srpskom ni u bugarskom književnom jeziku. To zapravo potvrđuje da je jezik srpski, jer, osim standarnih srpskih srpskih i lokalnih srpskih jezičkih osobina, ne postoje nijedne druge.
 
40% Bugara pripada haplogrupama R1a i I2a koje su tipične za Srbe i ostale Slovene. Pravi Bugari nisu bili Sloveni. To su činjenice.
Tipične za slovenska plemena koja su se deoselila u Bugarsku ali ta plemena nisu bila srpska. Srpska plemena su se selila uglavnom na dinarska područja a ne toliko na istok kao što je Bugarska. Mađari npr. pričaju ugro-finskim jezikom a genetički su Sloveni uglavnom.
 
Tipične za slovenska plemena koja su se deoselila u Bugarsku ali ta plemena nisu bila srpska. Srpska plemena su se selila uglavnom na dinarska područja a ne toliko na istok kao što je Bugarska. Mađari npr. pričaju ugro-finskim jezikom a genetički su Sloveni uglavnom.
Ova plemena su bila srpska. Slovenska plemena na području Bugarske su bila srpska. Ovo su činjenice. Mađari i Bugari su pomađareni i pobugareni Srbi. A madžarizovana srpska prezimena su među najčeščim u Mađarskoj.
 
Ova plemena su bila srpska. Slovenska plemena na području Bugarske su bila srpska. Ovo su činjenice. Mađari i Bugari su pomađareni i pobugareni Srbi. A madžarizovana srpska prezimena su među najčeščim u Mađarskoj.
Ovo sad već prelazi u Deretićevu pseudoistoriju. Slovenskih plemena je bio veliki broj a i Srbi su ih takođe asimilovali (kao što su i druga veća plemena asimilovala manja).
 

Back
Top