- Poruka
- 412.730
“Slikam jer osećam da je to najbolja stvar koju mogu da uradim za druge i sebe.”
Rekao je umetnik
Stojan Milanov je rođen je 1963. godine u Beogradu.Od 1985. godine profesionalno se bavi slikarstvom, član ULUPUDS-a i ULUS-a, samostalni umetnik. U tematskom smislu preokupacija su mu ljudska figura, urbani pejzaž, tehnika ulje na platnu. Diplomirao na Arhitektonskom fakultetu u Beogradu.Živi u Beogradu.
Njegove slike nastale poslednjih godina ukazuju da je umetnik slobodno iskoračio u novu fazu stvaralaštva u kojoj su objedinjeni njegova tehnička veština, unutrašnje nadahnuće i kreativna iskrenost. U ovim radovima zaokupljenost ljudskom figurom, svetlom, kompozicijom, slikanom materijom-bojom, podređeni su ideji da umetnost može i treba da povrati vrednost slikanja motiva „uzvišenog” običnog trenutka, zapravo da uspostavi metaforičnu komunikaciju sa univerzalnim, saznajnim i estetičnim kroz prizore lokalnog i intimnog.
Milanov postupno napušta realističan pristup i prodire u granični prostor između figurativnog i apstraktnog, oblikujući slike koje kao da lebde između prizora i sna, rituala i svakodnevnog, definisanog oblika i fragmenata forme. NJegov rukopis u načinu slikanja, potezu, koloritu, pastoznosti kroz vreme se menjao razvijajući sve veću delikatnost, ali i suprotstavljenost durskog i molskog valera, i težnji da se ne izgubi spontanost. Slojevi boje, u fokusnim delovima slike deluju kao eruptivni nanosi ekspresivnog gesta, često fragmentisani, gotovo kolažni, sa vidljivim tragovima četke i špakle, što stvara utisak dinamične razgradnje oblika.
Uvršten u leksikon Serbian who is who 2011–2013.
Rekao je umetnik
Stojan Milanov je rođen je 1963. godine u Beogradu.Od 1985. godine profesionalno se bavi slikarstvom, član ULUPUDS-a i ULUS-a, samostalni umetnik. U tematskom smislu preokupacija su mu ljudska figura, urbani pejzaž, tehnika ulje na platnu. Diplomirao na Arhitektonskom fakultetu u Beogradu.Živi u Beogradu.
Njegove slike nastale poslednjih godina ukazuju da je umetnik slobodno iskoračio u novu fazu stvaralaštva u kojoj su objedinjeni njegova tehnička veština, unutrašnje nadahnuće i kreativna iskrenost. U ovim radovima zaokupljenost ljudskom figurom, svetlom, kompozicijom, slikanom materijom-bojom, podređeni su ideji da umetnost može i treba da povrati vrednost slikanja motiva „uzvišenog” običnog trenutka, zapravo da uspostavi metaforičnu komunikaciju sa univerzalnim, saznajnim i estetičnim kroz prizore lokalnog i intimnog.
Milanov postupno napušta realističan pristup i prodire u granični prostor između figurativnog i apstraktnog, oblikujući slike koje kao da lebde između prizora i sna, rituala i svakodnevnog, definisanog oblika i fragmenata forme. NJegov rukopis u načinu slikanja, potezu, koloritu, pastoznosti kroz vreme se menjao razvijajući sve veću delikatnost, ali i suprotstavljenost durskog i molskog valera, i težnji da se ne izgubi spontanost. Slojevi boje, u fokusnim delovima slike deluju kao eruptivni nanosi ekspresivnog gesta, često fragmentisani, gotovo kolažni, sa vidljivim tragovima četke i špakle, što stvara utisak dinamične razgradnje oblika.
Uvršten u leksikon Serbian who is who 2011–2013.
