"Papski primat", na koga ovde mnogi pljuju, jasno je formulisan jos u doba rane Crkve i njenih prvih Sabora kao "prvenstvo po casti". Papa, tj. Patrijarh Rima smatran je naslednikom Svetog Petra, i kao takav je uzivao prvenstvo po casti medju svim ostalim Patrijarsima hriscanke Crkve. To prvenstvo papi niko nije osporavao cak i u doba kada Carstvo na zapadu vise nije postojalo i kada je Rim od milionskog grada spao na nesto vise od 40 000 dusa... Cak je u periodu do IX veka veliki broj papa bio sa Istoka, tj. grckog porekla. Tzv. papski primat se nije osporavao ni kada je Carigrad zvanicno odbio da prizna krunisanje Karla Velikog i time vaspostavljanje Carstva na Zapadu.
Ovom prilikom ne govorim o potonjem udaljavanju crkvenih dogmi, niti o otvorenim papskim politickim pretenzijama koje su se ogledale kroz politicku istoriju Evrope od Srednjeg veka do dana danasnjeg. Narocito ne mislim na dogmu o "papskoj nepogresivosti"...
Ali mi nije jasno na kakvu to titulu tacno mislis kada govoris o papi? Pretpostavljam da aludiras na njegovo prvenstvo medju hriscanskim poglavarima... S tim u vezi, ko je pak carigradskom Patrijarhu dao pravo da sebe smatra Vaseljenskim?
Pojednostavljenim gledanjem i svodjenjem stvari samo na ono sto je prihvatljivo nama licno, ili odgovara trenutnom politickom trenutku u kome zivimo, ne postize se nista, vec se samo dalje upada u glib stecenih centracija kojih se generalno ljudi na ovom prostoru tesko daju osloboditi.
A sto se beatifikacije tice, ona u Crkvi postoji od najranijih dana. Ko je papi dao to pravo??? A ko ga je dao svim ostalim Crkvama?
