Oslobodjenje Vranja od osmanske vlasti

[Nina]

Vranje je oslobođeno od osmanske vlasti 31. januara 1878.godine tokom Drugog srpsko-turskog rata, kada je Šumadijski korpus pod komandom generala Jovana Belimarkovića ušao u grad. Ova pobeda, nakon intenzivnih borbi i oslobođenja Grdelice, značila je konačan kraj viševekovne turske vladavine i pripajanje Vranja Kneževini Srbiji, što je potvrđeno na Berlinskom kongresu.

General Belimarković je na raspolaganju imao 7.000 vojnika pod oružjem, jedan eskadron konjice i 22 topa. Manje od turske armade koju je predvodio general Asaf-paša, koji je imao zadatak da po svaku cenu spreči ulazak pripadnika srpske divizije u Vranje. Paša je raspolagao sa 10.000 vojnika i osam topova. Imao je i dva konjička eskadrona, obučena za borbe na blizinu.Pored regularne vojske, u borbama su učestvovali i ustanički bataljoni koje je organizovao potporučnik Stepa Stepanović. Značajnu ulogu u gonjenju turske vojske prema Preševu imao je major Radomir Putnik.

 

[Nina]

U Vranju vojnici Šumadijskog korpusa koji su činili pripadnici vojske iz Beograda, Kragujevca, Smedereva, Rudnika i Kolubare zarobljavaju 48 turskih oficira i 1.685 vojnika, a zaplenili su i 2.725 pušaka, 148 pištolja i blizu 28.000 zrna puščane municije.

U borbama za oslobođenje Vranja poginula su 122 srpska vojnika. Njih 229 bilo je ranjeno. Turska vojska imala je oko pet stotina nastradalih vojnika.
Ovaj događaj se u Vranju slavi kao Dan grada, a u spomen na oslobodioce podignut je spomenik poznat kao "Čika Mitke".

 

[Nina]

Uprkos prvobitnim planovima Sanstefanskog sporazuma, Vranje je na Berlinskom kongresu definitivno pripalo Srbiji, na zahtev lokalnog stanovništva
koje je strahovalo od bugarske uprave.Oslobođenje Vranja 1878. godine obeležilo je kraj dugotrajnog procesa oslobađanja južnih delova Srbije.

Otkud „pusto tursko”
Etimolozi su u jednom periodu, tragajući za značenjem toponima Vranje, navodili i turski oblik „ivranes”, u značenju – pusto. Ime mesta poznato je još u vizantijskom periodu, a Turci su ga prilikom osvajanja, sredinom 15. veka, stvarno zatekli kao pusto. Aktuelne asocijacije na taj pridev danas uvek vode do književnika Borisava Stankovića koji je pisao „pusto tursko”.(vikipedija i mediji )

 

[mr Kiza]

Spomenik su Bugari dva puta skidali i skrnavili, i dva puta je vracan na staro mesto.

 

[Nina]

 

[Nina]

 

[Povijest]

Spomenik su Bugari dva puta skidali i skrnavili, i dva puta je vracan na staro mesto.

Bugarima kao viševekovnim turskim vazalima jako smetalo što su Srbi oslobodili Vranje a ne oni. Inače su Bugari kao turski vazali i janjičari ratovali protiv Srba i Srbije na Kosovu 1389 Bugari i Albanci.

 

[Casual Observer]

Bugarima kao viševekovnim turskim vazalima jako smetalo što su Srbi oslobodili Vranje a ne oni. Inače su Bugari kao turski vazali i janjičari ratovali protiv Srba i Srbije na Kosovu 1389 Bugari i Albanci.

Oni nisu ni pokušavali da se oslobode, a Bugarska egzarhija je za vreme rusko-turskog rata 1877. bila otvoreno na strani Turaka.