Moda i šminka starog Beograda

[Nina]

Između dva svetska rata, izlozi beogradskih parfimerija bili su mali prozori u svet elegancije i modernosti. U njima su se presijavale staklene bočice parfema i pažljivo dizajnirane kutijice koje nisu nudile samo negu, već i osećaj pripadnosti savremenom, urbanom načinu života. Upravo tada žene u Beogradu počinju sve češće da otkrivaju umetnost šminkanja i lične nege.

Na samom početku 20. veka, kozmetika je bila rezervisana za mali krug privilegovanih. Dame iz imućnih porodica nabavljale su parfeme i pudere iz evropskih metropola poput Beča i Pariza, najčešće preko ekskluzivnih radnji u centru grada. Mirisi prestižnih kuća nisu bili samo estetski izbor, već i diskretan pokazatelj društvenog statusa, piše Kaldrma.rs.

 

[Nina]

Tokom tridesetih godina dolazi do preokreta. Kozmetika izlazi iz zatvorenih salona i postaje deo svakodnevice. Otvaraju se prve savremene parfimerije i drogerije, a novine počinju da objavljuju reklame za kreme, pudere i ruževe. Na policama se tada već mogu naći proizvodi nemačkih i austrijskih proizvođača, ali i sve popularniji Max Factor, čija se šminka povezivala sa glamuroznim svetom filma.

U centralnim gradskim ulicama nalazile su se najuglednije parfimerije, mesta gde su Beograđanke dolazile ne samo zbog kupovine, već i zbog iskustva. Ponuda je obuhvatala luksuzne proizvode iz zapadne Evrope, ali i širi asortiman dostupniji različitim slojevima društva. Ipak, za mnoge su ti proizvodi i dalje predstavljali nedostižan luksuz.

Istovremeno, razvijala se i domaća proizvodnja. U okviru apoteka nastajali su prvi lokalni preparati – kreme, losioni i puderi, često spravljani po pažljivo čuvanim recepturama. Ti proizvodi nisu imali glamur velikih brendova, ali su imali poverenje kupaca.

 

[Nina]

Veliki uticaj na ideale lepote imao je film. Žene su želele da liče na glumice koje su gledale na bioskopskim platnima, pa je šminka postajala način izražavanja i približavanja tom idealu.Nakon Drugog svetskog rata dolazi do nove faze. Promene u društvu utiču i na odnos prema luksuzu, ali potreba za negom ostaje. Kozmetika postaje dostupnija široj populaciji, a razvija se i domaća industrija. Fabrike i farmaceutske kompanije počinju da proizvode sapune, kreme i losione koji su često imali i praktičnu, zdravstvenu funkciju.

 

[Nina]

Šezdesete i sedamdesete godine donose pravu eksploziju stilova i boja. U Beogradu se tada već bez poteškoća mogu kupiti maskare, senke i lakovi za nokte iz inostranstva. Robne kuće uvode posebna odeljenja za kozmetiku, dok domaći proizvođači prate svetske trendove i nude proizvode po pristupačnijim cenama.Priča o šminki u Beogradu mnogo je više od priče o kozmetici. Ona govori o promenama u društvu, o ženama koje su tražile balans između tradicije i savremenosti, ali i o gradu koji se, kroz male rituale svakodnevnog ulepšavanja, neprestano razvijao i menjao.

Izvor: Kaldrma

 

[Lovac Luka ulovio vuka]

Predivno

 

[Leptir_NL]

Nisam Beograđanin ali sam čest gost.
Ne videh u tekstu ili propustih ali čini mi se da je ova prva slika, iz Balkanske !?