Nazivi za stanovnistvo ostrva Krita u anticko doba su Kricani,Minojci,Pelazgi...Da li su Grci poreklom sa Krita,jer ako nisu zasto su onda stavili u skolskim udzbenicima doba Minojske civilizacije kao oblast Anticke Grcke,a postoji i teorija da su Tracani vrlo srodni Pelazgima ?
-
- Popularno:
- Novi ambasador Srbije za Expo 2027 je...
- Da li ste ikad išli solo na odmor i...
- Zasto Srbija ne podigne optuznicu...
- Da li volite rad?
- Anketa u Beogradu: Za koga navijamo na...
- Imam ozbiljan problem koji me koči da...
- Velike misli malog Zorana Ćaci...
- Kad je neko imun na tvoj šarm
- Studentsko blokaderska patologija i...
- Gde mozete da pronadjete zenu svog...
Ко су Пелазги?
- Začetnik teme Babke
- Datum pokretanja
1. Anticki Grci oni koji poticu iz post Homerovog vremena, su mesavina Danajaca (doslih iz Egipta u XVI vek.pre H.), Feniceana, i ponajvise Pelasga kao i pripadnika ostalih srodnih pelazgima, trackih plemena.
2. Minojska civilizacija ni u kom slucaju ne moze da bude tretirana kao "grcka".
NickFreakyrgios
Elita
- Poruka
- 24.861
BRAVO! Ovo je tačno D-1 vidiš kako kad skineš naočare i skloniš lupu sve tačno vidiš i sve tačno govoriš!
Pozdrav i poštovanje!
Konstantin Veliki
Buduća legenda
- Poruka
- 28.845
Minoski jezik nije indoevropski.
A Jezik je kod tih pitanja prva stvar kad je u pitanju poreklo, posto smo mi svi mesavina svacega.
I Grci su osvojili Kritu tek kasnije nego sto se pojavljaju na Peloponesu.
A Jezik je kod tih pitanja prva stvar kad je u pitanju poreklo, posto smo mi svi mesavina svacega.
I Grci su osvojili Kritu tek kasnije nego sto se pojavljaju na Peloponesu.
NickFreakyrgios
Elita
- Poruka
- 24.861
U vreme Minojskog Krita i njegovog osvajanja "Grci" niti "Heleni"nisu postojali , nastali su mnogo kasnije mislim Heleni.
A "Grci" u vreme Vizantije jer uopšte ne znam tačnu starost termina "Grk" ali mislim da je to mlado meso.
Konstantin Veliki
Buduća legenda
- Poruka
- 28.845
Archari, Heleni ili Romeji. Tako su Arnauti, Albanci i Siptari jedno te isto.
Na kraj krajeva jedan te isti narod. Termin Grk je latinski naziv za Helene.
U srednjem veku je u Srbiji bio poznat termin Jeleni.
NickFreakyrgios
Elita
- Poruka
- 24.861
Tom logikom su i Sorbi , Sebi ,Sarmati , Sorbati ,Sorabljani ,Srbljani,Svevi ,Seavi,
jedno te isto!
ali ima mali problem u vezi toga!
Nisi "Grk" ili "Nemac" da bi to bilo isto....
Jer je samo njima Bogom dano da to bude isto............
Konstantin Veliki
Buduća legenda
- Poruka
- 28.845
Tom logikom su i Sorbi , Sebi ,Sarmati , Sorbati ,Sorabljani ,Srbljani,Svevi ,Seavi,
jedno te isto!
ali ima mali problem u vezi toga!
Nisi "Grk" ili "Nemac" da bi to bilo isto....
Jer je samo njima Bogom dano da to bude isto............
Ako svi ti narodi pricaju srpski onda je to tacno. Inace ima istoricna linija od Arhaja do Helena klasike i Romeja srednjeg veka. Izmedju iranskih sarmatskih Srba i nas sada nema.
Inace izmedju luzickih Srba (nemacki Sorben) i balkanskih Srba je druga stvar to su dva naroda nastali od istog naroda, ali su nastavili postojati dalje i razviti se u dva naroda. Kod Arhaja, Helena i Romeja se jedino ime menjalo. Kasnije se opet menjalo od Romeja na Helene. I nisu nastali tri narodi koji su se onda kulturno razdvojili.
Arhaiski grcki je postojao i u klasicnom periodu, mozda je Makedonski bio arhaicki grcki.
Poslednja izmena:
Konstantin Veliki
Buduća legenda
- Poruka
- 28.845
I nije mi poznato da su Srbi poceli preuzeti siptarsku retoriku.
Ali sta ces svi smo mi balkanci na kraj krajeva.
Ali sta ces svi smo mi balkanci na kraj krajeva.
Lesandar
Buduća legenda
- Poruka
- 27.930
Tračani su Pelazgi.
Konstantin Veliki
Buduća legenda
- Poruka
- 28.845
Kakve argumente trebas.
Ako nisu sve redom Vlasi ti tako tako nista ne verujes.
Nema tu mnogo da se polemise.
Arhaji, anticki Heleni i Romeji su pricali grcki jezik. Ima jasni istoricki kontinuitet.
Arhaji su bili Grci pre preduzimanje imena Helena, ime Romej je preuzet pod rimskim uticajem, ali ti ljudi nisu bili rimljani vec Grci.
Teorija da je Makedonski arhaicka varijanta grckog nije moja nego nekoliko linguista.
Inace tema su Prelazi za koje se nista ne zna osim da njih Grci predstave kao pregrcku populaciju Grcke.
Poslednja izmena:
NickFreakyrgios
Elita
- Poruka
- 24.861
Izviini ali ovo što si rekao veze nema sa životom , najpre "Grci" pa posle "Heleni" pa onda Romeji pa uz to po potrebi Arbanasi i Vlasi?
"Grci" pa posle "Heleni"?
Ovo ni Grci za sebe ne pričaju nego su bili Jeleni ili Heleni Grk je noviji pojam u istoriji koji je objedinio kulturno i politički mnoštvo različitih neetnički srodnih naroda!!!
Moglo bi se reći pandam Sloven ali ni to ne može jer je Sloven bar većinski i pojam etnikum.
Dakle svi ti narodi su danas Grci u kulturološkom smislu ne etničkom a Jeleni su bili isprva samo jedno pleme koje će kasnije zadominirati budućom Heladom.
"Grci" pa posle "Heleni"?
Ovo ni Grci za sebe ne pričaju nego su bili Jeleni ili Heleni Grk je noviji pojam u istoriji koji je objedinio kulturno i politički mnoštvo različitih neetnički srodnih naroda!!!
Moglo bi se reći pandam Sloven ali ni to ne može jer je Sloven bar većinski i pojam etnikum.
Dakle svi ti narodi su danas Grci u kulturološkom smislu ne etničkom a Jeleni su bili isprva samo jedno pleme koje će kasnije zadominirati budućom Heladom.
VoSlavu
Ističe se
- Poruka
- 2.786
"Inace tema su Prelazi za koje se nista ne zna osim da njih Grci predstave kao pregrcku populaciju Grcke."
Proto Heleni su bili Pelazgi koji su ziveli u Jugo-istocnoj Tesaliji.
1. Proto Heleni su Pelazgi.
2. Pelazge "Grci predstave kao pregrcku populaciju Grcke".
sledi:
3. Proto Heleni nemaju blage veze sa Grcima.
Konstantin Veliki
Buduća legenda
- Poruka
- 28.845
1.) To su anticki Grci drugacije videli.
2.) Da oni njih smatraju kao starosedelace Grcke.
3.) Proto Srbi, Proto Vlasi, Proto Nemci nemaju veze onda za Srbima, Vlasima i Nemcima.
Konstantin Veliki
Buduća legenda
- Poruka
- 28.845
Sta kako znam ima za sve tri periode pisanih i usmenih tragova.
Inace ne pricam o Prelazgima o njima se nista ne zna.
NickFreakyrgios
Elita
- Poruka
- 24.861
Evo jednog teksta onako opsteg dobrog za orijentaciju , D-1 je ispravio po nesto verujem da ce i sada dopuniti jer kada se D-1 izdigne iznad nacionalnog najbolji je strucnjak za ovu materiju.
Rezime. Neolitski narod Pelazga činio je jednu od najstarijih ljudskih zajednica južnog Balkana preistorijske epohe.
Pelazgi pripadaju narodima koji su stvorili Egejsku kulturu i postavili temelje prve evropske civilizacije. Izvori za njihovo
izučavanje su arheološka otkrića, istorijski, mitološki, religijski i lingvistički podaci. Glosološki elementi drevnog jezika
Pelazga čine supstrat savremene nomenklature humanitarnih i tehničkih nauka. To pokazuju uporedne simasiološke i
fonološke analize toponima, geonima, antroponima i mitološkog fonda južnog Balkana. Ove činenice pružaju dobar osnov
za dalja naučna istraživanja fenomena Pelazga, ali i kao paradigma arhetipskog modela oblikovanja svesti.
Sa ovim osim istoriskim cinjenicama ne slazem sa Jungom i slicnima jer se mitologija dogmatika i svest ondasnjih naroda nije domen psihoterapeutskih ordinacija vec istoricara i mitologa.
UVOD
Jungova teorija arhetipova objasnila je postojanje mitoloških slika, koje su deo kolektivnog
nesvesnog. Jungova teorija je revolucionarna prekretnica u razumevanju čovekove svesti. Savremena
naučna istraživanja starih naroda na Balkanu pokazuju da je narod Pelazga dao svoj veliki udeo u
formiranju kolektivnog nesvesnog svih naroda koji su po silasku Pelazga sa istorijske pozornice
naseljavali ovo područje. Ovaj rad ima za cilj davanje uvida u jedan pregled antičkih naziva,
antroponima, horonima i drugih, koji su ranije nejasno bili alocirani u takozvani Helenski svet, da bi se
danas, sa sve većom naučnom sigurnošću, o njima govorilo kao o zaostavštini koja potiče iz
praistorijske dominacije naroda Pelazga na ovim prostorima.
Arheološka istraživanja južnog Balkana ustanovila su postojanje bogate materijalne kulture
neolitskih zajednica. Njihovo poreklo seže duboko u praistoriju. Razvoj neolitske ekonomije i
povećanje broja stanovništva dešava se najpre u Mesopotamiji i Egiptu. Ovaj razvoj je usledio sa
istekom poslednjeg ledenog doba, oko desetog milenijuma pre naše ere. Smatra se da je iz "kolevke
naroda" stanovništvo migriralo u novim pravcima, u potrazi za boljim životom. Mnoge srodne
zajednice su preko Male Azije i Egejskih ostrva naselile južni Balkan, a preko dolina Vardara, Morave
i Dunava stigle do Evrope.
Jedna nova civilizacija stvorena je u Egejskom basenu, drugačija od one na Bliskom istoku. Ta
nova civilizacija predstavlja osnov Evropske civilizacije. To su Minojska kultura na Kritu, kultura
Kikladskih ostrva, Nea Nikomedija kod Soluna i Lepenski vir (7000 god. p.n.e.), Sesklo (5000 god.
p.n.e.), Dimini u Tesaliji i Vinča (3000 god. p.n.e.), Armenohori, Dupjak, Nestram, Korešča, Gorenci u
Zapadnoj Makedoniji duž reke Bistrice, i druge. Kulturnoistorijski artefakti iz dolina Vardara, reka
Crna i Bregalnice, datiraju i od 6000 god. p.n.e. Ove kulture su u nauci označene jedinstveno kao
Egejska kultura.
Nosioci te kulture bili su narodi protoindoevropskog porekla. Neolitska hronologija Balkana
fiksira period od 3500 god. p.n.e. kao razdoblje kada se na ovim prostorima može sa sigurnošću
utvrditi identitet tih naroda.
Neolitska ekonomija ovih naroda, ili bolje reći, različitih, srodnih plemena, razvijala se u
zavisnosti od geografskih, odnosno, klimatskih uslova. To je skitačka ekonomija, u početku. Sastoji se
od lova, ribolova, sakupljanja hrane i stočarstva. Sporadično naseljavanje u plodnim dolinama reka,
postaje sa hodom vremena sve intenzivnije. Naseljavaju se doline većih reka u Srbiji, Makedoniji,
Trakiji, Tesaliji i na Peloponezu. Sedelačkom načinu života pogoduje drugačija ekonomija. Razvijaju
39
se ratarstvo i stočarstvo. Ove primarne delatnosti prati i razvoj zanata. Obrada kože i metala, izrada
posuđa i ukrasnih predmeta, kovanje oružja i brodogradnja, nose obeležja tehnologije toga doba. Ljudi
su živeli u selima i po gradovima. Postojala je trgovina, kao i drugi oblici civilizovanog komuniciranja.
UBIKACIJA PELAZGA
Jezik ovih plemenskih zajednica bio je jedinstven u čitavom Egejskom basenu, preko Male Azije,
sve do Kavkaza (Thomson, 1954, str.188). Njihovo pismo je bilo linearno pismo A, koje je nastalo na
Kritu. Prema Herodotu, fonetski alfabetski sitem je na Balkan iz Fenikije preneo Kadmo, oko 1313
god. p.n.e. Po mitologiji, Orfej je stvorio prvo pismo na prostorima Makedonije. Fonetski alfabet
usavršen je u Joniji, u Maloj Aziji. Smatra se da se to dogodilo u devetom veku p.n.e. Takođe se smatra
da se usavršavanje fonetskog alfabeta može pripisati Jonjanima nehelenskog porekla.
Pelazgi su narod koji čini prve zajednice na Balkanu. Etimološki, pel pelas znači najbliži rođak,
dok gen označava dolazak na svet. Znači, rođaci, domoroci. Prve zajednice na Kritu čine Minojci, na
ostrvima su to Lelezi, u Maloj Aziji Kari. Na prostorima koji nas interesuju, javljaju se još i Liđani,
Dardani, Joni, Luviji i drugi.
Rezime. Neolitski narod Pelazga činio je jednu od najstarijih ljudskih zajednica južnog Balkana preistorijske epohe.
Pelazgi pripadaju narodima koji su stvorili Egejsku kulturu i postavili temelje prve evropske civilizacije. Izvori za njihovo
izučavanje su arheološka otkrića, istorijski, mitološki, religijski i lingvistički podaci. Glosološki elementi drevnog jezika
Pelazga čine supstrat savremene nomenklature humanitarnih i tehničkih nauka. To pokazuju uporedne simasiološke i
fonološke analize toponima, geonima, antroponima i mitološkog fonda južnog Balkana. Ove činenice pružaju dobar osnov
za dalja naučna istraživanja fenomena Pelazga, ali i kao paradigma arhetipskog modela oblikovanja svesti.
Sa ovim osim istoriskim cinjenicama ne slazem sa Jungom i slicnima jer se mitologija dogmatika i svest ondasnjih naroda nije domen psihoterapeutskih ordinacija vec istoricara i mitologa.
UVOD
Jungova teorija arhetipova objasnila je postojanje mitoloških slika, koje su deo kolektivnog
nesvesnog. Jungova teorija je revolucionarna prekretnica u razumevanju čovekove svesti. Savremena
naučna istraživanja starih naroda na Balkanu pokazuju da je narod Pelazga dao svoj veliki udeo u
formiranju kolektivnog nesvesnog svih naroda koji su po silasku Pelazga sa istorijske pozornice
naseljavali ovo područje. Ovaj rad ima za cilj davanje uvida u jedan pregled antičkih naziva,
antroponima, horonima i drugih, koji su ranije nejasno bili alocirani u takozvani Helenski svet, da bi se
danas, sa sve većom naučnom sigurnošću, o njima govorilo kao o zaostavštini koja potiče iz
praistorijske dominacije naroda Pelazga na ovim prostorima.
Arheološka istraživanja južnog Balkana ustanovila su postojanje bogate materijalne kulture
neolitskih zajednica. Njihovo poreklo seže duboko u praistoriju. Razvoj neolitske ekonomije i
povećanje broja stanovništva dešava se najpre u Mesopotamiji i Egiptu. Ovaj razvoj je usledio sa
istekom poslednjeg ledenog doba, oko desetog milenijuma pre naše ere. Smatra se da je iz "kolevke
naroda" stanovništvo migriralo u novim pravcima, u potrazi za boljim životom. Mnoge srodne
zajednice su preko Male Azije i Egejskih ostrva naselile južni Balkan, a preko dolina Vardara, Morave
i Dunava stigle do Evrope.
Jedna nova civilizacija stvorena je u Egejskom basenu, drugačija od one na Bliskom istoku. Ta
nova civilizacija predstavlja osnov Evropske civilizacije. To su Minojska kultura na Kritu, kultura
Kikladskih ostrva, Nea Nikomedija kod Soluna i Lepenski vir (7000 god. p.n.e.), Sesklo (5000 god.
p.n.e.), Dimini u Tesaliji i Vinča (3000 god. p.n.e.), Armenohori, Dupjak, Nestram, Korešča, Gorenci u
Zapadnoj Makedoniji duž reke Bistrice, i druge. Kulturnoistorijski artefakti iz dolina Vardara, reka
Crna i Bregalnice, datiraju i od 6000 god. p.n.e. Ove kulture su u nauci označene jedinstveno kao
Egejska kultura.
Nosioci te kulture bili su narodi protoindoevropskog porekla. Neolitska hronologija Balkana
fiksira period od 3500 god. p.n.e. kao razdoblje kada se na ovim prostorima može sa sigurnošću
utvrditi identitet tih naroda.
Neolitska ekonomija ovih naroda, ili bolje reći, različitih, srodnih plemena, razvijala se u
zavisnosti od geografskih, odnosno, klimatskih uslova. To je skitačka ekonomija, u početku. Sastoji se
od lova, ribolova, sakupljanja hrane i stočarstva. Sporadično naseljavanje u plodnim dolinama reka,
postaje sa hodom vremena sve intenzivnije. Naseljavaju se doline većih reka u Srbiji, Makedoniji,
Trakiji, Tesaliji i na Peloponezu. Sedelačkom načinu života pogoduje drugačija ekonomija. Razvijaju
39
se ratarstvo i stočarstvo. Ove primarne delatnosti prati i razvoj zanata. Obrada kože i metala, izrada
posuđa i ukrasnih predmeta, kovanje oružja i brodogradnja, nose obeležja tehnologije toga doba. Ljudi
su živeli u selima i po gradovima. Postojala je trgovina, kao i drugi oblici civilizovanog komuniciranja.
UBIKACIJA PELAZGA
Jezik ovih plemenskih zajednica bio je jedinstven u čitavom Egejskom basenu, preko Male Azije,
sve do Kavkaza (Thomson, 1954, str.188). Njihovo pismo je bilo linearno pismo A, koje je nastalo na
Kritu. Prema Herodotu, fonetski alfabetski sitem je na Balkan iz Fenikije preneo Kadmo, oko 1313
god. p.n.e. Po mitologiji, Orfej je stvorio prvo pismo na prostorima Makedonije. Fonetski alfabet
usavršen je u Joniji, u Maloj Aziji. Smatra se da se to dogodilo u devetom veku p.n.e. Takođe se smatra
da se usavršavanje fonetskog alfabeta može pripisati Jonjanima nehelenskog porekla.
Pelazgi su narod koji čini prve zajednice na Balkanu. Etimološki, pel pelas znači najbliži rođak,
dok gen označava dolazak na svet. Znači, rođaci, domoroci. Prve zajednice na Kritu čine Minojci, na
ostrvima su to Lelezi, u Maloj Aziji Kari. Na prostorima koji nas interesuju, javljaju se još i Liđani,
Dardani, Joni, Luviji i drugi.
NickFreakyrgios
Elita
- Poruka
- 24.861
Pelazgi naseljavaju Balkansko poluostrvo od 36° do 40° severne geografske širine. Ova
geografska širina se poklapa sa linijom koju čine Olimp, Hasia, Pind i Peloponez. Herodot ove prostore
naziva Pelazgijom (od pelaške reči gi, gea - zemlja). Stanovnici su, po Herodotu Pelazgi. Na sever od
Pelazgije, od 40° do 41°, nalazi se Makedonija. Severno su Pelagonija Peonija i Trakija. Još severnije
su Boreja i Hiperboreja.
Južni deo, Pelazgiju naseljavaju plemena: Trespročani (pelaški: theos - bog i protos - prvi),
Peraibi (pelaški: pera - preko i vios - život), Magneti, Minijci, Lapidi, Tiroidi u Tesaliji (kasnije
poznati kao Tesali), Akarnani i Lelegi, Driopi, Lokri, Beoti i Atičani u centralnom delu kopna. Na
poluostrvu Apis (kasnije Peloponez) živeli su Arkadi, Egijalejci, Lelezi, Kavkonci i Jonjani. Pelazgi na
Egejskim ostrvima zvali su se Limeneji, Lezbijci, Samljani, Hiji i drugi. Na ostrvima u Jonskom moru,
živeli su Kari i ponovo Lelezi, kao i druga plemena koja su imala zajednički pelaški identitet.
Makedoniju, srednji deo područja Balkana, po Herodotu, naseljavaju takođe brojna plemena.
Uzimajući sebi slobodu doslovnog prevođenja imena naroda, u zagradama su data njihova imena na
našem jeziku. Slobodni prevod izaziva brojne asocijacije. Tako, Makedoniju naseljavaju Kisiji
(Bršljanci), Krestonci (Vetrogonje), Halkiđani (Bakreni), Makedonci (Gorštaci), Bromi (Zobeni),
Almopiji (Slani), Botijaji (Stočari), Seli (Sjajni), Pieriji (Svetogorci), Eordaji (Slavljenici), Elimejci
(Krivorečani), Linkesti (Rišani), Oresti (Planinci), Dasareti (Šumadinci ili Ormani), Enhelejci
(Jeguljari), Beoti (Govedari), Migdonci (Melezi) i drugi.
Na severu, najveća plemena su Pelagonci (pelaški: pelas - rođak, ravnica i pučina; gonia - ugao,
ili gonimos - plodan, odnosno, plodna ravnica, znači, Doljani), zatim, Deuriopi ili Deriopi (pelaški:
derris, deros - koža, apoi - gde, znači Kožari), Amfaksiti (Drvodelje), Parorbeli (kasnije, Pirinci),
Bisalti (Kolebljivci), Odomanti (Gatari), Sinti (Razbojnici), Peonci (Neumrli). Samo Peonci su bili
zastupljeni u desetak srodnih plemena između Aksija (Vardara) i Strimona (Strumice).
Najviše podataka o Pelazgima daje otac istorije, Herodot. U njegovim spisima, Pelazgi izranjaju
iz mita. On zapisuje i njihovu istoriju baveći se njima kao njihov savremenik (484- 431?). Tukidid,
Homer, Diodor, Strabon i drugi pisci, takođe pišu o Pelazgima. Tokom vekova, Pelazgi bivaju
zaboravljeni. U devetnaestom veku, na njih pažnju skreće Fittboten (1862). Rađa se pelazgologija,
savremena nauka o Pelazgima. Pelazgologija obrađuje arheolosku građu, mitologiju, istoriju,
etnologiju, kulturu i lingvistiku Pelazga. Arheološke i glosološke elemente Pelazga veoma studiozno su
istraživali u svojim pionirskim radovima Kretchmer (1892, 1896 i 1925), Thomsen (1899), Bruck
(1933), Georgiev (1941-45 i 1972), Windekens (1952), Chadwick (1967 i 1973), Chadwick i Ventris
(1973), Schachermeyer (1964), Mellaart (1966) i drugi. Od grčkih glosologa, posebno su angažovani
Hatzidakis (1882, 1905, 1915, 1924), Sakelariou (1977), Mpaminioti (1986) i drugi.
40
GLOSOLOGIJA PELAZGA
Mnogi glosološki elementi kod starosedelaca Balkana ne mogu se izvesti niti iz grčkog jezika, ni
iz jezika nekog od susednih naroda. Uporedne simasiološke, morfološke i fonološke analize pokazuju
da se niti prevodom ni etimološki ovi glosološki elementi ne mogu pridružiti nekom od pomenutih
jezika. To je navelo na ideju da je u pitanju jedan poseban glosološki supstrat. Taj glosološki supstrat
je protoindoevropskog, odnosno, pelaškog porekla.
Glosološki supstrati pelaškog jezika su oni elementi, na primer grčkog jezika, kojima se
završavaju određene reči.
U toponimima, to su:
- amos: Gramos, Samos, itd.;
- nthos: Korinthos, Zakinthos, Lavyrinthos, Tirynthos i dr.;
- ssos: Ilissos, Parnassos, Kifissos, Knossos i dr.;
- ssa: Edessa, Larissa, Naussa, thalassa, Arnissa, itd.;
- mnos: Kalymnos, Rethymnos, i dr., sledi ymnos i sl.;
- mna: Mithymna;
- ndos: Pindos;
- aki: Ithaki;
- akos: Astakos i dr.
U antroponimima sa eys (evs) :
- Ahillevs, Odissevs, Atrevs, Alizevs, Azevs, Andrevs, Fylevs, Foronevs, Enipevs, Makarevs,
Nilevs, Ypsevs, Kainevs, Lygkevs, Persevs, Evrystevs, Erehtevs, Kyhrevs, Otrevs, Penthevs,
Pilevs, Protevs, Thisevs itd.
Teonimi:
- Athina, Artemis, Apollon, Afroditi, Eremis, Ifestos, Theos, Promithevs, Zevs i dr.
Horonimi :
- nazivi svih ostrva u Egejskom i Jonskom moru su pelaškog porekla: Kriti, Thira, Thasos,
Lesvos, Milos, Naxos, Hios, Samos, Tinos, Tenedos, Skyros, Kefalonia, Levkada, Ithaki,
Zakinthos itd.
Regije: Makedonia, Pelagonia, Thraki, Peloponisos (Apis), Magnesia, Akarnania, itd.
Gradovi: Athinai, Mykali, Argos, itd.
Oronimi :
- Olympos, Pindos, Tomoros, Kifissos, Parnassos, itd.
Hidronimi :
- Pelagos, thalasa, Pontos, kolpos, Pineios, Sperheios, Kifisos, Eyinos, Evrostas, itd.
geografska širina se poklapa sa linijom koju čine Olimp, Hasia, Pind i Peloponez. Herodot ove prostore
naziva Pelazgijom (od pelaške reči gi, gea - zemlja). Stanovnici su, po Herodotu Pelazgi. Na sever od
Pelazgije, od 40° do 41°, nalazi se Makedonija. Severno su Pelagonija Peonija i Trakija. Još severnije
su Boreja i Hiperboreja.
Južni deo, Pelazgiju naseljavaju plemena: Trespročani (pelaški: theos - bog i protos - prvi),
Peraibi (pelaški: pera - preko i vios - život), Magneti, Minijci, Lapidi, Tiroidi u Tesaliji (kasnije
poznati kao Tesali), Akarnani i Lelegi, Driopi, Lokri, Beoti i Atičani u centralnom delu kopna. Na
poluostrvu Apis (kasnije Peloponez) živeli su Arkadi, Egijalejci, Lelezi, Kavkonci i Jonjani. Pelazgi na
Egejskim ostrvima zvali su se Limeneji, Lezbijci, Samljani, Hiji i drugi. Na ostrvima u Jonskom moru,
živeli su Kari i ponovo Lelezi, kao i druga plemena koja su imala zajednički pelaški identitet.
Makedoniju, srednji deo područja Balkana, po Herodotu, naseljavaju takođe brojna plemena.
Uzimajući sebi slobodu doslovnog prevođenja imena naroda, u zagradama su data njihova imena na
našem jeziku. Slobodni prevod izaziva brojne asocijacije. Tako, Makedoniju naseljavaju Kisiji
(Bršljanci), Krestonci (Vetrogonje), Halkiđani (Bakreni), Makedonci (Gorštaci), Bromi (Zobeni),
Almopiji (Slani), Botijaji (Stočari), Seli (Sjajni), Pieriji (Svetogorci), Eordaji (Slavljenici), Elimejci
(Krivorečani), Linkesti (Rišani), Oresti (Planinci), Dasareti (Šumadinci ili Ormani), Enhelejci
(Jeguljari), Beoti (Govedari), Migdonci (Melezi) i drugi.
Na severu, najveća plemena su Pelagonci (pelaški: pelas - rođak, ravnica i pučina; gonia - ugao,
ili gonimos - plodan, odnosno, plodna ravnica, znači, Doljani), zatim, Deuriopi ili Deriopi (pelaški:
derris, deros - koža, apoi - gde, znači Kožari), Amfaksiti (Drvodelje), Parorbeli (kasnije, Pirinci),
Bisalti (Kolebljivci), Odomanti (Gatari), Sinti (Razbojnici), Peonci (Neumrli). Samo Peonci su bili
zastupljeni u desetak srodnih plemena između Aksija (Vardara) i Strimona (Strumice).
Najviše podataka o Pelazgima daje otac istorije, Herodot. U njegovim spisima, Pelazgi izranjaju
iz mita. On zapisuje i njihovu istoriju baveći se njima kao njihov savremenik (484- 431?). Tukidid,
Homer, Diodor, Strabon i drugi pisci, takođe pišu o Pelazgima. Tokom vekova, Pelazgi bivaju
zaboravljeni. U devetnaestom veku, na njih pažnju skreće Fittboten (1862). Rađa se pelazgologija,
savremena nauka o Pelazgima. Pelazgologija obrađuje arheolosku građu, mitologiju, istoriju,
etnologiju, kulturu i lingvistiku Pelazga. Arheološke i glosološke elemente Pelazga veoma studiozno su
istraživali u svojim pionirskim radovima Kretchmer (1892, 1896 i 1925), Thomsen (1899), Bruck
(1933), Georgiev (1941-45 i 1972), Windekens (1952), Chadwick (1967 i 1973), Chadwick i Ventris
(1973), Schachermeyer (1964), Mellaart (1966) i drugi. Od grčkih glosologa, posebno su angažovani
Hatzidakis (1882, 1905, 1915, 1924), Sakelariou (1977), Mpaminioti (1986) i drugi.
40
GLOSOLOGIJA PELAZGA
Mnogi glosološki elementi kod starosedelaca Balkana ne mogu se izvesti niti iz grčkog jezika, ni
iz jezika nekog od susednih naroda. Uporedne simasiološke, morfološke i fonološke analize pokazuju
da se niti prevodom ni etimološki ovi glosološki elementi ne mogu pridružiti nekom od pomenutih
jezika. To je navelo na ideju da je u pitanju jedan poseban glosološki supstrat. Taj glosološki supstrat
je protoindoevropskog, odnosno, pelaškog porekla.
Glosološki supstrati pelaškog jezika su oni elementi, na primer grčkog jezika, kojima se
završavaju određene reči.
U toponimima, to su:
- amos: Gramos, Samos, itd.;
- nthos: Korinthos, Zakinthos, Lavyrinthos, Tirynthos i dr.;
- ssos: Ilissos, Parnassos, Kifissos, Knossos i dr.;
- ssa: Edessa, Larissa, Naussa, thalassa, Arnissa, itd.;
- mnos: Kalymnos, Rethymnos, i dr., sledi ymnos i sl.;
- mna: Mithymna;
- ndos: Pindos;
- aki: Ithaki;
- akos: Astakos i dr.
U antroponimima sa eys (evs) :
- Ahillevs, Odissevs, Atrevs, Alizevs, Azevs, Andrevs, Fylevs, Foronevs, Enipevs, Makarevs,
Nilevs, Ypsevs, Kainevs, Lygkevs, Persevs, Evrystevs, Erehtevs, Kyhrevs, Otrevs, Penthevs,
Pilevs, Protevs, Thisevs itd.
Teonimi:
- Athina, Artemis, Apollon, Afroditi, Eremis, Ifestos, Theos, Promithevs, Zevs i dr.
Horonimi :
- nazivi svih ostrva u Egejskom i Jonskom moru su pelaškog porekla: Kriti, Thira, Thasos,
Lesvos, Milos, Naxos, Hios, Samos, Tinos, Tenedos, Skyros, Kefalonia, Levkada, Ithaki,
Zakinthos itd.
Regije: Makedonia, Pelagonia, Thraki, Peloponisos (Apis), Magnesia, Akarnania, itd.
Gradovi: Athinai, Mykali, Argos, itd.
Oronimi :
- Olympos, Pindos, Tomoros, Kifissos, Parnassos, itd.
Hidronimi :
- Pelagos, thalasa, Pontos, kolpos, Pineios, Sperheios, Kifisos, Eyinos, Evrostas, itd.
NickFreakyrgios
Elita
- Poruka
- 24.861
Fitonimi :
- Dafni, kolokynthos, narkissos, yakintos, terevinthos i dr.
Razni nazivi :
- geison, pyrgos, gefira, thiggos, megaron, sidiros, kassiteros, halkos, anax, aspis, theos, eirini,
kithara, kindynos tyrannos, solin, xifos, doulos i dr.
(Navedeni glosološki supstrati navedeni su fonetski, a ne u zvaničnoj transkripciji).
Makedonski Pelazgi ostavili su takođe veoma bogat glosološki supstrat. Oni su dali imena svim
rekama u Makedoniji. Tako je Axios (odličan, najbolji) - Vardar, Aliakmon (veoma snažan, veoma kriv) -
Bistrica, Mestos (pun, besan) - Mesta, Erigon (veoma plodan) - Crna, Strimon (krivudav) - Strumica itd. Oni
41
su imenovali i jezera: Lihnida (svetiljka) - Ohrid, Vrygiis (briga) - Prespa, Keletron (prevlaka) - Kostursko,
itd. Dali su imena i brojnim gradovima: Aigai, Petra, Argos, Emathia, Evropa, Pela, Keletron, Edessa,
Naussa, Arnissa, Dion, Veria, Pelagonia, Idomeni, Thermi, Kissos, Mieza, Ossa, Stagira, Olynthos, Siris,
Stenai, Alkomenai, Styvera, Vylazora, Stovoi, Lyhnida, Amfipolis, Skopi, Astibos i dr.
Mnogi oronimi su takode potekli od makedonskih Pelazga. Olimpos, Pieria, Grammos, Voio,
Askio, Verno, Vermio, Varnous, Boras, Hortiatis, Tomoros, Orvilos, Rodopi, Peristeri, Panaggaio, itd.
Makedonski Pelazgi su utemeljili i nazive mesta važnih za potonju roligiju. Na najveću planinu
Olympos (najopevanija), postavili su Boga nad Bogovima, Zevsa (Dias) sa Panteonom. Oni su
sagradili i hramove i proročišta Dion, Pythion, Petru i dr. Čitavu oblast oko Olimpa nazvali su Pieriom,
Svetom Gorom. Na jugozapadu je Dodona, Thesprotis gi (Prvobožanska zemlja), navodno prvi hram i
proročište u Evropi.
Imena plemena makedonskih Pelazga su imena životinja, biljaka, zanimanja i staništa. Tako,
Linkesti dobijaju ime po risu (lingx - ris), Enhelejci po jegulji (eghelys), Dasareti se tako zovu po
šumama (dassos - šuma), Oresti po planinama, Pelagonci po dolinama, Elimejci po krivudavoj reci,
Botiaji su pastiri, Almopiji se bave i trguju solju, Deriopi kožom.
Po mitu, Makedonci još potiču i od legendarnog kralja Makedona, sina kralja i boga Ozirisa, koji
je, navodno, živeo oko 2300 godine p.n.e.
Egejska civilizacija makedonskih Pelazga i Pelazga uopste bila je nenasilna, po susede
miroljubiva. Smatra se da je ova civilizacija postojala već oko dve i po hiljade godina na Balkanu,
kada se, oko 1600 godine p.n.e. iznenada pojavila najezda bezimenih doseljenika. Istorijski narod
Hetita iz Male Azije ove došljake u regiju, u trinaestom veku p.n.e., označava kao Aheje.
ODLAZAK PELAZGA SA ISTORIJSKE POZORNICE
Aheji su bili narod pastira i zemljoradnika. Oni su prešli preko današnje Albanije i Epira i
naselili se u jugozapadnom delu Tesalije, u oblasti Ftiotidi, oko reke Sperhej. U istoriji, ova oblast je
poznata kao Ahajska Tesalija. Imala je pet naselja: Alo, Alopi, Trahina, Ftija i Helada. Vremenom se
izdiferencirao takozvani Mirmidonski savez, sa rodonačelnikom Eakom, ocem Peleja. Eak je deda
najvećeg trojanskog junaka Ahileja. Mirmidonski savez je bio sastavljen od plemena Ahejaca i Helena.
Događaji koji slede opisani su ukratko da bi se osvetlio period smene civilizacija na ovom
području.
Prema Eratostenu, oko 1313 godine p.n.e., dok je oblikovanje Saveza u Tesaliji bilo u toku, u
pelašku Beotiju dolazi Kadmo iz Fenikije, sa Bliskog istoka. On putuje preko Rodosa, Trakije i
Makedonije. U Beotiji, podiže utvrđenje Kadmeja, radi odbrane od Ahejaca. Oko ovog utvrđenja će
kasnije nastati grad Teba. Njegov rođak Danaj (presvetli), vladar Libije, napušta svoju zemlju i u
Argosi, na Peloponezu, dobija presto koji je pripadao kralju Pelazga, Gelanoru. Gradi Argivsku
tvrđavu, da bi zaštitio grad od Ahejaca. Danaj iz Argose je rodonačelnik istorijskih Danajaca.
Oko 1246 godine p.n.e., Pelops iz maloazijske Lidije (Frigije) predvodi deo tesalskih Ahejaca na
Peloponez, kao njihov kralj. Ahejci naseljavaju severoistočni deo Peloponeza, između Pelazga i Jonaca
u Argolidi. Manji deo plemena Ahejaca naseljava se u Meseni, na jugu poluostrva. To su Parakiparski
Ahejci. Ime Peloponez se javlja u čast Pelopsa (raniji pelaški naziv Apis ili Pelazgiotis se potiskuje).
Od Pelopsa potiče dinastija Pelopida, od kojih su najpoznatiji Atrej, Agamemnon, Menelaj i Orest,
kraljevi Mikene.
Ahejci Peloponeza, poznati su zbog Mikenske kulture, linearnog pisma B, Trojanskog rata 1193
godine p.n.e. i razvoja trgovine. Pre dolaska na ove prostore, još dok su bili u Panoniji, njihov jezik je
bio protohelenski, odnosno protoahejski ili prodijalektički. Ahejski dijalektički se kod Ahejaca javlja
sa njihovim dolaskom na Peloponez (linearno pismo B, Mpampinioti,1986). Homer naziva učesnike
Trojanskog rata, pod vođstvom Agamemnona, Argivcima, Ahejcima i Danajima. Etnički, oni su bili
Ahejci, živeli su u Argolidi na Peloponezu, gde je vladao njihov rodonačalnik Danaj. Između Ahejaca i
pelaških Makedonaca postojali su trgovački odnosi. Njihov prostor je dopirao do Tesalije. U Mikensko
42
doba, Ahejci su verovali u duše svojih predaka, posebno predaka heroja; kosmogonija i teogonija
Olimpa je njima bila tuđa.
Dok su u dvanaestom veku p.n.e. Ahejci osvajali Troju u Maloj Aziji, na Balkanu dolazi do
- Dafni, kolokynthos, narkissos, yakintos, terevinthos i dr.
Razni nazivi :
- geison, pyrgos, gefira, thiggos, megaron, sidiros, kassiteros, halkos, anax, aspis, theos, eirini,
kithara, kindynos tyrannos, solin, xifos, doulos i dr.
(Navedeni glosološki supstrati navedeni su fonetski, a ne u zvaničnoj transkripciji).
Makedonski Pelazgi ostavili su takođe veoma bogat glosološki supstrat. Oni su dali imena svim
rekama u Makedoniji. Tako je Axios (odličan, najbolji) - Vardar, Aliakmon (veoma snažan, veoma kriv) -
Bistrica, Mestos (pun, besan) - Mesta, Erigon (veoma plodan) - Crna, Strimon (krivudav) - Strumica itd. Oni
41
su imenovali i jezera: Lihnida (svetiljka) - Ohrid, Vrygiis (briga) - Prespa, Keletron (prevlaka) - Kostursko,
itd. Dali su imena i brojnim gradovima: Aigai, Petra, Argos, Emathia, Evropa, Pela, Keletron, Edessa,
Naussa, Arnissa, Dion, Veria, Pelagonia, Idomeni, Thermi, Kissos, Mieza, Ossa, Stagira, Olynthos, Siris,
Stenai, Alkomenai, Styvera, Vylazora, Stovoi, Lyhnida, Amfipolis, Skopi, Astibos i dr.
Mnogi oronimi su takode potekli od makedonskih Pelazga. Olimpos, Pieria, Grammos, Voio,
Askio, Verno, Vermio, Varnous, Boras, Hortiatis, Tomoros, Orvilos, Rodopi, Peristeri, Panaggaio, itd.
Makedonski Pelazgi su utemeljili i nazive mesta važnih za potonju roligiju. Na najveću planinu
Olympos (najopevanija), postavili su Boga nad Bogovima, Zevsa (Dias) sa Panteonom. Oni su
sagradili i hramove i proročišta Dion, Pythion, Petru i dr. Čitavu oblast oko Olimpa nazvali su Pieriom,
Svetom Gorom. Na jugozapadu je Dodona, Thesprotis gi (Prvobožanska zemlja), navodno prvi hram i
proročište u Evropi.
Imena plemena makedonskih Pelazga su imena životinja, biljaka, zanimanja i staništa. Tako,
Linkesti dobijaju ime po risu (lingx - ris), Enhelejci po jegulji (eghelys), Dasareti se tako zovu po
šumama (dassos - šuma), Oresti po planinama, Pelagonci po dolinama, Elimejci po krivudavoj reci,
Botiaji su pastiri, Almopiji se bave i trguju solju, Deriopi kožom.
Po mitu, Makedonci još potiču i od legendarnog kralja Makedona, sina kralja i boga Ozirisa, koji
je, navodno, živeo oko 2300 godine p.n.e.
Egejska civilizacija makedonskih Pelazga i Pelazga uopste bila je nenasilna, po susede
miroljubiva. Smatra se da je ova civilizacija postojala već oko dve i po hiljade godina na Balkanu,
kada se, oko 1600 godine p.n.e. iznenada pojavila najezda bezimenih doseljenika. Istorijski narod
Hetita iz Male Azije ove došljake u regiju, u trinaestom veku p.n.e., označava kao Aheje.
ODLAZAK PELAZGA SA ISTORIJSKE POZORNICE
Aheji su bili narod pastira i zemljoradnika. Oni su prešli preko današnje Albanije i Epira i
naselili se u jugozapadnom delu Tesalije, u oblasti Ftiotidi, oko reke Sperhej. U istoriji, ova oblast je
poznata kao Ahajska Tesalija. Imala je pet naselja: Alo, Alopi, Trahina, Ftija i Helada. Vremenom se
izdiferencirao takozvani Mirmidonski savez, sa rodonačelnikom Eakom, ocem Peleja. Eak je deda
najvećeg trojanskog junaka Ahileja. Mirmidonski savez je bio sastavljen od plemena Ahejaca i Helena.
Događaji koji slede opisani su ukratko da bi se osvetlio period smene civilizacija na ovom
području.
Prema Eratostenu, oko 1313 godine p.n.e., dok je oblikovanje Saveza u Tesaliji bilo u toku, u
pelašku Beotiju dolazi Kadmo iz Fenikije, sa Bliskog istoka. On putuje preko Rodosa, Trakije i
Makedonije. U Beotiji, podiže utvrđenje Kadmeja, radi odbrane od Ahejaca. Oko ovog utvrđenja će
kasnije nastati grad Teba. Njegov rođak Danaj (presvetli), vladar Libije, napušta svoju zemlju i u
Argosi, na Peloponezu, dobija presto koji je pripadao kralju Pelazga, Gelanoru. Gradi Argivsku
tvrđavu, da bi zaštitio grad od Ahejaca. Danaj iz Argose je rodonačelnik istorijskih Danajaca.
Oko 1246 godine p.n.e., Pelops iz maloazijske Lidije (Frigije) predvodi deo tesalskih Ahejaca na
Peloponez, kao njihov kralj. Ahejci naseljavaju severoistočni deo Peloponeza, između Pelazga i Jonaca
u Argolidi. Manji deo plemena Ahejaca naseljava se u Meseni, na jugu poluostrva. To su Parakiparski
Ahejci. Ime Peloponez se javlja u čast Pelopsa (raniji pelaški naziv Apis ili Pelazgiotis se potiskuje).
Od Pelopsa potiče dinastija Pelopida, od kojih su najpoznatiji Atrej, Agamemnon, Menelaj i Orest,
kraljevi Mikene.
Ahejci Peloponeza, poznati su zbog Mikenske kulture, linearnog pisma B, Trojanskog rata 1193
godine p.n.e. i razvoja trgovine. Pre dolaska na ove prostore, još dok su bili u Panoniji, njihov jezik je
bio protohelenski, odnosno protoahejski ili prodijalektički. Ahejski dijalektički se kod Ahejaca javlja
sa njihovim dolaskom na Peloponez (linearno pismo B, Mpampinioti,1986). Homer naziva učesnike
Trojanskog rata, pod vođstvom Agamemnona, Argivcima, Ahejcima i Danajima. Etnički, oni su bili
Ahejci, živeli su u Argolidi na Peloponezu, gde je vladao njihov rodonačalnik Danaj. Između Ahejaca i
pelaških Makedonaca postojali su trgovački odnosi. Njihov prostor je dopirao do Tesalije. U Mikensko
42
doba, Ahejci su verovali u duše svojih predaka, posebno predaka heroja; kosmogonija i teogonija
Olimpa je njima bila tuđa.
Dok su u dvanaestom veku p.n.e. Ahejci osvajali Troju u Maloj Aziji, na Balkanu dolazi do
NickFreakyrgios
Elita
- Poruka
- 24.861
velike seobe naroda. Egzodus starosedelaca, migracije i nova naseljavanja su karakteristična za taj
period. Migracioni talas sa Balkana, zaustavlja se čak u Egiptu, u vreme Ramzesa III, 1190 godine
p.n.e. To je poznata "najezda naroda sa mora". U migracionom talasu učestvuju Iliri i Epiri iz zapadnog
dela Balkana i Dorci iz oblasti južno od Makedonije. Proterani sa Balkana, neki starosedeoci, kao na
primer Brigi, koji su živeli severozapadno od Makedonije i Biti, koji su živeli severno od Makedonije,
emigrirali su u Malu Aziju, uticali na raspad Hetitskog carstva i stvorili tamo svoje nove zajednice,
Frigiju i Bitiniju. Beoti sa Pindskog vrha Voio, sa Epirske strane, preselili su se u zemlju Kadma, koja
se od tada zove Beotijum. Tespročani su emigrirali u pelašku Eolidu, u ravnicu Peneja, koja se od tada
naziva Tesalijom (Herodot). Ahejci iz Tesalije i sa Peloponeza, pobegli su u maloazijsku Eoliju. Jonci
iz Atike i sa istočnog Peloponeza, migrirali su u maloazijsku Joniju, 1044 godine p.n.e. Prema tome, i
stvoritelji Mikenske kulture su emigrirali, napuštajući svoju Heladu.
Posle egzodusa Ahejaca i Jonaca, u Pelazgiji, na jugu Balkana, ostaju starosedeoci Pelazgi. Oni
su se dugo odupirali pritiscima doseljenih Doraca ("dorizacija"). U istoriji, ovaj period je poznat kao
"mračno doba". Sve počinje iz početka, kao "arhaično doba", sa Homerom i Hesiodom. Dorci
postepeno uvode svoj sistem društveno-ekonomskih odnosa. Stvaraju samoupravne, jednonacionalne
gradove-države, polise. Polisi nastaju najpre u Argosu, zatim na Korintu i u Sparti, na Peloponezu.
Atina i Teba ostaju multietničke sredine. Postepena dorizacija dovodi do stvaranja "Dorilenda", na
jugu Balkana, koji se kasnije naziva Helada. Novi stanovnici asimilirali su Pelazge i preostale Jonce,
ali su verovatno preuzeli njihovu kulturu i etnonim od Deukalionovog sina Helena iz tesalske Ftiotide.
ZAKLJUČAK
Arheološka istraživanja su potvrdila postojanje prvobitnih ljudskih zajednica postglacijalnog
neolitskog doba na jugu Balkana, koja su kasnijim istraživanjima pripisana praistorijskim Pelazgima.
Fenomen Pelazga je malo istražen u savremenoj istoriografiji, kulturi i lingvistici.
Prva gradska i seoska naselja datirana na oko 7000 godina p.n.e. utvrđena su u dolinama Dunava
i Vardara, pre svega u Vinči i u Ematiji, jugozapadno od Soluna, u Makedoniji. "Sesklo" kultura u
Tesaliji, nalazi iz dolina reka Crne i Bregalnice datirani na period 6000-5000 god p.n.e., takođe se
pripisuju Pelazgima i ukazuju na neratnički način života. Mlađi nalazi u vezi sa Pelazgima, ubikovani
kao "Dimini" u Tesaliji, Armenohori u Zapadnoj Makedoniji i druga, sa utvrđenjima od kamena tipa
"gradina" i keramikom sa crnim crtežima na beloj površini sličnim onima u Troji I, datirani su u 3500
god. p.n.e. (Blegen,1897).
Pelazgi su narod protoindoevropskog porekla, koji je na južni Balkan došao preko Kavkaza i
Male Azije. Povlačenje ledenog doba označava širenje pelaških zajednica. Pelazgijom se naziva
prostor od 36° do 40° severne geografske širine. To je prostor od ostrva Kitera na jugu Peloponeza, do
planina Pind i Olimp na severu; slede Makedonija, Peonija.
Pelazgi žive u plemenskim zajednicama, kao i njihovi savremenici, plemena Minoja, Makedona,
Kara, Jona, Dardana, Liđana, Lelega, Kavkona i drugih. Smatra se da su ova plemena komunicirala
jedinstvenim protoindoevropskim, paleopelaškim jezikom. Linearno pismo A koje još nije dešifrovano,
poznato je u paleografiji i vezuje se za narode ove prvobitne zajednice. Kultura ove zajednice naziva
se Egejska kultura i smatra se prvom originalnom kulturom Evrope.
Izvori za izučavanje kulture i jezika Pelazga nalaze se u bogatoj nomenklaturi horonima,
toponima, hidronima, fitonima, teonima, istoriji i mitologiji, književnosti i umetnosti južnog Balkana.
Glosološki elementi praistorijskog jezika Pelazga čine supstrat jezika antičkih Makedonaca, Grka i
Latina. Posredstvom ovih drevnih naroda, njihovog lingvističkog i sveukupnog nasleđa, formira se i
svakodnevno obogaćuje i pojmovnik savremene nauke.
Ova razmatranja mogu da posluže kao polazište za istraživanje razvoja zajedničkog kolektivnog
nesvesnog svih naroda na području Balkana. Ona su komplementarna teorijama o etnogenezi raznih
43
naroda i umanjuju isključivost tih teorija, što je zalog za opstanak budućih generacija na ovim
prostorima.
period. Migracioni talas sa Balkana, zaustavlja se čak u Egiptu, u vreme Ramzesa III, 1190 godine
p.n.e. To je poznata "najezda naroda sa mora". U migracionom talasu učestvuju Iliri i Epiri iz zapadnog
dela Balkana i Dorci iz oblasti južno od Makedonije. Proterani sa Balkana, neki starosedeoci, kao na
primer Brigi, koji su živeli severozapadno od Makedonije i Biti, koji su živeli severno od Makedonije,
emigrirali su u Malu Aziju, uticali na raspad Hetitskog carstva i stvorili tamo svoje nove zajednice,
Frigiju i Bitiniju. Beoti sa Pindskog vrha Voio, sa Epirske strane, preselili su se u zemlju Kadma, koja
se od tada zove Beotijum. Tespročani su emigrirali u pelašku Eolidu, u ravnicu Peneja, koja se od tada
naziva Tesalijom (Herodot). Ahejci iz Tesalije i sa Peloponeza, pobegli su u maloazijsku Eoliju. Jonci
iz Atike i sa istočnog Peloponeza, migrirali su u maloazijsku Joniju, 1044 godine p.n.e. Prema tome, i
stvoritelji Mikenske kulture su emigrirali, napuštajući svoju Heladu.
Posle egzodusa Ahejaca i Jonaca, u Pelazgiji, na jugu Balkana, ostaju starosedeoci Pelazgi. Oni
su se dugo odupirali pritiscima doseljenih Doraca ("dorizacija"). U istoriji, ovaj period je poznat kao
"mračno doba". Sve počinje iz početka, kao "arhaično doba", sa Homerom i Hesiodom. Dorci
postepeno uvode svoj sistem društveno-ekonomskih odnosa. Stvaraju samoupravne, jednonacionalne
gradove-države, polise. Polisi nastaju najpre u Argosu, zatim na Korintu i u Sparti, na Peloponezu.
Atina i Teba ostaju multietničke sredine. Postepena dorizacija dovodi do stvaranja "Dorilenda", na
jugu Balkana, koji se kasnije naziva Helada. Novi stanovnici asimilirali su Pelazge i preostale Jonce,
ali su verovatno preuzeli njihovu kulturu i etnonim od Deukalionovog sina Helena iz tesalske Ftiotide.
ZAKLJUČAK
Arheološka istraživanja su potvrdila postojanje prvobitnih ljudskih zajednica postglacijalnog
neolitskog doba na jugu Balkana, koja su kasnijim istraživanjima pripisana praistorijskim Pelazgima.
Fenomen Pelazga je malo istražen u savremenoj istoriografiji, kulturi i lingvistici.
Prva gradska i seoska naselja datirana na oko 7000 godina p.n.e. utvrđena su u dolinama Dunava
i Vardara, pre svega u Vinči i u Ematiji, jugozapadno od Soluna, u Makedoniji. "Sesklo" kultura u
Tesaliji, nalazi iz dolina reka Crne i Bregalnice datirani na period 6000-5000 god p.n.e., takođe se
pripisuju Pelazgima i ukazuju na neratnički način života. Mlađi nalazi u vezi sa Pelazgima, ubikovani
kao "Dimini" u Tesaliji, Armenohori u Zapadnoj Makedoniji i druga, sa utvrđenjima od kamena tipa
"gradina" i keramikom sa crnim crtežima na beloj površini sličnim onima u Troji I, datirani su u 3500
god. p.n.e. (Blegen,1897).
Pelazgi su narod protoindoevropskog porekla, koji je na južni Balkan došao preko Kavkaza i
Male Azije. Povlačenje ledenog doba označava širenje pelaških zajednica. Pelazgijom se naziva
prostor od 36° do 40° severne geografske širine. To je prostor od ostrva Kitera na jugu Peloponeza, do
planina Pind i Olimp na severu; slede Makedonija, Peonija.
Pelazgi žive u plemenskim zajednicama, kao i njihovi savremenici, plemena Minoja, Makedona,
Kara, Jona, Dardana, Liđana, Lelega, Kavkona i drugih. Smatra se da su ova plemena komunicirala
jedinstvenim protoindoevropskim, paleopelaškim jezikom. Linearno pismo A koje još nije dešifrovano,
poznato je u paleografiji i vezuje se za narode ove prvobitne zajednice. Kultura ove zajednice naziva
se Egejska kultura i smatra se prvom originalnom kulturom Evrope.
Izvori za izučavanje kulture i jezika Pelazga nalaze se u bogatoj nomenklaturi horonima,
toponima, hidronima, fitonima, teonima, istoriji i mitologiji, književnosti i umetnosti južnog Balkana.
Glosološki elementi praistorijskog jezika Pelazga čine supstrat jezika antičkih Makedonaca, Grka i
Latina. Posredstvom ovih drevnih naroda, njihovog lingvističkog i sveukupnog nasleđa, formira se i
svakodnevno obogaćuje i pojmovnik savremene nauke.
Ova razmatranja mogu da posluže kao polazište za istraživanje razvoja zajedničkog kolektivnog
nesvesnog svih naroda na području Balkana. Ona su komplementarna teorijama o etnogenezi raznih
43
naroda i umanjuju isključivost tih teorija, što je zalog za opstanak budućih generacija na ovim
prostorima.
Lesandar
Buduća legenda
- Poruka
- 27.930
Da bi se odredilo poreklo jednog etnikuma, i njegov kontinuitet u jednom duzem vremenskom periodu, recimo od rane antike do dana danasnjeg, neophodno je raspolagati sa odregjenim artefaktima.
Osnovni su:
1. Raspolagati sa preciznom HRONOLOGIJOM.
2. Potrebno je raspolagati sa istoriskim informacijama, ali ne onih savremenih, vec onih koji izvorno popunjavaju citav taj period.
3. Raspoladati sa pisanim materijalom koji se odosi na jezik, onaj koji se govorio u ranoj antici i onaj koji je danas u upotrebi.
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------
O Pelazgima ima mnogo toga, i mogu se izvesti sva tri navedena uslova.
Osnovni su:
1. Raspolagati sa preciznom HRONOLOGIJOM.
2. Potrebno je raspolagati sa istoriskim informacijama, ali ne onih savremenih, vec onih koji izvorno popunjavaju citav taj period.
3. Raspoladati sa pisanim materijalom koji se odosi na jezik, onaj koji se govorio u ranoj antici i onaj koji je danas u upotrebi.
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------
O Pelazgima ima mnogo toga, i mogu se izvesti sva tri navedena uslova.
NickFreakyrgios
Elita
- Poruka
- 24.861
Mislio sam da ce te ovo navesti na pricu neutralnu jer ona to zapravo i jeste!
Ako su ProtoIndoEvropljani onda su ocevi svih IndoEvropljana a ne samo Romana!
Ja znam da se ti iskljicivo bavis etnogenezom Romana ali sam siguran da imas i jos mnogo toga da kazes van toga!
Lesandar
Buduća legenda
- Poruka
- 27.930
Sigurno su ti dokazi iz knjige "Dacia preistorica"?
