Ko je Tito ?

Ko je bio Josip Broz Tito ?

  • Hrvat iz Kumrovca

  • Agent masona, Vatikana i zapadnih sila

  • Ne znam


Rezultati ankete su vidlјivi nakon glasanja.
Gde i kad se desila ta saradnja?

Код Купреса, на пример.

borci1proleterskesausta.jpg
 
Извесни појединци имају тешкоће психолошке природе да схвате да је Закон о употреби имена и лика ЈБТ-а одавно ад акта и да су Архиви о Брозу, осим оних о идентитету и сличним "ситницама" под велом тајне . све остало никако не можете да лажете. Лажете себе, а то је тужно гледати.... :cepanje:
1975. у Резолуцији и друшвеном економском развоју је констатовано да Југославија троши више него што је створила. Тито тада предлаже да се пије једна кафа мање :lol:
Џемал Биједић је упозоравао да катастрофалну економску слику, повела се прича о економској политици и удруженом раду, да се не сме задуживати и увозити више од дозвољеног.
Као мере за обуздавање инфлације предвиђено је стагнирање личних доходака као мера штедње, осим примања за војску. А већ је почетком 70-их створена ТО као армије "народа" односно република што је довело до још већег трошка и даље невоље... Једино ко је хвалио повремено економију је Стане Доланц дивећи се Мао Це Тунгу.... и понеки полтрон са основом школом на месту директора.
 
Bogić Bogićević: ČOVJEK KOJI JE REKAO “NE”

VJEROVAO SAM U MARKOVIĆEV PROGRAM

RFE: Za premijera dolazi Ante Marković. Sa njim raste nada da ekonomija može spasiti državu. Vi ste jedan od onih ljudi koji su, kad god su imali priliku, insistirali na tim ekonomskim pitanjima i privatno, a konačno - i po dužnosti.

Bogićević: Posao vlade, prije svega, je bila ekonomija. Predsjedništvo je bilo prinuđeno da usvaja niz za-kona kao privremene mjere da bismo podržali reforme Ante Markovića. Podržali smo ih zato što su dale rezultate. Podsjetiću vas da smo prije usvajanja paketa mjera Ante Markovića imali inflaciju od nekoliko stotina posto. Devedesete godine smo je sveli skoro na nulu, kurs marke i dinara je stabiliziran 1:7. Pored svega, imali smo, što je najvažnije, podršku iz Evrope i svijeta za tako uspješan paket ekonomskih reformi. Naravno, ja znam da je za uspješnu realizaciju ekonomije potreban politički ambijent, to nije sporno, ali sam očekivao da će ekonomija, ono od čega se živi, održati koliko-toliko razumnim ljude na ovim prostorima da ne dođe do krvoprolića.
 
Код Купреса, на пример.

borci1proleterskesausta.jpg

Bitka za Kupres je bila bitka koja se odigravala od 28. srpnja do 20. kolovoza na području Nezavisne države Hrvatske (danas BiH). Snage jugoslavenskih partizana su tom prilikom pokušale uništiti ustaško-domobranske snage u Kupresu. 600 pripadnika 3. bojne Crne legije pod vodstvom bojnika Rafael Bobana je zajedno sa domaćim ustaškim i domobranskim postrojbama pod zapovjedništvom pukovnika Franje Šimića gotovo mjesec dana branilo Kupres od četiri partizanske brigade. Partizani su izveli tri koncentrirana napada protiv 1500 branitelja tijekom noći 11./12. kolovoza, 14. kolovoza i 19. kolovoza. Svi partizanski napadi na Kupres su bili neuspješni pri čemu su partizani zadobili osjetne gubitke zbog čega su se povukli.
Sadržaj [sakrij]
Nakon odbijanja napada na Bugojno, Druga proleterska brigada rasporedila je svoje bataljone na cestu između Kupresa i Bugojna i između Kupresa i Blagaja. Jedinice su vršile čišćenje terena napadajući čete lokalne ustaške milicije. Goneći ustašku miliciju iz Zlosela, brigada je u dva navrata upala u sam Kupres, a 28. srpnja gotovo je uspjela da ga zauzme. Međutim, narednih dana našla se pod udarom Bobanove 3. bojne Crne legije, koja je stigla iz Bugojna i nastojala da se probije u Kupres radi ojačanja garnizona.
Petog kolovoza u zoru istovremeno su krenuli u nastupanje 600 pripadnika Crne Legije iz Bugojna i borci iz Kupresa. Vještim manevrom uspjeli su da odbace brigadu prema Blagaju i da oko četiri popodne uđu u Blagaj. Kontranapadom brigada je uspjela da ih odbaci iz Blagaja, ali nije uspela da spriječi spajanje dviju grupa i pristizanje pojačanja u Kupres.
Prvi napad na Kupres [uredi]

Plan napada bio je jednostavan: partizanske brigade trebalo je da koncentričnim napadom likvidiraju vanjsku obranu, upadnu u mjesto i unište sve. Napad je predviđen za 21 sat 11. kolovoza. Imali su da izvedu: 2. i 4. proleterska, 10. hercegovačka i 2. bataljon 3. proleterske brigade, bataljoni "Pelagić" i "Iskra" 3. krajiškog odreda i Kupreška partizanska četa - ukupno 13 bataljona, odnosno nešto manje od 2000 boraca. Glavni udar, između komunikacija koje vode od Bugojna za Kupres izvodile su 2. i 4. proleterska brigada i bataljon 3. krajiškog odreda. Prodor dijelova 2. proleterske brigade i 3. krajiškog odreda u sjeverni dio varošice nije mogao biti izvršen jer je, uslijed snažnog otpora silina napada popustila. Branitelji su na tom prostoru ubacili svoje rezerve, brzo lokalizirali mjestimične prodore partizana i tako uspjeli konsolidirati obranu. Pošto su druge jedinice bile zadržane na prilazima gradu, to su se oba bataljona 2. proleterske brigade i dijelovi 3. krajiškog odreda našli u teškoj situaciji. Dan je zatekao ove usamljene dijelove pred braniteljskim utvrđenjima, izložene jakoj vatri. Kako je bilo očigledno da se više ne može ništa učiniti i da bi svako dalje inzistiranje na prodoru u grad bilo neopravdano, štab brigade je obustavio napad, a jedinice povukao na Čardačicu i Malu Plazenicu.
Ostala dva bataljona 4. brigade, koji su napadali s juga, preko Kupreškog polja, naišli su na otpor branitelja još u selu Brdima, oko 4,5 km južno od Kupresa. Istureni dijelovi su se, međutim, brzo povukli. Bataljoni su odmah nastavili kretanje ka Kupresu. Pošto su izgubili dosta vremena na zaposjedanje Pogane Glavice, 2. bataljon je pred zoru izbio pred Kupres. Pošto nije uspio da uhvati vezu sa susjednim jedinicama i ocjenivši da bi prema trenutnoj situaciji samostalni prodor bilo bezizgledan i doveo do nepotrebnih žrtava, štab je u zoru izvukao svoj bataljon iz dodira sa neprijateljem.
Jedinice NOVJ tokom noći uspješno su savladale vanjsku obranu mjesta, ali su pri tome izgubile dosta vremena i snage. Tako su se u zoru našle na otvorenom polju, bez pogodnih zaklona, pred glavnom neprijateljskom linijom obrane, na rubu mjesta koje nigdje nije bilo ozbiljno narušeno. Jedino je Druga proleterska napravila ograničen prodor u sjevernom dijelu mjesta. Štabovi su stoga povukli svoje bataljone izvan domašaja neprijateljske vatre i napad se ugasio.
Partizanski zločin nad domicilnim stanovništvom [uredi]

Odstupajući kroz sela Olovo, Osmanlije, Zlosela, Botun i Vrila, partizani su, u cilju odmazde jer su poraženi kod Kupresa, zapalili 46 kuća i štala i otjerali 461 govedo i 1762 ovce.
Branitelji Kupresa jure partizane [uredi]

Ocjenivši da je napad suzbijen i da se partizanske jedinice povlače, krenuše za njima da bi ih razbile i raspršile. Iz grada su se, u svim pravcima, uputile kolone, podržane artiljerijskom vatrom i djelovanjem aviona, dok su istovremeno iz Bugojna krenuli jači dijelovi da bi raščistili put za Kupres. Pred nastupanjem nadmoćnih snaga i naletima avijacije, jedinice 2. proleterske brigade su se oko 9 sati povukle sa Čardačice i Male Plazenice, a borci su produžili ka Velikim i Malim Vratima i Malom Stožeru. Pod upornim pritiskom, 2. proleterska brigada je bila prinuđena da odstupi i s tih položaja, i tako se ponovno oslobodila komunikacija sa Bugojnom.
Drugi napad na Kupres [uredi]

Delegat Vrhovnog štaba Sreten Žujović stekao je utisak da su razlozi za neuspjeh napada, osim objektivnih okolnosti, i nedovoljna umješnost i nedovoljno zalaganje jedinica, i tu svoju ocjenu prenio je Vrhovnom štabu. Štabu 4. brigade uputio je pismo u kojem ga je implicitno prekorio primjerom Druge proleterske. Ovo je među borcima 4. proleterske stvorilo snažnu motivaciju da se dokažu u borbi i otklone sumnje u svoju borbenu vrijednost. U takvoj atmosferi čak su i ranjenici iz bolnice Brano Selić i Ilija Vujisić, studenti iz Kolašina, inzistirali da zajedno sa svojim bataljonima krenu u napad. Obojica su poginuli iste noći.
Vrhovni štab je odlučio da se ponovni napad na Kupres odloži za 13/14 kolovoz i izvede snagama 2. i 4. proleterske, 1. krajiške i 10. hercegovačke i 2. bataljona 3. proleterske brigade, dijelom 3. krajiškog odreda i bataljona "Vojin Zirojević" - ukupno 16 bataljona, odnosno 2.400 boraca. Trebalo je da napadaju: 2. proleterska brigada sa sjevera, od Malih vrata i Velikih vrata; 1. krajiška i 10. hercegovačka brigada sa zapada i jugozapada; 4. proleterska brigada sa istočne i južne strane, na istom odsjeku i istim pravcem kojima je i prvi put napadala. Početak napada: 13. kolovoz u 21:00.
Poučene iskustvom iz prvog napada, partizanske brigade su prethodnu fazu savladavanja vanjske obrane oko Kupresa savladali mnogo efikasnije, i sve jedinice su se do deset sati uveče našle u borbi na prvoj liniji kuća ili nadomak nje. Uslijedio je juriš na rovove , mitraljeska gnijezda i utvrđene zgrade na rubu varoši.
Već u ovoj fazi, branitelji su postigli bitan uspjeh, nanjevši partizanskim jedinicama na prilazima teške gubitke. Sistem vatre bio je veoma dobro organiziran i veoma gust, tako da, čim bi otkrili prisustvo partizana na određenom sektoru, uslijedila bi intenzivna unaprijed pripremljena minobacačka i mitraljeska vatra. Najteže gubitke pretrpeli su drugi i četvrti bataljon 4. proleterske. Sve su jedinice, trpeći teške gubitke po grupama uspjeli da prodru u prve rovove i dokopaju se prvih kuća. Uz pomoć bombaša napredovalo se po grupama, korak po korak, od kuće do kuće. Prvi bataljon 4. proleterske napredovao je duž glavne ulice. Prva krajiška brigada probila se do baterije brdskih topova i vatrenom kontrolom onemogućila njeno korištenje, međutim, uprkos velikom zalaganju da osvoji topove, zaustavljena je na 30 metara od njih. Međutim, ovi mjestimični prodori nisu pokolebali obranu. Obrana je uspjela da održi u svojim rukama najznačajnije objekte: silos, žandarmerijsku kasarni i Hrvatski dom, i da nanesu napadačima ozbiljne gubitke. Pukovnik Šimić sve vrijeme je čvrsto držao jedinice u svojim rukama, koordinirao obranu i intervenirao rezervom na ugroženim sektorima.
Branitelji Kupresa opet jure partizane [uredi]

Partizani nisu uspjeli da uspostave komandu i veze u Kupresu. Zamjenik komandanta 4. proleterske brigade Špiro Mugoša probio se sa jedinicama u Kupres, ali je bio odsječen i poginuo zajedno sa svim kuririma. Pred zoru, partizanske jedinice bile su izmorene, desetkovane i suočene sa oskudicom municije. Takođe, bilo je neophodno izvući veliki broj ranjenika. Bilo je očigledno da braniteljski otpor ne popušta i da partizanski napadi više nemaju izgleda na uspjeh. U toj situaciji štabovi su izdali naređenje za odvajanje od neprijatelja i izvlačenje iz Kupresa.
U ovoj situaciji braniteljske jedinice u Kupresu ponovo su demonstrirale svoju čvrstinu i odlučnost. Osjetivši popuštanje partizanskog pritiska, njihov štab pokrenuo je svoje jedinice u opći kontranapad, u lov partizanskih jedinica u povlačenju. U ovome su ispoljili energičnost, i partizani su bili prinuđeni na ogorčenu odbranu zaštitnih dijelova da bi spriječili odsjecanje jedinica i omogućili izvlačenje ranjenika.
Nakon sređivanja jedinica, Vrhovni štab je, osvjedočivši se u snagu kupreškog garnizona, odustao od daljnjih napada i usmjerio operativnu grupu brigada prema Mrkonjić Gradu i Jajcu.
Suprotstavljene snage [uredi]

Partizanske snage [uredi]
11/12 kolovoz - ukupno 13 bataljona, odnosno nešto manje od 2.000 boraca
2. proleterska brigada
4. proleterska brigada
10.hercegovačka brigada
2. bataljon 3. proleterske brigade
dijelovi 3. krajiškog odreda (bataljoni Pelagić i Iskra)
kupreška partizanska četa
14. kolovoz - ukupno 16 bataljona, 2.400 boraca
2. proleterska brigada
4. proleterska brigada
10.hercegovačka brigada
1. krajiška brigada
2. bataljon 3. proleterske brigade
dio 3. krajiškog odreda (bataljon Vojin Zirojević)
Snage NDH [uredi]
Crna legija
nekoliko domobranskih postrojbi
kupreška milicija
 
Bitka za Kupres je bila bitka koja se odigravala od 28. srpnja do 20. kolovoza na području Nezavisne države Hrvatske (danas BiH). Snage jugoslavenskih partizana su tom prilikom pokušale uništiti ustaško-domobranske snage u Kupresu. 600 pripadnika 3. bojne Crne legije pod vodstvom bojnika Rafael Bobana je zajedno sa domaćim ustaškim i domobranskim postrojbama pod zapovjedništvom pukovnika Franje Šimića gotovo mjesec dana branilo Kupres od četiri partizanske brigade. Partizani su izveli tri koncentrirana napada protiv 1500 branitelja tijekom noći 11./12. kolovoza, 14. kolovoza i 19. kolovoza. Svi partizanski napadi na Kupres su bili neuspješni pri čemu su partizani zadobili osjetne gubitke zbog čega su se povukli.
Sadržaj [sakrij]
Nakon odbijanja napada na Bugojno, Druga proleterska brigada rasporedila je svoje bataljone na cestu između Kupresa i Bugojna i između Kupresa i Blagaja. Jedinice su vršile čišćenje terena napadajući čete lokalne ustaške milicije. Goneći ustašku miliciju iz Zlosela, brigada je u dva navrata upala u sam Kupres, a 28. srpnja gotovo je uspjela da ga zauzme. Međutim, narednih dana našla se pod udarom Bobanove 3. bojne Crne legije, koja je stigla iz Bugojna i nastojala da se probije u Kupres radi ojačanja garnizona.
Petog kolovoza u zoru istovremeno su krenuli u nastupanje 600 pripadnika Crne Legije iz Bugojna i borci iz Kupresa. Vještim manevrom uspjeli su da odbace brigadu prema Blagaju i da oko četiri popodne uđu u Blagaj. Kontranapadom brigada je uspjela da ih odbaci iz Blagaja, ali nije uspela da spriječi spajanje dviju grupa i pristizanje pojačanja u Kupres.
Prvi napad na Kupres [uredi]

Plan napada bio je jednostavan: partizanske brigade trebalo je da koncentričnim napadom likvidiraju vanjsku obranu, upadnu u mjesto i unište sve. Napad je predviđen za 21 sat 11. kolovoza. Imali su da izvedu: 2. i 4. proleterska, 10. hercegovačka i 2. bataljon 3. proleterske brigade, bataljoni "Pelagić" i "Iskra" 3. krajiškog odreda i Kupreška partizanska četa - ukupno 13 bataljona, odnosno nešto manje od 2000 boraca. Glavni udar, između komunikacija koje vode od Bugojna za Kupres izvodile su 2. i 4. proleterska brigada i bataljon 3. krajiškog odreda. Prodor dijelova 2. proleterske brigade i 3. krajiškog odreda u sjeverni dio varošice nije mogao biti izvršen jer je, uslijed snažnog otpora silina napada popustila. Branitelji su na tom prostoru ubacili svoje rezerve, brzo lokalizirali mjestimične prodore partizana i tako uspjeli konsolidirati obranu. Pošto su druge jedinice bile zadržane na prilazima gradu, to su se oba bataljona 2. proleterske brigade i dijelovi 3. krajiškog odreda našli u teškoj situaciji. Dan je zatekao ove usamljene dijelove pred braniteljskim utvrđenjima, izložene jakoj vatri. Kako je bilo očigledno da se više ne može ništa učiniti i da bi svako dalje inzistiranje na prodoru u grad bilo neopravdano, štab brigade je obustavio napad, a jedinice povukao na Čardačicu i Malu Plazenicu.
Ostala dva bataljona 4. brigade, koji su napadali s juga, preko Kupreškog polja, naišli su na otpor branitelja još u selu Brdima, oko 4,5 km južno od Kupresa. Istureni dijelovi su se, međutim, brzo povukli. Bataljoni su odmah nastavili kretanje ka Kupresu. Pošto su izgubili dosta vremena na zaposjedanje Pogane Glavice, 2. bataljon je pred zoru izbio pred Kupres. Pošto nije uspio da uhvati vezu sa susjednim jedinicama i ocjenivši da bi prema trenutnoj situaciji samostalni prodor bilo bezizgledan i doveo do nepotrebnih žrtava, štab je u zoru izvukao svoj bataljon iz dodira sa neprijateljem.
Jedinice NOVJ tokom noći uspješno su savladale vanjsku obranu mjesta, ali su pri tome izgubile dosta vremena i snage. Tako su se u zoru našle na otvorenom polju, bez pogodnih zaklona, pred glavnom neprijateljskom linijom obrane, na rubu mjesta koje nigdje nije bilo ozbiljno narušeno. Jedino je Druga proleterska napravila ograničen prodor u sjevernom dijelu mjesta. Štabovi su stoga povukli svoje bataljone izvan domašaja neprijateljske vatre i napad se ugasio.
Partizanski zločin nad domicilnim stanovništvom [uredi]

Odstupajući kroz sela Olovo, Osmanlije, Zlosela, Botun i Vrila, partizani su, u cilju odmazde jer su poraženi kod Kupresa, zapalili 46 kuća i štala i otjerali 461 govedo i 1762 ovce.
Branitelji Kupresa jure partizane [uredi]

Ocjenivši da je napad suzbijen i da se partizanske jedinice povlače, krenuše za njima da bi ih razbile i raspršile. Iz grada su se, u svim pravcima, uputile kolone, podržane artiljerijskom vatrom i djelovanjem aviona, dok su istovremeno iz Bugojna krenuli jači dijelovi da bi raščistili put za Kupres. Pred nastupanjem nadmoćnih snaga i naletima avijacije, jedinice 2. proleterske brigade su se oko 9 sati povukle sa Čardačice i Male Plazenice, a borci su produžili ka Velikim i Malim Vratima i Malom Stožeru. Pod upornim pritiskom, 2. proleterska brigada je bila prinuđena da odstupi i s tih položaja, i tako se ponovno oslobodila komunikacija sa Bugojnom.
Drugi napad na Kupres [uredi]

Delegat Vrhovnog štaba Sreten Žujović stekao je utisak da su razlozi za neuspjeh napada, osim objektivnih okolnosti, i nedovoljna umješnost i nedovoljno zalaganje jedinica, i tu svoju ocjenu prenio je Vrhovnom štabu. Štabu 4. brigade uputio je pismo u kojem ga je implicitno prekorio primjerom Druge proleterske. Ovo je među borcima 4. proleterske stvorilo snažnu motivaciju da se dokažu u borbi i otklone sumnje u svoju borbenu vrijednost. U takvoj atmosferi čak su i ranjenici iz bolnice Brano Selić i Ilija Vujisić, studenti iz Kolašina, inzistirali da zajedno sa svojim bataljonima krenu u napad. Obojica su poginuli iste noći.
Vrhovni štab je odlučio da se ponovni napad na Kupres odloži za 13/14 kolovoz i izvede snagama 2. i 4. proleterske, 1. krajiške i 10. hercegovačke i 2. bataljona 3. proleterske brigade, dijelom 3. krajiškog odreda i bataljona "Vojin Zirojević" - ukupno 16 bataljona, odnosno 2.400 boraca. Trebalo je da napadaju: 2. proleterska brigada sa sjevera, od Malih vrata i Velikih vrata; 1. krajiška i 10. hercegovačka brigada sa zapada i jugozapada; 4. proleterska brigada sa istočne i južne strane, na istom odsjeku i istim pravcem kojima je i prvi put napadala. Početak napada: 13. kolovoz u 21:00.
Poučene iskustvom iz prvog napada, partizanske brigade su prethodnu fazu savladavanja vanjske obrane oko Kupresa savladali mnogo efikasnije, i sve jedinice su se do deset sati uveče našle u borbi na prvoj liniji kuća ili nadomak nje. Uslijedio je juriš na rovove , mitraljeska gnijezda i utvrđene zgrade na rubu varoši.
Već u ovoj fazi, branitelji su postigli bitan uspjeh, nanjevši partizanskim jedinicama na prilazima teške gubitke. Sistem vatre bio je veoma dobro organiziran i veoma gust, tako da, čim bi otkrili prisustvo partizana na određenom sektoru, uslijedila bi intenzivna unaprijed pripremljena minobacačka i mitraljeska vatra. Najteže gubitke pretrpeli su drugi i četvrti bataljon 4. proleterske. Sve su jedinice, trpeći teške gubitke po grupama uspjeli da prodru u prve rovove i dokopaju se prvih kuća. Uz pomoć bombaša napredovalo se po grupama, korak po korak, od kuće do kuće. Prvi bataljon 4. proleterske napredovao je duž glavne ulice. Prva krajiška brigada probila se do baterije brdskih topova i vatrenom kontrolom onemogućila njeno korištenje, međutim, uprkos velikom zalaganju da osvoji topove, zaustavljena je na 30 metara od njih. Međutim, ovi mjestimični prodori nisu pokolebali obranu. Obrana je uspjela da održi u svojim rukama najznačajnije objekte: silos, žandarmerijsku kasarni i Hrvatski dom, i da nanesu napadačima ozbiljne gubitke. Pukovnik Šimić sve vrijeme je čvrsto držao jedinice u svojim rukama, koordinirao obranu i intervenirao rezervom na ugroženim sektorima.
Branitelji Kupresa opet jure partizane [uredi]

Partizani nisu uspjeli da uspostave komandu i veze u Kupresu. Zamjenik komandanta 4. proleterske brigade Špiro Mugoša probio se sa jedinicama u Kupres, ali je bio odsječen i poginuo zajedno sa svim kuririma. Pred zoru, partizanske jedinice bile su izmorene, desetkovane i suočene sa oskudicom municije. Takođe, bilo je neophodno izvući veliki broj ranjenika. Bilo je očigledno da braniteljski otpor ne popušta i da partizanski napadi više nemaju izgleda na uspjeh. U toj situaciji štabovi su izdali naređenje za odvajanje od neprijatelja i izvlačenje iz Kupresa.
U ovoj situaciji braniteljske jedinice u Kupresu ponovo su demonstrirale svoju čvrstinu i odlučnost. Osjetivši popuštanje partizanskog pritiska, njihov štab pokrenuo je svoje jedinice u opći kontranapad, u lov partizanskih jedinica u povlačenju. U ovome su ispoljili energičnost, i partizani su bili prinuđeni na ogorčenu odbranu zaštitnih dijelova da bi spriječili odsjecanje jedinica i omogućili izvlačenje ranjenika.
Nakon sređivanja jedinica, Vrhovni štab je, osvjedočivši se u snagu kupreškog garnizona, odustao od daljnjih napada i usmjerio operativnu grupu brigada prema Mrkonjić Gradu i Jajcu.
Suprotstavljene snage [uredi]

Partizanske snage [uredi]
11/12 kolovoz - ukupno 13 bataljona, odnosno nešto manje od 2.000 boraca
2. proleterska brigada
4. proleterska brigada
10.hercegovačka brigada
2. bataljon 3. proleterske brigade
dijelovi 3. krajiškog odreda (bataljoni Pelagić i Iskra)
kupreška partizanska četa
14. kolovoz - ukupno 16 bataljona, 2.400 boraca
2. proleterska brigada
4. proleterska brigada
10.hercegovačka brigada
1. krajiška brigada
2. bataljon 3. proleterske brigade
dio 3. krajiškog odreda (bataljon Vojin Zirojević)
Snage NDH [uredi]
Crna legija
nekoliko domobranskih postrojbi
kupreška milicija

e,pa lepo sad si druže stari pokazao svoje ustaško lice!
Koristiš hrvatski jezik,a,a,a!
 
Bitka za Kupres je bila bitka koja se odigravala od 28. srpnja do 20. kolovoza na području Nezavisne države Hrvatske (danas BiH). Snage jugoslavenskih partizana su tom prilikom pokušale uništiti ustaško-domobranske snage u Kupresu. 600 pripadnika 3. bojne Crne legije pod vodstvom bojnika Rafael Bobana je zajedno sa domaćim ustaškim i domobranskim postrojbama pod zapovjedništvom pukovnika Franje Šimića gotovo mjesec dana branilo Kupres od četiri partizanske brigade. Partizani su izveli tri koncentrirana napada protiv 1500 branitelja tijekom noći 11./12. kolovoza, 14. kolovoza i 19. kolovoza. Svi partizanski napadi na Kupres su bili neuspješni pri čemu su partizani zadobili osjetne gubitke zbog čega su se povukli.
Sadržaj [sakrij]
Nakon odbijanja napada na Bugojno, Druga proleterska brigada rasporedila je svoje bataljone na cestu između Kupresa i Bugojna i između Kupresa i Blagaja. Jedinice su vršile čišćenje terena napadajući čete lokalne ustaške milicije. Goneći ustašku miliciju iz Zlosela, brigada je u dva navrata upala u sam Kupres, a 28. srpnja gotovo je uspjela da ga zauzme. Međutim, narednih dana našla se pod udarom Bobanove 3. bojne Crne legije, koja je stigla iz Bugojna i nastojala da se probije u Kupres radi ojačanja garnizona.
Petog kolovoza u zoru istovremeno su krenuli u nastupanje 600 pripadnika Crne Legije iz Bugojna i borci iz Kupresa. Vještim manevrom uspjeli su da odbace brigadu prema Blagaju i da oko četiri popodne uđu u Blagaj. Kontranapadom brigada je uspjela da ih odbaci iz Blagaja, ali nije uspela da spriječi spajanje dviju grupa i pristizanje pojačanja u Kupres.
Prvi napad na Kupres [uredi]

Plan napada bio je jednostavan: partizanske brigade trebalo je da koncentričnim napadom likvidiraju vanjsku obranu, upadnu u mjesto i unište sve. Napad je predviđen za 21 sat 11. kolovoza. Imali su da izvedu: 2. i 4. proleterska, 10. hercegovačka i 2. bataljon 3. proleterske brigade, bataljoni "Pelagić" i "Iskra" 3. krajiškog odreda i Kupreška partizanska četa - ukupno 13 bataljona, odnosno nešto manje od 2000 boraca. Glavni udar, između komunikacija koje vode od Bugojna za Kupres izvodile su 2. i 4. proleterska brigada i bataljon 3. krajiškog odreda. Prodor dijelova 2. proleterske brigade i 3. krajiškog odreda u sjeverni dio varošice nije mogao biti izvršen jer je, uslijed snažnog otpora silina napada popustila. Branitelji su na tom prostoru ubacili svoje rezerve, brzo lokalizirali mjestimične prodore partizana i tako uspjeli konsolidirati obranu. Pošto su druge jedinice bile zadržane na prilazima gradu, to su se oba bataljona 2. proleterske brigade i dijelovi 3. krajiškog odreda našli u teškoj situaciji. Dan je zatekao ove usamljene dijelove pred braniteljskim utvrđenjima, izložene jakoj vatri. Kako je bilo očigledno da se više ne može ništa učiniti i da bi svako dalje inzistiranje na prodoru u grad bilo neopravdano, štab brigade je obustavio napad, a jedinice povukao na Čardačicu i Malu Plazenicu.
Ostala dva bataljona 4. brigade, koji su napadali s juga, preko Kupreškog polja, naišli su na otpor branitelja još u selu Brdima, oko 4,5 km južno od Kupresa. Istureni dijelovi su se, međutim, brzo povukli. Bataljoni su odmah nastavili kretanje ka Kupresu. Pošto su izgubili dosta vremena na zaposjedanje Pogane Glavice, 2. bataljon je pred zoru izbio pred Kupres. Pošto nije uspio da uhvati vezu sa susjednim jedinicama i ocjenivši da bi prema trenutnoj situaciji samostalni prodor bilo bezizgledan i doveo do nepotrebnih žrtava, štab je u zoru izvukao svoj bataljon iz dodira sa neprijateljem.
Jedinice NOVJ tokom noći uspješno su savladale vanjsku obranu mjesta, ali su pri tome izgubile dosta vremena i snage. Tako su se u zoru našle na otvorenom polju, bez pogodnih zaklona, pred glavnom neprijateljskom linijom obrane, na rubu mjesta koje nigdje nije bilo ozbiljno narušeno. Jedino je Druga proleterska napravila ograničen prodor u sjevernom dijelu mjesta. Štabovi su stoga povukli svoje bataljone izvan domašaja neprijateljske vatre i napad se ugasio.
Partizanski zločin nad domicilnim stanovništvom [uredi]

Odstupajući kroz sela Olovo, Osmanlije, Zlosela, Botun i Vrila, partizani su, u cilju odmazde jer su poraženi kod Kupresa, zapalili 46 kuća i štala i otjerali 461 govedo i 1762 ovce.
Branitelji Kupresa jure partizane [uredi]

Ocjenivši da je napad suzbijen i da se partizanske jedinice povlače, krenuše za njima da bi ih razbile i raspršile. Iz grada su se, u svim pravcima, uputile kolone, podržane artiljerijskom vatrom i djelovanjem aviona, dok su istovremeno iz Bugojna krenuli jači dijelovi da bi raščistili put za Kupres. Pred nastupanjem nadmoćnih snaga i naletima avijacije, jedinice 2. proleterske brigade su se oko 9 sati povukle sa Čardačice i Male Plazenice, a borci su produžili ka Velikim i Malim Vratima i Malom Stožeru. Pod upornim pritiskom, 2. proleterska brigada je bila prinuđena da odstupi i s tih položaja, i tako se ponovno oslobodila komunikacija sa Bugojnom.
Drugi napad na Kupres [uredi]

Delegat Vrhovnog štaba Sreten Žujović stekao je utisak da su razlozi za neuspjeh napada, osim objektivnih okolnosti, i nedovoljna umješnost i nedovoljno zalaganje jedinica, i tu svoju ocjenu prenio je Vrhovnom štabu. Štabu 4. brigade uputio je pismo u kojem ga je implicitno prekorio primjerom Druge proleterske. Ovo je među borcima 4. proleterske stvorilo snažnu motivaciju da se dokažu u borbi i otklone sumnje u svoju borbenu vrijednost. U takvoj atmosferi čak su i ranjenici iz bolnice Brano Selić i Ilija Vujisić, studenti iz Kolašina, inzistirali da zajedno sa svojim bataljonima krenu u napad. Obojica su poginuli iste noći.
Vrhovni štab je odlučio da se ponovni napad na Kupres odloži za 13/14 kolovoz i izvede snagama 2. i 4. proleterske, 1. krajiške i 10. hercegovačke i 2. bataljona 3. proleterske brigade, dijelom 3. krajiškog odreda i bataljona "Vojin Zirojević" - ukupno 16 bataljona, odnosno 2.400 boraca. Trebalo je da napadaju: 2. proleterska brigada sa sjevera, od Malih vrata i Velikih vrata; 1. krajiška i 10. hercegovačka brigada sa zapada i jugozapada; 4. proleterska brigada sa istočne i južne strane, na istom odsjeku i istim pravcem kojima je i prvi put napadala. Početak napada: 13. kolovoz u 21:00.
Poučene iskustvom iz prvog napada, partizanske brigade su prethodnu fazu savladavanja vanjske obrane oko Kupresa savladali mnogo efikasnije, i sve jedinice su se do deset sati uveče našle u borbi na prvoj liniji kuća ili nadomak nje. Uslijedio je juriš na rovove , mitraljeska gnijezda i utvrđene zgrade na rubu varoši.
Već u ovoj fazi, branitelji su postigli bitan uspjeh, nanjevši partizanskim jedinicama na prilazima teške gubitke. Sistem vatre bio je veoma dobro organiziran i veoma gust, tako da, čim bi otkrili prisustvo partizana na određenom sektoru, uslijedila bi intenzivna unaprijed pripremljena minobacačka i mitraljeska vatra. Najteže gubitke pretrpeli su drugi i četvrti bataljon 4. proleterske. Sve su jedinice, trpeći teške gubitke po grupama uspjeli da prodru u prve rovove i dokopaju se prvih kuća. Uz pomoć bombaša napredovalo se po grupama, korak po korak, od kuće do kuće. Prvi bataljon 4. proleterske napredovao je duž glavne ulice. Prva krajiška brigada probila se do baterije brdskih topova i vatrenom kontrolom onemogućila njeno korištenje, međutim, uprkos velikom zalaganju da osvoji topove, zaustavljena je na 30 metara od njih. Međutim, ovi mjestimični prodori nisu pokolebali obranu. Obrana je uspjela da održi u svojim rukama najznačajnije objekte: silos, žandarmerijsku kasarni i Hrvatski dom, i da nanesu napadačima ozbiljne gubitke. Pukovnik Šimić sve vrijeme je čvrsto držao jedinice u svojim rukama, koordinirao obranu i intervenirao rezervom na ugroženim sektorima.
Branitelji Kupresa opet jure partizane [uredi]

Partizani nisu uspjeli da uspostave komandu i veze u Kupresu. Zamjenik komandanta 4. proleterske brigade Špiro Mugoša probio se sa jedinicama u Kupres, ali je bio odsječen i poginuo zajedno sa svim kuririma. Pred zoru, partizanske jedinice bile su izmorene, desetkovane i suočene sa oskudicom municije. Takođe, bilo je neophodno izvući veliki broj ranjenika. Bilo je očigledno da braniteljski otpor ne popušta i da partizanski napadi više nemaju izgleda na uspjeh. U toj situaciji štabovi su izdali naređenje za odvajanje od neprijatelja i izvlačenje iz Kupresa.
U ovoj situaciji braniteljske jedinice u Kupresu ponovo su demonstrirale svoju čvrstinu i odlučnost. Osjetivši popuštanje partizanskog pritiska, njihov štab pokrenuo je svoje jedinice u opći kontranapad, u lov partizanskih jedinica u povlačenju. U ovome su ispoljili energičnost, i partizani su bili prinuđeni na ogorčenu odbranu zaštitnih dijelova da bi spriječili odsjecanje jedinica i omogućili izvlačenje ranjenika.
Nakon sređivanja jedinica, Vrhovni štab je, osvjedočivši se u snagu kupreškog garnizona, odustao od daljnjih napada i usmjerio operativnu grupu brigada prema Mrkonjić Gradu i Jajcu.
Suprotstavljene snage [uredi]

Partizanske snage [uredi]
11/12 kolovoz - ukupno 13 bataljona, odnosno nešto manje od 2.000 boraca
2. proleterska brigada
4. proleterska brigada
10.hercegovačka brigada
2. bataljon 3. proleterske brigade
dijelovi 3. krajiškog odreda (bataljoni Pelagić i Iskra)
kupreška partizanska četa
14. kolovoz - ukupno 16 bataljona, 2.400 boraca
2. proleterska brigada
4. proleterska brigada
10.hercegovačka brigada
1. krajiška brigada
2. bataljon 3. proleterske brigade
dio 3. krajiškog odreda (bataljon Vojin Zirojević)
Snage NDH [uredi]
Crna legija
nekoliko domobranskih postrojbi
kupreška milicija

Видим наоружане усташе и наоружане партизане, заједно, на фотографији, да немају оружје па да човек каже да су заробљени, али овако...
 
Извесни појединци имају тешкоће психолошке природе да схвате да је Закон о употреби имена и лика ЈБТ-а одавно ад акта и да су Архиви о Брозу, осим оних о идентитету и сличним "ситницама" под велом тајне . све остало никако не можете да лажете. Лажете себе, а то је тужно гледати.... :cepanje:
1975. у Резолуцији и друшвеном економском развоју је констатовано да Југославија троши више него што је створила. Тито тада предлаже да се пије једна кафа мање :lol:
Џемал Биједић је упозоравао да катастрофалну економску слику, повела се прича о економској политици и удруженом раду, да се не сме задуживати и увозити више од дозвољеног.
Као мере за обуздавање инфлације предвиђено је стагнирање личних доходака као мера штедње, осим примања за војску. А већ је почетком 70-их створена ТО као армије "народа" односно република што је довело до још већег трошка и даље невоље... Једино ко је хвалио повремено економију је Стане Доланц дивећи се Мао Це Тунгу.... и понеки полтрон са основом школом на месту директора.

Spoljni dug SFRJ je 1990 iznosio oko 15 milijardi dolara ili manje od 11 milijardi eura i predstavljao manje od 20% BDP a danas je dug svih drzava sukcesora oko 94 milijarde eura prema tome mozes ti da mantras koliko hoces ali cifre govore protiv tebe.
 
Slabo je to...a i ta Srbija je bila federalizovana sa pokrajinama, za raliku od OSTALIH u Jugi...toliko o ravnopravnosti.
To je nezvanično bila cena za opstanak Jugoslavije.Broz je među "srpskim" komunistima favorizovao one koji su nepitajući, pristajali na sve.Jedan od takvih nesrećniika inače "general" i to iz užičkog kraja je počeo čak i da govori hrvatski i koristi onu brozovu "ćim prije".
 
Видим наоружане усташе и наоружане партизане, заједно, на фотографији, да немају оружје па да човек каже да су заробљени, али овако...

Da si nasao bilo koje drugo mesto pa da ti i poverujem ali Kupres predstavlja najveci poraz partizana i oslobodjen je prvi put tek 1943.
 
Spoljni dug SFRJ je 1990 iznosio oko 15 milijardi dolara ili manje od 11 milijardi eura i predstavljao manje od 20% BDP a danas je dug svih drzava sukcesora oko 94 milijarde eura prema tome mozes ti da mantras koliko hoces ali cifre govore protiv tebe.
+6
.Најзадуженија држава на свету је Америка :) За прави износ дуга никад се није прецизно знало, а то се тек по Западним изворима након распада, спољни дуг је износио 21 милијарду долара .
 
To je nezvanično bila cena za opstanak Jugoslavije.Broz je među "srpskim" komunistima favorizovao one koji su nepitajući, pristajali na sve.Jedan od takvih nesrećniika inače "general" i to iz užičkog kraja je počeo čak i da govori hrvatski i koristi onu brozovu "ćim prije".

Ma uzas, poserem se i na takve podguzne muve koje je bilo briga, nego su dopustali da razni Makedonci i Siptari koji su lizali dupe Bugarima...dobiju svoje na ustrb Srbije....
 
+6
.Најзадуженија држава на свету је Америка :) За прави износ дуга никад се није прецизно знало, а то се тек по Западним изворима након распада, спољни дуг је износио 21 милијарду долара .

Rekoh u vreme Ante Markovica a ne pre toga.
 

Back
Top