Quantcast

Dmitrij Skvorcov: Verski rat u Ukrajini: primirje ili kratko zatišje?

Srboskizborim

Poznat
Poruka
7.057

petak, 07. avgust 2020.
Početkom septembra 2018. godine u Istanbulu je održan Arhijerejski sabor Carigradske patrijaršije, koji je najavio pravo ove patrijaršije da se meša u poslove bilo koje lokalne crkve, kao „brižne majke i roditeljke crkava“ (mada se sama „majka i roditeljka“ pojavila tri veka posle rođenja u Jerusalimu hrišćanske crkve kao takve). Na ovaj način je konačno uobličena i proglašena takozvana „jeres istočnog papizma“,tj. poricanje saborne prirode crkve, utvrđene u pravoslavnom simbolu vere (koji podrazumeva da su sve lokalne crkve i svi episkopi, uključujući i onog iz Carigrada, jednaki jedni pred drugima, stoga o najvažnijim pitanjima pravoslavlja ne odlučuje jedna osoba, već sabori, odnosno saborni um crkve).
Već u oktobru 2018. godine, na osnovu samoproglašenog prava da se meša u poslove bilo koje druge pomesne crkve, carigradski patrijarh Vartolomej upao je na kanonsku teritoriju Ruske pravoslavne crkve (RPC) u Ukrajini, proglasivši kanonski nepriznate parasinagoge (rus. samočinnыe sboriщa, kanonska definicija samoproglašenih pseudocrkvenih organizacija) „Ukrajinsku pravoslavnu crkvu– Kijevsku patrijaršiju“ (UPC-KP) i „Ukrajinsku autokefalnu pravoslavnu crkvu“ („UAPC“) za deo istinske vaseljenske crkve.

U decembru 2018. Carigradska patrijaršija, zajedno sa administracijom tadašnjeg predsednika Ukrajine i lično Petrom Porošenko, održala je „Sabor ujedinjenja“ UPC-KP i UAPC. Tako je od kanonski nepriznatih „crkava“ stvorena u Ukrajini Stambolu podređena tzv. „Sveta crkva Ukrajine“ (SCU). Aktivnost kanonske Ukrajinske pravoslavne crkve Moskovske patrijaršije (UPC-MP), koja je po broju parohija (i uz to vernika) bila 3-4 puta veća od broja kombinovanih UAPC i UPC-KP, Vartolomej je „zabranio“.
Stogodišnji koreni sukoba
UPC (MP) smatra se kanonskom crkvom iz razloga što je njen episkopat, kroz svetu tajnu sveštenstva, potiče od samih apostola. Drugim rečima, ovaj samoupravni deo RPC je deo apostolske crkve, koju je, prema Svetom pismu, formirao sam Bog pre gotovo dve hiljade godina.
UAPC je pre sto godina formirana od strane Komisije za vanredne situacije Ukrajinske SSR da bi oslabila uticaj kanonske crkve u Ukrajini. Međutim, u to vreme nijedan episkop nije ušao u novoformiranu strukturu. A, prema pravoslavnom učenju, „tamo gde nema episkopa, nema ni crkve“. Stoga su vernici ostali u progonjenoj, ali istinitoj crkvi. 1930. godine, UAPC je morala da se raspusti. 1942. godine su nju „oživele“ nemačke okupacione vlasti,da bi se u konvoju sa ostalim hitlerovcima UAPC povukla kad je Ukrajinu oslobodila Crvena armija, i nastanila uglavnom u Sjedinjenim Državama. Pod Gorbačovom, strukture UAPC obnovile su rad u Ukrajini, iako im je centar rukovodstva ostao u SAD.
Što se tiče UPC-KP, nju je 1992. osnovao prvi predsednik Ukrajine Leonid Kravčuk. Ovaj bivši šef ideološkog odeljenja Komunističke partije Ukrajinske SSR, koji se tokom cele svoje karijere borio protiv crkve, sada je proglasio politiku „nezavisnoj državi– nezavisna crkva!“Novoizabrani predsednik Ukrajine sugerisao je da se bivši starešina UPC (MP) mitropolit Filaret (prethodno uklonjen sa rukovodstva –sabor episkopa mu je zabranio služenje i kasnijega anatemisao zbog niza kanonskih prekršaja) pridruži UAPC i da je na taj način „kanonizuje“. Dakle, snagama predsedničke administracije, Službe bezbednosti Ukrajine (SBU) i pod neposrednim nadzorom grupe poslanika Verhovne Rade, održan je prvi „sabor ujedinjenja“. Pošto Filaret nije priznao svoje svrgavanje i nastavio da se naziva šefom UPC (MP), nova ujedinjena struktura postala je poznata kao „UPC-Kijevska patrijaršija“. Međutim, većina najuticajnijih „vladika“ UAPC, na čelu sa „patrijarhom“ Stepanom Skripnikom nije priznala prisilno sjedinjenje sa jučerašnjim „neprijateljem ukrajinskog pravoslavlja“ (iz vremena dok jebio na čelu UPC-MP). Ove „vladike“ zajedno sa pastvom napustile su UPC-KP, nastavljajući sa aktivnostima UAPC. Prisustvo navodno „kanonskog“ episkopa nije pomoglo ni „Kijevskoj patrijaršiji“, jer je do tada Filaret već bio proteran iz sveštenstva.
Zašto je Carigradu trebalo da od ovih pseudo-crkava, koje su u ratu tri decenije, stvori sopstvenu „kanonsku crkvu“?


http://www.nspm.rs/crkva-i-politika...i-primirje-ili-kratko-zatisje.html?alphabet=l

Situacija je donekle uporediva sa situacijom u Republici Crnoj Gori i Republici Severnoj Makedoniji u pogledu borbe za prevlast nad Crkvom, tako da može biti interesantna za raspravu na forumu, jer slični su problemi i u samom srpskom okruženju i u pogledu namera za "razbijanje" Srpske Pravoslavne Crkve i podele na više zasebnih Crkvi, danas u Republici Severnoj Makedoniji i Republici Crnoj Gori a "sutra" ko zna možda na "Kosovu i Metohiji" kao ustavno-pravno sastavnom delu Republike Srbije, Republike Hrvatskoj ili negde drugo? Od rešenje spora između Ruske i Ukrajinske Crkve zavisi mnogo toga, pa i buduća kretanja u vezi sa Srpskom Pravoslavnom Crkvom? Stvar sa Ukrajinskom Crkvom nije ni malo bezazlena niti za potcenjivanje i treba joj posvetiti dužnu pažnju, posebno iz ugla i položaja same SPC i izazova koja joj se nameću?



 
Poslednja izmena:

kentaur Nesh

Poznat
Poruka
7.380

petak, 07. avgust 2020.
Početkom septembra 2018. godine u Istanbulu je održan Arhijerejski sabor Carigradske patrijaršije, koji je najavio pravo ove patrijaršije da se meša u poslove bilo koje lokalne crkve, kao „brižne majke i roditeljke crkava“ (mada se sama „majka i roditeljka“ pojavila tri veka posle rođenja u Jerusalimu hrišćanske crkve kao takve). Na ovaj način je konačno uobličena i proglašena takozvana „jeres istočnog papizma“,tj. poricanje saborne prirode crkve, utvrđene u pravoslavnom simbolu vere (koji podrazumeva da su sve lokalne crkve i svi episkopi, uključujući i onog iz Carigrada, jednaki jedni pred drugima, stoga o najvažnijim pitanjima pravoslavlja ne odlučuje jedna osoba, već sabori, odnosno saborni um crkve).
Već u oktobru 2018. godine, na osnovu samoproglašenog prava da se meša u poslove bilo koje druge pomesne crkve, carigradski patrijarh Vartolomej upao je na kanonsku teritoriju Ruske pravoslavne crkve (RPC) u Ukrajini, proglasivši kanonski nepriznate parasinagoge (rus. samočinnыe sboriщa, kanonska definicija samoproglašenih pseudocrkvenih organizacija) „Ukrajinsku pravoslavnu crkvu– Kijevsku patrijaršiju“ (UPC-KP) i „Ukrajinsku autokefalnu pravoslavnu crkvu“ („UAPC“) za deo istinske vaseljenske crkve.

U decembru 2018. Carigradska patrijaršija, zajedno sa administracijom tadašnjeg predsednika Ukrajine i lično Petrom Porošenko, održala je „Sabor ujedinjenja“ UPC-KP i UAPC. Tako je od kanonski nepriznatih „crkava“ stvorena u Ukrajini Stambolu podređena tzv. „Sveta crkva Ukrajine“ (SCU). Aktivnost kanonske Ukrajinske pravoslavne crkve Moskovske patrijaršije (UPC-MP), koja je po broju parohija (i uz to vernika) bila 3-4 puta veća od broja kombinovanih UAPC i UPC-KP, Vartolomej je „zabranio“.
Stogodišnji koreni sukoba
UPC (MP) smatra se kanonskom crkvom iz razloga što je njen episkopat, kroz svetu tajnu sveštenstva, potiče od samih apostola. Drugim rečima, ovaj samoupravni deo RPC je deo apostolske crkve, koju je, prema Svetom pismu, formirao sam Bog pre gotovo dve hiljade godina.
UAPC je pre sto godina formirana od strane Komisije za vanredne situacije Ukrajinske SSR da bi oslabila uticaj kanonske crkve u Ukrajini. Međutim, u to vreme nijedan episkop nije ušao u novoformiranu strukturu. A, prema pravoslavnom učenju, „tamo gde nema episkopa, nema ni crkve“. Stoga su vernici ostali u progonjenoj, ali istinitoj crkvi. 1930. godine, UAPC je morala da se raspusti. 1942. godine su nju „oživele“ nemačke okupacione vlasti,da bi se u konvoju sa ostalim hitlerovcima UAPC povukla kad je Ukrajinu oslobodila Crvena armija, i nastanila uglavnom u Sjedinjenim Državama. Pod Gorbačovom, strukture UAPC obnovile su rad u Ukrajini, iako im je centar rukovodstva ostao u SAD.
Što se tiče UPC-KP, nju je 1992. osnovao prvi predsednik Ukrajine Leonid Kravčuk. Ovaj bivši šef ideološkog odeljenja Komunističke partije Ukrajinske SSR, koji se tokom cele svoje karijere borio protiv crkve, sada je proglasio politiku „nezavisnoj državi– nezavisna crkva!“Novoizabrani predsednik Ukrajine sugerisao je da se bivši starešina UPC (MP) mitropolit Filaret (prethodno uklonjen sa rukovodstva –sabor episkopa mu je zabranio služenje i kasnijega anatemisao zbog niza kanonskih prekršaja) pridruži UAPC i da je na taj način „kanonizuje“. Dakle, snagama predsedničke administracije, Službe bezbednosti Ukrajine (SBU) i pod neposrednim nadzorom grupe poslanika Verhovne Rade, održan je prvi „sabor ujedinjenja“. Pošto Filaret nije priznao svoje svrgavanje i nastavio da se naziva šefom UPC (MP), nova ujedinjena struktura postala je poznata kao „UPC-Kijevska patrijaršija“. Međutim, većina najuticajnijih „vladika“ UAPC, na čelu sa „patrijarhom“ Stepanom Skripnikom nije priznala prisilno sjedinjenje sa jučerašnjim „neprijateljem ukrajinskog pravoslavlja“ (iz vremena dok jebio na čelu UPC-MP). Ove „vladike“ zajedno sa pastvom napustile su UPC-KP, nastavljajući sa aktivnostima UAPC. Prisustvo navodno „kanonskog“ episkopa nije pomoglo ni „Kijevskoj patrijaršiji“, jer je do tada Filaret već bio proteran iz sveštenstva.
Zašto je Carigradu trebalo da od ovih pseudo-crkava, koje su u ratu tri decenije, stvori sopstvenu „kanonsku crkvu“?


http://www.nspm.rs/crkva-i-politika...i-primirje-ili-kratko-zatisje.html?alphabet=l

Situacija je donekle uporediva sa situacijom u Crnoj Gori i Makedoniji u pogledu borbe za prevlast nad Crkvom, tako da može biti interesantna za raspravu na forumu, jer slični su problemi i u samom srpskom okruženju i u pogledu namera za razbijanje Srpske Pravoslavne Crkve i podele na više zasebnih Crkvi, danas u Makedoniji i Crnoj Gori a "sutra" ko zna možda na Kosovu i Metohiji kao ustavno-pravno sastavnom delu Republike Srbije, Hrvatskoj ili negde drugo? Od rešenje spora između Ruske i Ukrajinske Crkve zavisi mnogo toga, pa i buduća kretanja u vezi sa Srpskom Pravoslavnom Crkvom? Stvar sa Ukrajinskom Crkvom nije ni malo bezazlena niti za potcenjivanje?



za potcijenjivanje svakako nije...Vaseljenski patrijarh je americki igrac i mislim da je tim sve receno....naizgled komplikovane stvari, a u sustini vrlo jednostavno i vrlo jasno....jer - steta je vec nepopravljiva, pravoslavni svijet vise nije jedinstven....
 

Top
  Blokirali ste reklame
Dragi prijatelju, nemojte da blokirate reklame - isključite Ad Blocker na Forumu, jer će tako mesto vaših susreta na Krstarici ostati besplatno za korišćenje.