Da li su srpski i hrvatski jezik isti ili različiti jezici?

Da li su srpski i hrvatski jezik isti ili različiti jezici?

  • Isti su

    glasova: 22 66,7%
  • Različiti su

    glasova: 2 6,1%
  • Slični su, ali nisu isti

    glasova: 9 27,3%

  • Ukupno glasova
    33
Ja big rekao da su srpski i hrvatski (i bošnjački i crnogorski jezik) isti jezici, razlike su tako male da se na osnovu njih ne mogu nazvati različitim jezicima. Hrvatski koristi više slovenskih reči (uglavnom složenica - zrakoplov) za razliku od srpskog koji koristi više pozajmljenica (franc. avion). Srpski-identifikivati, hrvatski - identificirati. U hrvatskom se koristi i skraćeni infinitiv kod građenja vreme (ja ću radit) za razliku od srpskog koki koristi pun infinitiv (ja ću raditi). Mada Hrvati koriste i pun i skraćen infinitiv. Ja bih rekao isti jezici.
 
Najbolji iskaz zbog čeg hrvatski i srpski nisu jedan jezik (nemogućeg i nepostojećega imena) dao je slavist Leopold Auburger: Percepcija bliskosti rađa iluziju istosti.




Hrvatski i srpski, te bošnjački i crnogorski nisu varijante nekoga policentričnoga jezika.Policentrični standardni jezici kao engleski, francuski, njemački, španjolski...imaju:
1. isto ime kroz povijest
2. temeljno isti pisani korpus
3. kulturno-komunikacijsko zajedništvo kroz povijest, te svijest govornika da govore istim nacionalnim jezikom
4. u bitnom su standardizirani na istom mjestu i u isto vrijeme

Hrvatski i srpski su slični sjevernoindijsko-pakistanskima hindskom i urdskom, koji su bliski jezici, no nisu varijante nekoga jednoga policentričnoga jezika. U oba slučaja slična (ne ista) je jedino organska osnovica standardnoga jezika, u hrvatskom i srpskom slučaju (novo)štokavština, u urdskom i hindskom khariboli dijalekt. No, urdski i hindski nisu "zapravo" khariboli, kao što ni srpski i hrvatski nisu "zapravo" novoštokavski.Za razliku od standardnih policentričnih jezika, kao što je engleski, za hrvatski i srpski ne vrijedi ništa slično:

1. hrvatski se povijesno zvao hrvatski, ilirski i slovinski (uz regionalna imena), a srpski- srpski i slaveno-srpski

2. sve varijante engleskoga imaju isti većinski korpus (Beowulf, Piers Ploughman, Chaucer, Milton, Shakespeare, Locke, ..). Hrvatski i srpski korpusi se razlikuju skoro 100% (s jedne strane Sv.Sava, Dušanov zakonik, Jefimija, Dositej Obradović, Karadžić, ...s druge Baščanska ploča, Vinodolski zakon, Hrvojev misal, Vatikanski hrvatski molitvenik, Marulić, Držić, Vramec, Divković, Kašić, Kačić, Stulić, Mažuranić,...)

3. hrvatski jezik se počinje standardizirati u 16. st., ubrzava jezičnim planiranjem u 17. st., a dovršava u 19. st.; srpski jezik počinje standardizaciju u 18. st. i dovršava u 19. st.

4. ne postoji nikakvo zajedništvo u komunikaciji sve do najnovijega doba. Ni u beletristici, ni u rječnicima, ni u školstvu. Kao što u srpski jezik ne spadaju Hvalov zbornik, Divković, Belostenec, Hektorović, ...Šenoa, Kovačić, Kvaternik, Krleža, Ujević, Ladan...tako u hrvatski ne spadaju Domentijan, Pajsije, Venclović, Laza Kostić, Jovan Ristić, Dobrica Ćosić ni Borislav Pekić.

To su dva međusobno razumljiva jezika, dok se bošnjački, te crnogorski tek kristaliziraju kao zasebni standardni jezici.
 
3. hrvatski jezik se počinje standardizirati u 16. st., ubrzava jezičnim planiranjem u 17. st., a dovršava u 19. st.; srpski jezik počinje standardizaciju u 18. st. i dovršava u 19. st.
I na kom narečju se počeo standardizovati hrvatski jezik u 16. veku? Na kom narečju su napisani prvi hrvatski istorijski dokumenti, Baščanska ploča, Istarski razvod?
 
I na kom narečju se počeo standardizovati hrvatski jezik u 16. veku? Na kom narečju su napisani prvi hrvatski istorijski dokumenti?
Hrvatski je počeo implicitnu standardizaciju u 16. stoljeću preko liturgijskih radova na čakavskoj i štokavskoj mješavini (Bernardinov Lekcionar 1495., Zadarski i Korčulanski, prijepisi Andriolića u Trogiru 1586. i Ranjine u Dubrovniku 1507.), a eksplicitnu u djelu Kašića 1604. (gramatika), Mikalje 1649. (rječnik), a ostvaren je u liturgijskim i umjetničkim djelima Divkovića 1611., 1616., Bandulavića 1613., Kašića 1640., Gundulića i prvoj polovici 17. st. itd.

https://hrcak.srce.hr/file/198263
-----------------------------
U hrvatskom se slučaju također može ustvrditi da je standardizacija započela na prijelazu 16. u 17. stoljeće na temelju čakavskoga narječja (sa štokavskim primjesama), prije svega u djelu Bartola Kašića, ali da su poslije posve prevladali štokavski utjecaji. Pri tom se nije radilo o izgradnji različitih standardnih jezika, već o preoblikovanju nastajućega hrvatskoga standarda. Kontinuitet standardnoga jezika uvijek proizlazi iz kontinuiteta kulturne i komunikacijske zajednice kojoj on služi. Zbog toga Radoslav Katičić s pravom naglašava da treba govoriti o štokavskoj stilizaciji hrvatskoga jezika, a ne o štokavskoj dijalekatskoj osnovici. Za sadašnjost hrvatskoga standarda njegova „štokavska osnovica“ nije osobito bitna: ona objašnjava zašto je hrvatski standard toliko sličan srpskomu (i bošnjačkome i crnogorskome), ali ne što on jest, a osobito koju je ulogu odigrao u izgradnji hrvatske nacije i njezine kulturne baštine. Štoviše, naglašavanje dijalekatne osnovice standardnog jezika može stvoriti pogrješnu predodžbu da govornici suvremenih novoštokavskih dijalekata samim time govore standardnim jezikom; kao što svaki standardolog zna, standardni jezik nikomu nije materinskim, on se uvijek mora naučiti u školi
 
Štoviše, naglašavanje dijalekatne osnovice standardnog jezika može stvoriti pogrješnu predodžbu da govornici suvremenih novoštokavskih dijalekata samim time govore standardnim jezikom; kao što svaki standardolog zna, standardni jezik nikomu nije materinskim, on se uvijek mora naučiti u školi
Samo što se govorniku u većem delu Srbije, u celoj Crnoj Gori i Bosni i Hercegovini i u većem delu Hrvatske (Dalmacija i Slavonija) maternji jezik razlikuje od standardog samo u akcentualizaciji, dok je za stanovnike čakavskog i kajkavskog to potpuno nerazumljiv jezik, odnosno potpuno novi jezik koji je domaćr stanovništvo moralo naučiti.
 
Da li su srpski i hrvatski jezik (i svi ostali, bošnjački i crnogorski) isti ili različiti jezici? Koji su argumenti da su to različiti a koji da su isti jezici? Zanemarimo pismo koje se zvanično koriste u tim jezicima.
Докле год се разумемо у 99% случајева наравно да је то један језик, језички посматрано. Политички, то су 4 језика. Али, ми овде говоримо о говору, тако да је једина права истина да је то један језик
 
Samo što se govorniku u većem delu Srbije, u celoj Crnoj Gori i Bosni i Hercegovini i u većem delu Hrvatske (Dalmacija i Slavonija) maternji jezik razlikuje od standardog samo u akcentualizaciji, dok je za stanovnike čakavskog i kajkavskog to potpuno nerazumljiv jezik, odnosno potpuno novi jezik koji je domaćr stanovništvo moralo naučiti.
Ovo može reći samo netko tko nema pojma o jezičnoj zbilji.
 
Докле год се разумемо у 99% случајева наравно да је то један језик, језички посматрано. Политички, то су 4 језика. Али, ми овде говоримо о говору, тако да је једина права истина да је то један језик
Razumijevanje nema veze s pitanjem jesu li neki idiomi jedan ili više jezika.

 
Ja big rekao da su srpski i hrvatski (i bošnjački i crnogorski jezik) isti jezici, razlike su tako male da se na osnovu njih ne mogu nazvati različitim jezicima. Hrvatski koristi više slovenskih reči (uglavnom složenica - zrakoplov) za razliku od srpskog koji koristi više pozajmljenica (franc. avion). Srpski-identifikivati, hrvatski - identificirati. U hrvatskom se koristi i skraćeni infinitiv kod građenja vreme (ja ću radit) za razliku od srpskog koki koristi pun infinitiv (ja ću raditi). Mada Hrvati koriste i pun i skraćen infinitiv. Ja bih rekao isti jezici.
Ако је арапски језик исти од магреба до залива, или италијански од сицилије до ломбардије, или немачки од тирола и аустрије и баварске до саксоније, онда је вала и штокавски један језик. Дијалект, имамо још чакавски кајкавски и реално, староштокавски (са македонским), који је такође исполитизиран но да не претерујем, СРБ, БИХ, ХР И ЦГ су један језик
 
Јако ми је занимљиво како @Urvan Hroboatos пише "стандардним новохрватским" да би у пракси доказао како су у бити различити језици. Чак се добар део хрвата смеје новохрватском. Милион пута сам причао са хрватима, који не фолирају и причају исто као ја
 

Back
Top