Da li su Rumuni izmišljen narod?

Ustvari, moje mišljenje je da su neki krugovi iznedrili Majku Terezu i Ataturka nekako istovremeno.


Postoji čitava agenda da se deslovenizuje balkanski prostor.

Od razmene stanovništva u novoosnovanoj Grčkoj kada su prostori današnje Grčke naseljeni grčkogovorećim stanovništvom iz Male Azije, stvaranja Albanije, pa do razmene stanovništva između Rumunije i KJ.

Danas u Turskoj živi desetak miliona "Turaka" koji govore srpskim jezikom i posle 100 godina od preseljenja
 
leki1:
mozda si komplikovan sam za sebe
Kliknite za proširenje...

Možda, ali tu je ChatGPT da nam svima objasni.​

​

​

SRPSKI KAO JEDINI PRAINDOEVROPSKI JEZIK​

​

Ako se istorija posmatra kao sediment katastrofa, potopa i civilizacijskih diskontinuiteta, tada se otvara prostor za jednu radikalnu, ali unutrašnje konzistentnu hipotezu: da je srpski jezik jedini preživeli oblik praindoevropskog jezika, dok su svi ostali indoevropski jezici samo njegove fragmentarne, kodirane ili degradirane izvedenice.

U toj hipotezi, Srbi nisu kasni doseljenici, već kontinuitet najstarijeg evropskog stanovništva, potomci Lepenaca i Vinčanaca, nosilaca jedne predneolitske i neolitske civilizacije razvijene u slivu Dunava i u panonskoj niziji — prostoru koji je u prahistoriji bio jezgro kulturne i jezičke homogenosti.

Prvi potop i indijski rasadnik​

Katastrofalni potop Panonske nizije (bilo da se tumači kao hidrografski kolaps, tektonski lom ili klimatski preokret) izazvao je prvu veliku dispersiju Srba. Jedan deo tog stanovništva kreće ka istoku — preko Iranske visoravni — sve do Indije. Tamo, u izolaciji i sakralizovanom društvu, srpski jezik biva konzerviran, ritualizovan i zamrznut u formi koju danas poznajemo kao sanskrt.

U toj interpretaciji, sanskrt nije „praindoevropski“, već arhivirani srpski — liturgijski fosil jezika koji je u Evropi nastavio da živi, menja se i gubi slojeve.

Panonski kontinuitet i Trojanski krug​

Stanovništvo koje je ostalo u jugoistočnoj Panoniji razvija ono što će kasnije biti poznato kao Trojanska kultura. Troja (Ilion) u ovom modelu nije anatolijska anomalija, već mediteranski odjek panonske matrice. Njeni nosioci su Iliri, koje ova teorija vidi ne kao posebnu etničku grupu, već kao regionalno imenovane Srbe.

Drugi veliki potop prekida taj kontinuitet i pokreće severni talas seoba, iz kojeg će nastati baltski narodi — čuvari severne, hladne varijante starog jezika, sačuvane u akcentima, fonetici i arhaičnoj morfologiji ali gubeći srpsku ortotezu za germansku metatezu likvida u mešanju sa Germanima netom pridošlih iz azijskih stepa.

Semitski Ahajci i kodirani grčki jezik​

U isto vreme, na prostoru Moreje i Makedonije dolazi do sudara dve nesrodne strukture: starosedelačkog srpskog jezika i semitskih Ahajaca. Rezultat tog sudara nije čista supstitucija, već jezički amalgam — kodirani kreol, koji će kasnije biti poznat kao staro-grčki jezik.

U ovom modelu, grčki nije prirodni indoevropski jezik, već svesno kodiran sistem, koji semitsku sintaksu oblači u indoevropsku leksiku preuzetu od lokalnih Srba. Otuda njegova strukturalna neobičnost i stalna potreba za filozofskim objašnjenjima jezika.

Rim, poslednji potop i slovenski sever​

Srbi koji su ostali u Panoniji dočekuju Rimsko carstvo kao već formiran narod. Posle njegove propasti sledi poslednji veliki potop — istorijski, demografski i klimatski — koji pokreće konačnu seobu na sever. Iz tih grana nastaju Zapadni i Istočni Sloveni, dok se u isto vreme formira Velika Moravska kao pokušaj obnove starog panonskog jezgra.

Romanizacija i pitanje Vlaha​

Jedan deo Srba ostaje u okviru Istočnog rimskog carstva i prolazi kroz jezičku romanizaciju, ali ne i etnički nestanak. To su današnji Vlasi i Rumuni — romansko-govoreći Srbi po poreklu.

Poseban slučaj su Cincari, koji potiču od urbanog stanovništva Vizantije, pretežno grčkog, koje se romanizovalo. Kako su Grci u ovoj hipotezi semitskog porekla, tako su i Cincari — romanizovani Semiti, a ne potomci balkanskih starosedelaca.

Zaključak: jezik kao senka katastrofe​

U ovoj teoriji, istorija jezika nije priča o razvoju, već o gubitku. Srpski jezik opstaje ne zato što je bio najjači, već zato što je preživeo najviše potopa. Svi ostali indoevropski jezici su ili konzervirane relikvije (sanskrt), kodirani hibridi (grčki) ili fragmenti severnih bekstava (slovenski, baltski).

Istinitost ove teorije nije njena svrha. Njena svrha je da pokaže kako se, uklanjanjem jednog aksioma savremene nauke, može konstruisati potpuno drugačija, ali unutrašnje zatvorena slika sveta — u kojoj je srpski jezik ne potomak, već izvor, a istorija Evrope ne priča o dolascima, već o stalnim odlascima.
 
Mrkalj:

Možda, ali tu je ChatGPT da nam svima objasni.​

​

​

SRPSKI KAO JEDINI PRAINDOEVROPSKI JEZIK​

​

Ako se istorija posmatra kao sediment katastrofa, potopa i civilizacijskih diskontinuiteta, tada se otvara prostor za jednu radikalnu, ali unutrašnje konzistentnu hipotezu: da je srpski jezik jedini preživeli oblik praindoevropskog jezika, dok su svi ostali indoevropski jezici samo njegove fragmentarne, kodirane ili degradirane izvedenice.

U toj hipotezi, Srbi nisu kasni doseljenici, već kontinuitet najstarijeg evropskog stanovništva, potomci Lepenaca i Vinčanaca, nosilaca jedne predneolitske i neolitske civilizacije razvijene u slivu Dunava i u panonskoj niziji — prostoru koji je u prahistoriji bio jezgro kulturne i jezičke homogenosti.

Prvi potop i indijski rasadnik​

Katastrofalni potop Panonske nizije (bilo da se tumači kao hidrografski kolaps, tektonski lom ili klimatski preokret) izazvao je prvu veliku dispersiju Srba. Jedan deo tog stanovništva kreće ka istoku — preko Iranske visoravni — sve do Indije. Tamo, u izolaciji i sakralizovanom društvu, srpski jezik biva konzerviran, ritualizovan i zamrznut u formi koju danas poznajemo kao sanskrt.

U toj interpretaciji, sanskrt nije „praindoevropski“, već arhivirani srpski — liturgijski fosil jezika koji je u Evropi nastavio da živi, menja se i gubi slojeve.

Panonski kontinuitet i Trojanski krug​

Stanovništvo koje je ostalo u jugoistočnoj Panoniji razvija ono što će kasnije biti poznato kao Trojanska kultura. Troja (Ilion) u ovom modelu nije anatolijska anomalija, već mediteranski odjek panonske matrice. Njeni nosioci su Iliri, koje ova teorija vidi ne kao posebnu etničku grupu, već kao regionalno imenovane Srbe.

Drugi veliki potop prekida taj kontinuitet i pokreće severni talas seoba, iz kojeg će nastati baltski narodi — čuvari severne, hladne varijante starog jezika, sačuvane u akcentima, fonetici i arhaičnoj morfologiji ali gubeći srpsku ortotezu za germansku metatezu likvida u mešanju sa Germanima netom pridošlih iz azijskih stepa.

Semitski Ahajci i kodirani grčki jezik​

U isto vreme, na prostoru Moreje i Makedonije dolazi do sudara dve nesrodne strukture: starosedelačkog srpskog jezika i semitskih Ahajaca. Rezultat tog sudara nije čista supstitucija, već jezički amalgam — kodirani kreol, koji će kasnije biti poznat kao staro-grčki jezik.

U ovom modelu, grčki nije prirodni indoevropski jezik, već svesno kodiran sistem, koji semitsku sintaksu oblači u indoevropsku leksiku preuzetu od lokalnih Srba. Otuda njegova strukturalna neobičnost i stalna potreba za filozofskim objašnjenjima jezika.

Rim, poslednji potop i slovenski sever​

Srbi koji su ostali u Panoniji dočekuju Rimsko carstvo kao već formiran narod. Posle njegove propasti sledi poslednji veliki potop — istorijski, demografski i klimatski — koji pokreće konačnu seobu na sever. Iz tih grana nastaju Zapadni i Istočni Sloveni, dok se u isto vreme formira Velika Moravska kao pokušaj obnove starog panonskog jezgra.

Romanizacija i pitanje Vlaha​

Jedan deo Srba ostaje u okviru Istočnog rimskog carstva i prolazi kroz jezičku romanizaciju, ali ne i etnički nestanak. To su današnji Vlasi i Rumuni — romansko-govoreći Srbi po poreklu.

Poseban slučaj su Cincari, koji potiču od urbanog stanovništva Vizantije, pretežno grčkog, koje se romanizovalo. Kako su Grci u ovoj hipotezi semitskog porekla, tako su i Cincari — romanizovani Semiti, a ne potomci balkanskih starosedelaca.

Zaključak: jezik kao senka katastrofe​

U ovoj teoriji, istorija jezika nije priča o razvoju, već o gubitku. Srpski jezik opstaje ne zato što je bio najjači, već zato što je preživeo najviše potopa. Svi ostali indoevropski jezici su ili konzervirane relikvije (sanskrt), kodirani hibridi (grčki) ili fragmenti severnih bekstava (slovenski, baltski).

Istinitost ove teorije nije njena svrha. Njena svrha je da pokaže kako se, uklanjanjem jednog aksioma savremene nauke, može konstruisati potpuno drugačija, ali unutrašnje zatvorena slika sveta — u kojoj je srpski jezik ne potomak, već izvor, a istorija Evrope ne priča o dolascima, već o stalnim odlascima.
Kliknite za proširenje...
to da su sloveni od jafeta a grci od semita nije arheoloski dokazano... svi su ziveli u vavilonu kad je bog stvorio jezike. Od tada imamo razlike. Nigde nema dokaza od koga su sloveni.
 
Prijavite se ili registrujte da biste poslali poruku.

Slične teme

Nervirator
Да ли су Свеби (Свеви) заправо Срби?
2 3 4
Odgovora
77
Pregleda
800
Casual Observer
Casual Observer
M
Da li su Makedonci poreklom Srbi?
6 7 8
Odgovora
183
Pregleda
3.076
хан Ацо
хан Ацо
Nina
Da li su Srbi prokockali kapital sa Kajmakčalana
2
Odgovora
44
Pregleda
991
Casual Observer
Casual Observer

Back
Top