Nikita Kulganov
Buduća legenda
- Poruka
- 41.012
Biljana Plavsic je najveci srpski heroj, jer je smogla snagu da kaze istinu !
Nenad Canak
Biljana Plavšić (* 7. 7. 1930., Tuzla - ), bosansko-hercegovačka biologinja, političarka i jedna od predvodnica srpskog nacionalističkog pokreta u Bosni i Hercegovini. Bila je predsednica Republike Srpske od 1996. do 1998.
Osuđena je za ratne zločine pred Međunarodnim krivičnim tribunalom za bivšu Jugoslaviju. Optužena 2001. pred MKTJ za zločine počinjene tokom rata u Bosni i Hercegovini, Plavšićeva se dobrovoljno predala Tribunalu. Bila je prvi srpski političar koji se izjasnio krivim (po tački optužnice za progon po nacionalnoj i verskoj osnovi, zločin protiv čovečnosti), a Tužilaštvo je zauzvrat povuklo ostale optužbe. Osuđena je na 11 godina zatvora, a na slobodi je od oktobra 2009.
Poznata je i zbog svojih vatrenih nacionalističkih izjava tokom rata u Bosni, sukobom sa Srpskom demokratskom strankom i režimom Slobodana Miloševića i zbog svog pokajanja pred sudom zbog zločina protiv čovečnosti.
Neke od njenih najozloglašenijih izjava su da je etničko čišćenje "sasvim prirodna pojava" ili da "dva miliona Srba mogu da izginu da bi ostalih šest živelo u slobodi", što je kasnije pokušavala da ublaži ili opovrgne.
Svet i novinarka Vesnu Popović, izašao 6. septembra 1993.
Rođena je 1930. u Tuzli. U Sarajevu je stekla osnovno i srednjoškolsko obrazovanje. Nakon što je diplomirala biologiju u Zagrebu, ostvarila je zavidnu naučnu karijeru, predajući dugo godina na katedri za biologiju na Prirodnomatematičkom fakultetu Univerziteta u Sarajevu. Biljana Plavšić je bila član SDS-a od osnivanja 1990. godine, a iste godine je postala i član Predsjedništva Republike Bosne i Hercegovine. 7. 4. 1992. godine je napustila Predsjedništvo i priključila se političkom vodstvu samozvane Republike Srpske.
Plavšić je podržavala kampanju etničkog razdvajanja koja je imala za posledicu smrt hiljada civila i proterivanje hiljada i hiljada ljudi iz opština u Bosni i Hercegovini u veoma brutalnim uslovima, time što je pozivala paravojne snage iz Srbije da pomognu snagama bosanskih Srba u ostvarivanju cilja razdvajanja etničkih grupa upotrebom sile, stoji na sajtu Međunarodnog krivičnog suda za bivšu Jugoslaciju (MKSJ, ICTY)
Plavšić je priznala krivicu 2002. godine pred MKSJ, a izvod iz transkripta pretresa prenosimo u celosti sa ovog sajta.
“Gospodine Predsjedavajući, gospođo Tužiteljice, branioci – zahvaljujem se što ste mi pružili priliku da danas govorim. Prije skoro dvije godine došla sam ovde kao optužena za učešće u zločinima protiv drugih ljudskih bića, pa čak i protiv čovječnosti.
Došla sam iz dva razloga: da se suočim sa ovim optužbama i da poštedim moj narod – jer je bilo jasno da bi oni platili cijenu bilo čijeg nedolaska. Do sada sam imala priliku da preispitam ove optužbe, i da ih, zajedno sa mojim braniocima, provjerim i procijenim. Sada sam se uvjerila i prihvatam da su više hiljada nevinih ljudi bili žrtve organizovanog i sistematičnog djelovanja da se uklone Muslimani i Hrvati sa područja koje su Srbi smatrali svojim.
U to vrijeme, ja sam olako ubijedila samu sebe da je ovo pitanje opstanka i samoodbrane. U stvari, i više od toga – naše rukovodstvo, čiji sam bila neophodan dio – vodilo je poduhvat koji je za žrtve imao nebrojene nevine ljude.
Iako sam više puta bila upoznata sa navodima o surovim i neljudskim postupcima protiv nesrba – odbila sam da se sa time suočim, ili čak da ih provjerim. Ustvari, ja sam se potpuno predala govorenju o nevinim srpskim žrtvama ovoga rata.
Pred Međunarodnim sudom pravde osuđena je za ratne zločine 2005. godine na 11 godina zatvora, nakon priznanja krivice za planirane sistematske zločine nad Bošnjacima i Hrvatima.
Mediji u Srbiji izvestili su o puštanju na slobodu i dolasku u Beograd bivše predsednice Republike Srpske Biljane Plavšić kao da je reč o pop zvezdi a ne o ratnom zločincu, čija je odgovornost utvrđena za progone i zločin protiv čovečnosti. Prema tački 3 optužnice, koju je optužena priznala i po kojoj je osuđena, navodi se da je Plavšićeva delujući kao pojedinac i u dogovoru sa drugima u okviru udruženog zločinačkog poduhvata, planirala, podsticala, naredila i pomagala i podržavala progone nesrpskog stanovništva u 37 opština u Bosni i Hercegovini.
Pitanja koja su novinari u Srbiji upućivali Plavšićevoj nakon njenog oslobađanja uglavnom su bila o tome kako se oseća, planira li živeti u Beogradu, da li će posetiti Banjaluku… Novinari su takođe veliki deo svojih tekstova posvetili Plavšićkinom susretu sa rodbinom, tome šta je naručila da jede, pije, koju pesmu je neimenovani harmonikaš svirao na ulici ispred njene zgrade… Citirani su Plavšićkini prijatelji i pristalice, koji otvoreno negiraju njenu krivicu.
Niko nije spomenuo žrtve, niti zločine za koje je utvrđena Plavšićkina odgovornost.
Kao sto rece Canak - Biljana Plavsic je najveci srpski heroj, jer je smogla da kaze istinu.
Nenad Canak
Biljana Plavšić (* 7. 7. 1930., Tuzla - ), bosansko-hercegovačka biologinja, političarka i jedna od predvodnica srpskog nacionalističkog pokreta u Bosni i Hercegovini. Bila je predsednica Republike Srpske od 1996. do 1998.
Osuđena je za ratne zločine pred Međunarodnim krivičnim tribunalom za bivšu Jugoslaviju. Optužena 2001. pred MKTJ za zločine počinjene tokom rata u Bosni i Hercegovini, Plavšićeva se dobrovoljno predala Tribunalu. Bila je prvi srpski političar koji se izjasnio krivim (po tački optužnice za progon po nacionalnoj i verskoj osnovi, zločin protiv čovečnosti), a Tužilaštvo je zauzvrat povuklo ostale optužbe. Osuđena je na 11 godina zatvora, a na slobodi je od oktobra 2009.
Poznata je i zbog svojih vatrenih nacionalističkih izjava tokom rata u Bosni, sukobom sa Srpskom demokratskom strankom i režimom Slobodana Miloševića i zbog svog pokajanja pred sudom zbog zločina protiv čovečnosti.
Neke od njenih najozloglašenijih izjava su da je etničko čišćenje "sasvim prirodna pojava" ili da "dva miliona Srba mogu da izginu da bi ostalih šest živelo u slobodi", što je kasnije pokušavala da ublaži ili opovrgne.
Svet i novinarka Vesnu Popović, izašao 6. septembra 1993.
Rođena je 1930. u Tuzli. U Sarajevu je stekla osnovno i srednjoškolsko obrazovanje. Nakon što je diplomirala biologiju u Zagrebu, ostvarila je zavidnu naučnu karijeru, predajući dugo godina na katedri za biologiju na Prirodnomatematičkom fakultetu Univerziteta u Sarajevu. Biljana Plavšić je bila član SDS-a od osnivanja 1990. godine, a iste godine je postala i član Predsjedništva Republike Bosne i Hercegovine. 7. 4. 1992. godine je napustila Predsjedništvo i priključila se političkom vodstvu samozvane Republike Srpske.
Plavšić je podržavala kampanju etničkog razdvajanja koja je imala za posledicu smrt hiljada civila i proterivanje hiljada i hiljada ljudi iz opština u Bosni i Hercegovini u veoma brutalnim uslovima, time što je pozivala paravojne snage iz Srbije da pomognu snagama bosanskih Srba u ostvarivanju cilja razdvajanja etničkih grupa upotrebom sile, stoji na sajtu Međunarodnog krivičnog suda za bivšu Jugoslaciju (MKSJ, ICTY)
Plavšić je priznala krivicu 2002. godine pred MKSJ, a izvod iz transkripta pretresa prenosimo u celosti sa ovog sajta.
“Gospodine Predsjedavajući, gospođo Tužiteljice, branioci – zahvaljujem se što ste mi pružili priliku da danas govorim. Prije skoro dvije godine došla sam ovde kao optužena za učešće u zločinima protiv drugih ljudskih bića, pa čak i protiv čovječnosti.
Došla sam iz dva razloga: da se suočim sa ovim optužbama i da poštedim moj narod – jer je bilo jasno da bi oni platili cijenu bilo čijeg nedolaska. Do sada sam imala priliku da preispitam ove optužbe, i da ih, zajedno sa mojim braniocima, provjerim i procijenim. Sada sam se uvjerila i prihvatam da su više hiljada nevinih ljudi bili žrtve organizovanog i sistematičnog djelovanja da se uklone Muslimani i Hrvati sa područja koje su Srbi smatrali svojim.
U to vrijeme, ja sam olako ubijedila samu sebe da je ovo pitanje opstanka i samoodbrane. U stvari, i više od toga – naše rukovodstvo, čiji sam bila neophodan dio – vodilo je poduhvat koji je za žrtve imao nebrojene nevine ljude.
Iako sam više puta bila upoznata sa navodima o surovim i neljudskim postupcima protiv nesrba – odbila sam da se sa time suočim, ili čak da ih provjerim. Ustvari, ja sam se potpuno predala govorenju o nevinim srpskim žrtvama ovoga rata.
Pred Međunarodnim sudom pravde osuđena je za ratne zločine 2005. godine na 11 godina zatvora, nakon priznanja krivice za planirane sistematske zločine nad Bošnjacima i Hrvatima.
Priznanje krivice: Biljana Plavšić
Mediji u Srbiji izvestili su o puštanju na slobodu i dolasku u Beograd bivše predsednice Republike Srpske Biljane Plavšić kao da je reč o pop zvezdi a ne o ratnom zločincu, čija je odgovornost utvrđena za progone i zločin protiv čovečnosti. Prema tački 3 optužnice, koju je optužena priznala i po kojoj je osuđena, navodi se da je Plavšićeva delujući kao pojedinac i u dogovoru sa drugima u okviru udruženog zločinačkog poduhvata, planirala, podsticala, naredila i pomagala i podržavala progone nesrpskog stanovništva u 37 opština u Bosni i Hercegovini.
Pitanja koja su novinari u Srbiji upućivali Plavšićevoj nakon njenog oslobađanja uglavnom su bila o tome kako se oseća, planira li živeti u Beogradu, da li će posetiti Banjaluku… Novinari su takođe veliki deo svojih tekstova posvetili Plavšićkinom susretu sa rodbinom, tome šta je naručila da jede, pije, koju pesmu je neimenovani harmonikaš svirao na ulici ispred njene zgrade… Citirani su Plavšićkini prijatelji i pristalice, koji otvoreno negiraju njenu krivicu.
Niko nije spomenuo žrtve, niti zločine za koje je utvrđena Plavšićkina odgovornost.
Kao sto rece Canak - Biljana Plavsic je najveci srpski heroj, jer je smogla da kaze istinu.
