Barski masakr

Gruban

Buduća legenda
Poruka
41.570

Masakr u Baru​


Masakr u Baru (albanski: Masakra e Tivarit) je naziv za masovno ubistvo velikog broja kosovskih Albanaca u Baru koje su počinile jedinice Desete crnogorske brigade NOVJ u proleće 1945. godine.
Žrtve su bili pretežno Albanci s Kosova koje je NOVJ regrutirala kako bi ih iskoristila u borbi protiv nemačkih i drugih osovinskih snaga koje su se tada povlačile s Balkana. Albanci su iz Prizrena sprovođeni ka Baru u tri različite grupe. Gotovo svi pripadnici druge grupe koja je preko Albanije stigla u Bar su ubijeni od strane crnogorskih čuvara.[1]
Procene broja žrtava variraju od 400-450 ljudi (službeni partizanski hroničari), do 1500-2000[2] (albanski istoričari), u zavisnosti od izvora.

Mobilizacija​

Jedna od mjera za uvođenje reda na Kosovu sastojala se i u mobilizaciji Albanaca u Jugoslovensku armiju, da bi mobilisano ljudstvo bilo sklonjeno iz žarišta pobune i istovremeno dalo doprinos završnim operacijama za oslobođenje zemlje.[4] Jugoslovenska komanda je u januaru 1945. izdala nalog za mobilizaciju Albanaca sa Kosova od 16 do 65 godina.[5]
Jugoslovenske vlasti su nameravale da ih upotrebe kao popunu Četvrte armije, koja se borila kod Trsta.[3]

Marš[uredi | uredi kod]​

Kosovski Albanci su do Bara sprovođeni pješice preko planinskih vijenaca Kosova, severne Albanije i Crne Gore (linijom Prizren–Kukës–Skadar–Bar[6]), gdje je trebalo da ih čeka brod za Dalmaciju, da ih pošalje na front.[3] Prva kolona od oko 2500[3] ili 3700[6] ljudi je nakon nekoliko dana stigla u Bar, odakle je poslata u Istru.
Druga kolona, od oko 2472[3] ili 4700[6] osoba, je nastupala putem Prizren–Zhur–Kukës–Puk-Skadar. Albance su partizanske jedinice iz Vranja i Pirota sprovodile do Skadra.[2] Marš je neprestano forsiran bez obzira na veliki umor i iscrpljenost od dugog puta. Tokom marša regruti su maltretirali, a bolesni su ostavljeni da umru.[1] Albanski izvori navode da su mnogi usput pretučeni i ubijeni, neki zbog pokušaja da ugase žeđ.[6]
Crnogorski izvori navode da je zbog neprijateljske agitacije na čitavom putu dolazilo je do "grdnih incidenata".
U Skadru su Albanci predati 10. crnogorskoj brigadi, koja je imala zadatak da ih sprovede do Bara.[2] Crnogorci su, prilikom susreta, Albance sa bijelim kapama nazivali balistima.[7] Formirana je kolona od 12 grupa. Uz kolonu su, na određenom rastojanju postavljeni borci iz Desete brigade.[4] Prema nekim svedočanstvima, 31. marta u blizini Ulcinja su odvojeni bolesni i ranjeni, pod izgovorom da ih vode na oporavak u bolnice u Crnoj Gori. O njihovoj sudbini se nakon toga više ništa ne zna.[6]

Incident​

Kada su počeli da pristižu u Bar 1. aprila 1945. godine, kolona je razvučena nekoliko kilometara kroz Barsko polje, a ljudi su bili izmoreni i izmučeni.

Pokolj​

Mobilisani Albanci su zatvoreni u veliku zgradu pod nazivom "Monopol duvana", površine od približno 300 m2, sa dvorištem okruženim visokim zidinama.

Čim su regruti dovedeni unutar zgrade Monopola, Crnogorci su okrenuli puškomitraljeze prema njima i otvorili vatru.[2] Oko 14 časova su napadnuti sa četiri strane svim vrstama oružja kao što su automati, mitraljezi, ručne bombe, pištolji i sl.[6] Istovremeno, vatra je otvorena i na regrute koji su se nalazili u dvorištu "Monopola".[8] Jedan od preživelih, Azem Hajdini, svedoči da je u zgradi bilo oko 1000 ljudi, unutar dvorišta oko 2200 do 2500 ljudi, a neki su ostali na ulici ispred dvorišta.[6] Prostor dvorišta je pretvoren u reku krvi, a zgrada je uništena, sa telima stotine mladića unutar nje.[6] Prema svedočenjima preživelih, pokolj je bio pripremljen, a unapred su bile pripremljene i iskopane jame.[7]
„Iša' sam preko mosta, krvi je bilo do gležnja.”[9]

Tela žrtava su bacana u jame, u more, spaljivana ili zakopavana u masovnu grobnicu, pet kilometara od Starog Bara.[1]

Nikada nije tačno utvrđeno koliko je Albanaca ubijeno toga dana.
Brojke variraju od 400-450 ljudi (službeni partizanski hroničari), do 1500-2000 (albanski istoričari), u zavisnosti od izvora.[1][3][9]
Postoje i procene prema kojima je tada je u Baru ubijeno čak 4.300 ljudi.[11]

Ovaj događaj jeostao upamćen kao najveća egzekucija na tim prostorima.[3]
Masovna grobnica žrtava barskog pokolja je otkrivena tek posle više od pola veka.
 
04-01-MASAKR-U-BARUf-e1524051120479.jpg

04-01-MASAKR-U-BARU2-e1523705124948.jpg
 
Ubiili crveni Srbe, ups Siptare. Nemoguce, oni samo mislili kako da satru sve srpsko.
Ne znam Msti o čemu pišeš.Srbi nisu učestvovali u tom događaju.Akteri su Crnogorci i Albanci.Ako imaš neki doprinos temi kako bi se upotpunio prikaz predmetnog događaja izvoli a halucinacije o Srbima ostavi za druge teme.
 
ti albanci su bili neupotrebljivi, lenji i nediciplinovani. jeftinije ih je bilo pobiti nego im puske zaduziti
Uuuu , pricamo o jeftinoci hendlovanja ljudi.....to znaci da bi svi vi bili pobijeni u roku od mesec dana posto doprinos vam je verovatno mali za ovu drzavu....
Kako polako postajete ili postajemo fashisticki narod, kako nam stalno odvode one prosecno inteligentne i ostaju samo oni kojima treba da se objasnjava cemu sluzi dugme za otvaranje vrata...
 
To spada u komunističke zločine.
U odnosu na druge komunističke zločine, čaj od nane.
Meni se cini da se sve ubraja u komunisticke zlocine i to je jedan vrlo glup princip Srba...a i ostalih balkanaca....Ali je po volji da stalno su svi krivi a oni su pravi...

Pa onda vam je i supruga stalno na granici da bude uhvacena kao ku.rva....
samo jos nije....ali postoje debele indicije da bi mogla da bude...
Kako ostale supruge iz kraja, tako i ona....
Ne upucujem ovo budali kao korisniku , nego taj princip ljudi sa ovih podrucja je vrlo pogresan i pipav....stvaras sebi utisak da si uvek izigran...
 
Видим да упадате у замку, која вам је постављена на форуму, а на коју сам ја раније скретао пажњу.

Надам се да онај ко треба да види у ком правцу ово иде размишља шта треба да ради.
 
Meni se cini da se sve ubraja u komunisticke zlocine i to je jedan vrlo glup princip Srba...a i ostalih balkanaca....Ali je po volji da stalno su svi krivi a oni su pravi...

Pa onda vam je i supruga stalno na granici da bude uhvacena kao ku.rva....
samo jos nije....ali postoje debele indicije da bi mogla da bude...
Kako ostale supruge iz kraja, tako i ona....
Ne upucujem ovo budali kao korisniku , nego taj princip ljudi sa ovih podrucja je vrlo pogresan i pipav....stvaras sebi utisak da si uvek izigran...
Ne sve.
Samo komunistički zločini.
 

Masakr u Baru​


Masakr u Baru (albanski: Masakra e Tivarit) je naziv za masovno ubistvo velikog broja kosovskih Albanaca u Baru koje su počinile jedinice Desete crnogorske brigade NOVJ u proleće 1945. godine.
Žrtve su bili pretežno Albanci s Kosova koje je NOVJ regrutirala kako bi ih iskoristila u borbi protiv nemačkih i drugih osovinskih snaga koje su se tada povlačile s Balkana. Albanci su iz Prizrena sprovođeni ka Baru u tri različite grupe. Gotovo svi pripadnici druge grupe koja je preko Albanije stigla u Bar su ubijeni od strane crnogorskih čuvara.[1]
Procene broja žrtava variraju od 400-450 ljudi (službeni partizanski hroničari), do 1500-2000[2] (albanski istoričari), u zavisnosti od izvora.

Mobilizacija​

Jedna od mjera za uvođenje reda na Kosovu sastojala se i u mobilizaciji Albanaca u Jugoslovensku armiju, da bi mobilisano ljudstvo bilo sklonjeno iz žarišta pobune i istovremeno dalo doprinos završnim operacijama za oslobođenje zemlje.[4] Jugoslovenska komanda je u januaru 1945. izdala nalog za mobilizaciju Albanaca sa Kosova od 16 do 65 godina.[5]
Jugoslovenske vlasti su nameravale da ih upotrebe kao popunu Četvrte armije, koja se borila kod Trsta.[3]

Marš[uredi | uredi kod]​

Kosovski Albanci su do Bara sprovođeni pješice preko planinskih vijenaca Kosova, severne Albanije i Crne Gore (linijom Prizren–Kukës–Skadar–Bar[6]), gdje je trebalo da ih čeka brod za Dalmaciju, da ih pošalje na front.[3] Prva kolona od oko 2500[3] ili 3700[6] ljudi je nakon nekoliko dana stigla u Bar, odakle je poslata u Istru.
Druga kolona, od oko 2472[3] ili 4700[6] osoba, je nastupala putem Prizren–Zhur–Kukës–Puk-Skadar. Albance su partizanske jedinice iz Vranja i Pirota sprovodile do Skadra.[2] Marš je neprestano forsiran bez obzira na veliki umor i iscrpljenost od dugog puta. Tokom marša regruti su maltretirali, a bolesni su ostavljeni da umru.[1] Albanski izvori navode da su mnogi usput pretučeni i ubijeni, neki zbog pokušaja da ugase žeđ.[6]
Crnogorski izvori navode da je zbog neprijateljske agitacije na čitavom putu dolazilo je do "grdnih incidenata".
U Skadru su Albanci predati 10. crnogorskoj brigadi, koja je imala zadatak da ih sprovede do Bara.[2] Crnogorci su, prilikom susreta, Albance sa bijelim kapama nazivali balistima.[7] Formirana je kolona od 12 grupa. Uz kolonu su, na određenom rastojanju postavljeni borci iz Desete brigade.[4] Prema nekim svedočanstvima, 31. marta u blizini Ulcinja su odvojeni bolesni i ranjeni, pod izgovorom da ih vode na oporavak u bolnice u Crnoj Gori. O njihovoj sudbini se nakon toga više ništa ne zna.[6]

Incident​

Kada su počeli da pristižu u Bar 1. aprila 1945. godine, kolona je razvučena nekoliko kilometara kroz Barsko polje, a ljudi su bili izmoreni i izmučeni.

Pokolj​

Mobilisani Albanci su zatvoreni u veliku zgradu pod nazivom "Monopol duvana", površine od približno 300 m2, sa dvorištem okruženim visokim zidinama.


Čim su regruti dovedeni unutar zgrade Monopola, Crnogorci su okrenuli puškomitraljeze prema njima i otvorili vatru.[2] Oko 14 časova su napadnuti sa četiri strane svim vrstama oružja kao što su automati, mitraljezi, ručne bombe, pištolji i sl.[6] Istovremeno, vatra je otvorena i na regrute koji su se nalazili u dvorištu "Monopola".[8] Jedan od preživelih, Azem Hajdini, svedoči da je u zgradi bilo oko 1000 ljudi, unutar dvorišta oko 2200 do 2500 ljudi, a neki su ostali na ulici ispred dvorišta.[6] Prostor dvorišta je pretvoren u reku krvi, a zgrada je uništena, sa telima stotine mladića unutar nje.[6] Prema svedočenjima preživelih, pokolj je bio pripremljen, a unapred su bile pripremljene i iskopane jame.[7]
„Iša' sam preko mosta, krvi je bilo do gležnja.”[9]

Tela žrtava su bacana u jame, u more, spaljivana ili zakopavana u masovnu grobnicu, pet kilometara od Starog Bara.[1]

Nikada nije tačno utvrđeno koliko je Albanaca ubijeno toga dana.
Brojke variraju od 400-450 ljudi (službeni partizanski hroničari), do 1500-2000 (albanski istoričari), u zavisnosti od izvora.[1][3][9]
Postoje i procene prema kojima je tada je u Baru ubijeno čak 4.300 ljudi.[11]


Ovaj događaj jeostao upamćen kao najveća egzekucija na tim prostorima.[3]
Masovna grobnica žrtava barskog pokolja je otkrivena tek posle više od pola veka.
Јесу ли ови Албанци мобилисани добровољно или принудно?
 
Чекамо Никиту да се врати са одмора да нам објасни чињенично стање.@Nikita Kulganov
Nikita je poznavalac stvari.Poseduje sve brojeve stripova Mirko i Slavko što je prvoklasni izvor za temu narodnooslobodilačke borbe i socijalističke revolucije naroda i narodnosti.
 
Poslednja izmena:

Back
Top