Aušvic, mesto posle kog svet više nije izgledao isto

[Nina]

27. januara je godišnjica sovjetskog oslobođenja Aušvica, te se taj dan u svetu obeležava kao Međunarodni dan sećanja na žrtve holokausta.
Novembra 1944. Hajnrih Himler je naredio uništenje krematorijuma u Aušvicu.
Gasne komore u Birkenauu SS (Aušvicom je upravljala ozloglašena SS divizija) je digao u vazduh januara 1945. u pokušaju da sakrije nemačke ratne zločine pred sovjetskim trupama koje su se približavale.SS komanda je 20. januara naredila da se pobiju svi preostali logoraši, ali ova naredba nije izvršena u haosu nemačkog povlačenja.Nacističko osoblje je 17. januara 1945. počelo evakuaciju, a blizu 60.000 logoraša naterani su na marš smrti prema logoru Loslau.

Oko 20.000 logoraša iz Aušvica uspelo je da stigne do logora Bergen-Belzen u Nemačkoj, gde su ih oslobodili Britanci aprila 1945. Najslabijih 7.500 ostavljeno je u logoru.
Njih je oslobodila 322. streljačka divizija Crvene armije 27. januara 1945.
Spomen ploča se nalazi u Aušvic Birkenau. U logoru su našli i 348.820 muških odela i 836.255 ženskih odevnih predmeta koji su pripadali žrtvama.
Pre 70 godina, u Nirnbergu su izrečene presude glavnim nacističkim funkcionerima. To je ujedno prvo međunarodno suđenje za ratne zločine i zločine protiv čovečnosti.
Godine 1946. saopštena je presuda: 12 od 22 optuženih osuđeno je na smrt vešanjem, sedmorica zatvorom, a trojica su oslobođena.

Nemačka je 1. septembra 1939. godine izvršila invaziju na Poljsku što je označilo početak Drugog svetskog rata. Masovna streljanja i pogromi Jevreja počeli su odmah po nemačkom upadu u Poljsku 1939. godine.Do ranih 1940-ih, nacisti su tražili način na koji bi mogli da ubiju što više Jevreja, pa su tako osmisli logore smrti gde su vršili masovna pogubljenja. To su nazvali 'konačnim rešenjem'.

Milioni su okupljani i ukrcavani u vozove koji su ih deportovali u logore, gde su prinudno radili ili su ubijani.

 

[Nina]

Sunovrat istorije

Aušvic je bio najveći nacistički koncentracioni logor. Nalazio se u južnoj Poljskoj 50 km zapadno od Krakova i 286 km od Varšave. Ime je dobio po obližnjem selu Osvjenćim. Nakon nemačke okupacije Poljske, Osvjenćim je priključen Nemačkoj i ime mu je promenjeno u Aušvic.

To je bio kompleks logora koji se sastojao od Aušvica 1, Aušvica 2 - Birkenau, Ausvica 3 - Monovic i 45 manjih kampova. Od celog kompeksa za posetu su dostpuni Aušvic 1 i Birkenau.

Aušvic 1 je prvobitno bio poljska kasarna da bi osvajanjem Poljske postao logor za Jevreje. Kasnije je izgrađen i Aušvic Birkenau, u kome su krematorijumi i gasne komore "odrađivali" masovne egzekucije.

Podaci kažu da je vojnicima bilo suviše stresno da streljaju toliko broj ljudi, te se nalazilo drugo rešenje. A to drugo rešenje je postalo ono što označava sunovrat naše istorije i svih načela koje čovek poznaje.

Milion i 670 hiljada ljudi je posetili ovo mesto u 2023. godini, zvanični su podaci memorijalnog centra i muzeja Aušvic.

Iz Aušvica, okruženog kilometrima bodljikavom električnom žicom, isprekidanom osmatračnicama sa čuvarima sa puškama nije bilo izlaza. Osim onog kroz dimnjak, vešanjem, streljanjem, injekcijom u srce ili umiranjem od gladi, premlaćivanja, zaraznih bolesti ili mukotrpnog rada.

Debata o tome šta je Aušvic svakako se neretko vodi: Istoričari, eksperti za muzeje, političari, pa i bivši zatvorenici često su se sporili oko toga šta treba da bude Aušvic, da li su opravdane posete takvom mestu, da li je opravdan naziv muzej i da li se kultura sećanja zapravo pretvara u kulturu profita.

UNESCO je logor stavio pod zaštitu 1979. godine, a svi direktori muzeja do 1990. bili su bivši zatvorenici Aušvica.

Autor:Višnja Vasić link