Злочини над Србским народом
Prikazujem rezultate 1 do 3 od 3

Tema: Злочини над Србским народом

  1. #1
    Elita Marty Misterija (avatar)
    Učlanjen
    14.02.2005.
    Pol
    muški
    Lokacija
    Србиново (Загреб) Србија
    Poruke
    22.455
    Tekstova u blogu
    1
    Reputaciona moć
    273

    Podrazumevano Злочини над Србским народом

    ZLOCINI GENOCIDA NAD SRPSKIM NARODOM

    U OPŠTINI KONjIC (1992.-1995.)

    Grad Konjic se nalazi jugozapadno od Sarajeva (putnim pravcem na udaljenosti od 59km) i severno od Mostara (na udaljenosti od 71km).

    Po popisu iz 1991. godine Opština Konjic imala je 43.878 stanovnika, od cega je najviše bilo muslimana - 54,3%, dok je Hrvata bilo 26,2%, a Srba - 15%.

    Tokom dvadesetog veka struktura stanovništva u Opštini Konjic nasilno je narušavana na štetu Srba: 1914. godine posle atentata u Sarajevu, ubijeno je više od 100 nauglednijih Srba, a za vreme Drugog svetskog rata prema Srbima je izvršen masovni genocid (u pokoljima ih je stradalo 223, od cega su lokalne ustaše tokom 1941. godine ubile 205).

    Ni razvoj posle Drugog svetskog rata nije bio saglasan proklamovanoj nacionalnoj jednakosti i ravnopravnosti: do 1991. godine u konjickoj opštini izgradeno je petnaest džamija i pet katolickih crkava, a ni jedna pravoslavna; od 40 ulica u Konjicu samo je jedna nosila ime Srbina (narodnog heroja Maksima Kujundžica); nazivi ulica, preduzeca i ustanova bili su pisani iskljucivo latinicom; spomenici žrtvama Drugog svetskog rata nisu izražavali istinu o nacionalnoj pripadnosti žrtava i o izvršiocima zlodela.

    Narastanje nacionalizma ugrožavalo je opstanak Srba u Bosni i Hercegovini, pa i u Konjicu. U razbijanju Jugoslavije Hrvati i muslimani našli su se na istoj strani, iako sa razlicitim motivima i programima. Muslimani su nastojali da od BiH stvore samostalnu državu po idejama "Islamske deklaracije" Alije Izetbegovica, a Hrvati su težili ka pripajanju BiH Hrvatskoj.

    U Konjicu je prvo formirana muslimanska Stranka demokratske akcije (SDA), zatim Hrvatska demokratska zajednica (HDZ), pa tek onda Srpska demokratska stranka (SDS).

    Uporedo sa politickim organizovanjem na nacionalnoj osnovi, išlo je vojno organizovanje i naoružavanje Hrvata i muslimana.

    U aktivnostima SDA na podrucju Konjica na organizovanju Patriotske lige, kao vojnog krila stranke, pocetkom maja 1991. godine narocito su se isticali Jasmin Guska, nacelnik Ministarstva unutrašnjih poslova - organizaciona jedinica u Konjicu, Šefko Nikšic, zamenik nacelnika javne bezbednosti u Konjicu i Nijaz Salcin, rukovodilac za materijalno-tehnicka sredstva MUP-a u Konjicu. Sefer Halilovic, bivši oficir JNA, bio je jedan od glavnih organizatora aktivnosti Patriotske lige. Pripadnici Patriotske lige su se naoružavali ilegalnom nabavkom oružja, narocito preko Hrvatske.

    Krajem 1991. godine u Opštini Konjic Hrvati su formirali Hrvatsko vece odbrane. Formirane su dve bojne (bataljoni), a komandant HVO za Konjic bio je Ivica Azinovic. Hrvati su se organizovano naoružavali preko Hrvatske, a HVO je ucestvovao i u naoružavanju muslimana.

    Naoružavanje Hrvata i muslimana vršeno je i kradom oružja i municije iz fabrike "Igman" u Konjicu. Prva krada izvršena je decembra 1991. godine, druga - pocetkom februara 1992. godine, a treca - krajem februara ili pocetkom marta 1992. godine. Ukradena je velika kolicina municije i više od hiljadu komada oružja lakšeg kalibra. Jedan od glavnih organizatora krade bio je Fehim Cibo iz Konjica, koji je radio u fabrici kao oružar na poligonu.

    Putem sredstava javnog informisanja muslimani i Hrvati psihološki su pripremani za obracun sa Srbima, ukazivanjem na tobožnju opasnost od Srba, odnosno "opasnost od srbocetnika". Tako je reporter radio Konjica Stjepan Galic govorio da "Srbocetnici pokvarenog uma kojima gnoj curi iz mozga hoce da unište muslimane i hrvatski narod", a slicno su govorili i Ethem Badžak, novinar "Oslobodenja" i Ilija Šagolj, zadužen za propagandu u HVO, koji je otvoreno pozivao Hrvate i muslimane na obracun sa Srbima.

    Nakon pocetka ratnih sukoba, muslimani i Hrvati u Konjicu organizovano su vršili zlocine nad Srbima usmerene na uništenje srpskog naroda na tom podrucju. Ubistva Srba vršena su narocito u maju 1992. godine. Prilikom napada na srpska sela (Bradina, Donje Selo, Blace i dr.) pripadnici muslimanskih i hrvatskih vojnih jedinica masovno su ubijali Srbe koji nisu uspeli da pobegnu. Na podrucju cele opštine Srbi su ubijani tamo gde su se zatekli, ili su odvodeni iz kuca i ubijani, ili smeštani u logore (Celebici i Musala), gde su takode ubijani ili izlagani ponižavanju i teškom psihickom i fizickom mucenju koje se cesto završavalo smrtnim ishodom. Ubijani su i starci, žene, deca, bolesni i iznemogli.

    Neki Srbi - civili ubijani su klanjem, kao u vreme genocida u Drugom svetskom ratu.

    U zlocinima nad Srbima ucestvovali su i mudžahedini iz islamskih zemalja koji su bili u sastavu muslimanskih vojnih jedinica.

    I pored postojanja podataka o masovnim zlocinima koji imaju karakter genocida nad Srbima u Opštini Konjic, postupak pred Haškim tribunalom ogranicio se samo na 4 izvršioca zlocina (Zejnil Delalic, Zdravko Mucic - Pavo, Hazim Delic i Esad Landžo zvani "Zenga") i to samo za ubistvo 13 Srba u jednom logoru.



    1.

    O masovnom ubijanju Srba daju se konkretni podaci:


    1. AVRAMOVIC CEDO, nastavnik matematike, iz Celebica, roden 21.05.1945. godine u Celebicima, od oca Ratka i majke Ikonije, rodene Lazarevic, otac dvoje dece. Uhapšen 09.05.1992. godine kod svoje kuce. Prvo bio u pritvoru u MUP-u u Konjicu, a krajem maja prebacen u logor Celebice, koji je 200 m udaljen od njegove kuce. U logoru je bio maltretiran i mucen. Hazim Delic i Esad Landžo izvodili su ga pred "6" i tukli. Bio je u teškoj psihickoj krizi. Ne zna se pravi uzrok njegove smrti, moguce da je bio strujni udar. Svedok 243/95-4 navodi da je ujutru, kada se probudio, video da je jedan od kablova, koji su visili ispod tavanice, otrgnut i da Cedo leži na zemlji. Bio je nag do pojasa, a u predelu srca je imao crnu mrlju (svedoci 380/94, 243/95-8, 100/94, 221/94-3/1, 283/94, 478/96-39, 375/97-2, 376/97-2).
    2. BABIC BRANKO, penzioner, iz Bjelovcine kod Konjica, roden 24.05.1926. godine u Bjelovcini, od oca Bože i majke Marije rodene Savic, oženjen, otac petoro dece. živeo je kod svoje kuce u selu, koje je bilo pod kontrolom hrvatsko-muslimanske vojske. Doveden u logor Celebice 31.05.1992. godine, a narednog dana je odveden u neki radni vod i više se nije pojavio. Njegov brat (svedok 412/94-15) je saznao da su Branka i Milenka Vukala odveli Drago Soldo i još jedan i da su ih na mestu zvanom Paprica ubili Salko i Šabo Mušic (svedok 478/96-39, 374/97-10).
    3. BABIC PERO, penzioner, Vrdolje, Konjic, roden 24.07.1936. u selu Vrdolje, Opština Konjic, od oca žure, oženjen, otac cetvoro dece. Ubijen 2. juna 1992. u selu Vrdolje kod svoje kuce od strane njegovih komšija Novalica koji su bili pripadnici muslimanske vojske. Posle petnaest dana pronaden je njegov leš (svedok 478/96-39).
    4. BABIC RUžA, rodena Zurovac, domacica, selo Bjelovcina, Opština Konjic, rodena 1928. u selu Prebilovci, Opština Capljina, udata, majka troje dece, težak invalid, u kuci je ležala nepokretna. Nadena je mrtva u svojoj kuci deset dana nakon zauzimanja Bjelovcine i hapšenja sina Slobodana koji je ubijen u logoru.
    5. BABIC SLOBODAN, portir u preduzecu "Igman", iz Bjelovcine, Opština Konjic, roden 02.12.1949. godine u Bjelovcini, Opština Konjic, od oca Petka i majke Ruže, rodene Zurovac, oženjen, otac jednog deteta. Uhapšen je 21.05.1992. godine kod svoje kuce od strane pripadnika hrvatsko-muslimanske vojske i sa ostalim Srbima doveden u logor Celebic. U logoru je mucen na najsvirepiji nacin. Pored ostalog nabijali su mu u usta cev puške. Smestili su ga u hangar "6". Svedok 376/97-2 navodi da je bio sav crn od udaraca, u donjem delu kicme je imao otvorenu ranu, svi zubi su mu bili izbijeni, nepce u usnoj duplji razvaljeno udarcem vrhom pušcane cevi, ruke i noge polomljene. Nije mogao da govori, niti da jede i pije. Pošto je bio u vrlo teškom stanju, posle pet dana prebacen je u Konjic, u "bolnicu za cetnike", u Osnovnoj školi "3 maj" koja je takode bila logor za Srbe Njegova supruga (svedok 412/94-18) navodi da ga je posetila i da njen suprug tada nije mogao da govori, jer je bio u nesvesnom stanju. Telo mu je bilo svo u modricama od udaraca, na rukama je imao plikove, sigurno od opekotina, a jezik i resica su mu bili iseceni. Umro je 5. juna 1992. godine, a supruga je dobila telo 07.06.1992. godine i sahranila ga na groblju u Bjelovcini. Po izjavi logoraša najviše ga je tukao željko Mlikota iz Seonice. Svedok 357/97-2 koji ga je spremao za sahranu navodi da su po grudima bili vidrni tragovi udaraca tupim predmetom, da mu je bila smrskana leva ruka, izbijeni zubi i razmrskano gornje nepce (svedoci 100/94, 236/94, 221/94-1, 380/94, 412/94-15, 478/96-39, 357/97-2, 375/97-2, 376/97-2).
    “Mors tua, vita mea”



  2. #2
    Buduća legenda jomini (avatar)
    Učlanjen
    18.04.2004.
    Pol
    muški
    Poruke
    33.537
    Reputaciona moć
    0

    Podrazumevano Re: Злочини над Србским народом

    Teško....

  3. #3
    Buduća legenda jomini (avatar)
    Učlanjen
    18.04.2004.
    Pol
    muški
    Poruke
    33.537
    Reputaciona moć
    0

    Podrazumevano Re: Злочини над Србским народом


Slične teme

  1. Усташки злочини
    Autor дрињача u forumu Istorija
    Odgovora: 264
    Poslednja poruka: 15.05.2009., 02:09
  2. Злочини антикомуниста
    Autor Alekasandar3 u forumu Politika
    Odgovora: 52
    Poslednja poruka: 28.04.2009., 11:43
  3. Злочини без казне
    Autor Duh Sekire u forumu Politika
    Odgovora: 52
    Poslednja poruka: 12.09.2007., 18:00
  4. Odgovora: 30
    Poslednja poruka: 03.06.2007., 13:56
  5. Ратни злочини у Словенији
    Autor Marty Misterija u forumu Politika
    Odgovora: 30
    Poslednja poruka: 07.04.2006., 23:42

Pravila za slanje poruka

  • Ne možete kreirati novu temu
  • Ne možete poslati odgovor
  • Ne možete dodati priloge
  • Ne možete prepraviti svoju poruku
  •