Pavle M. Dzeletović Ivanov - Poreklo Arbanasa (24) - Blogovi - Forum Krstarice
Prikaži RSS

osveta 1912

Pavle M. Dzeletović Ivanov - Poreklo Arbanasa (24)

Oceni ovaj blog
Poreklo Arbanasa (24)

Prvi Balkanski rat i Srbija



Isa Boljetinac preti svima koji ne budu branili tursko tle

U Prvom balkanskom ratu 1912-1913. godine Srbija je najpre utvrdila geografske oblasti za koje se vezuju njeni interesi u tom ratu: to je Stara Srbija 2, u koju spada Novopazarski sandžak, Kosovo polje, Metohija i neke oblasti južno do Šar-planine i da Stara Srbija izlazi uzanim pojasom na Jadransko more oko Skadra, Lješa i Drača - imajući u vidu srednjovekovnu situaciju. Stanje ovih oblasti dok su još bile pod Turcima a posebno u razdoblju od 1900. do 1912. godine može se tvrditi da je to zemlja najveće anarhije i nasilja, ne samo na Balkanskom Poluostrvu no možda jedinstvena u svetu. Žrtva tog stanja su Srbi, a glavni uzrok ovakvih srpskih nevolja su Arbanasi; to su kolonisti nasilno nastanjeni, a Srbi proterani.

Oni koji su ostali u Staroj Srbiji podvrgnuti su čitlučkom sistemu, svakojakim nasiljima i osiromašenju, islamizaciji i odnarođavanju; ugroženi su im i crkva i škola; nikakva im se prava, ni ona po sultanskim fermanima ni po zakonima mladouturskih vlasti, u stvarnosti ne priznaju. Planskim, a nasilnim naseljavanjem muslimanskih doseljenika i proterivanjem srpskih žitelja razbijaju se kompaktne srpske mase i prave oaze mešovitog hrišćansko-muhamedanskog stanovništva.

Ovakva nasilja i zločini nad Srbima pomenutih prostora traju vekovima. Proučavanjima Srpske akademije nauka utvrđeno je da je tokom 18. i 19. veka iseljeno iz Stare Srbije oko pola miliona duša. Najmnogobrojnije iseljavanje je usledilo srpskim ustancima 1804-1815. godine i srpsko-turskim ratovima 1876 - 1878. godine. Islamiziranja su, pojedinačna i masovna: čitave oblasti su na taj način odnarođene - Župa Gora, Drenica, Prekoruplje, Međuvode i td. Tako da je danas dobar deo Arbanasa na Kosovu i Metohiji srpskog porekla.

Ovo je još vreme kada Arbanasi nisu narod, već su to izdeljena i međusobno zakrvljena plemena, bez zajedničkog jezika, pisma i vere.


U službi Turaka

Turska vrši opštu mobilizaciju za rat protiv Srbije u kojoj se jedan broj Arbanasa odaziva, a za odbranu "vere prorokove", kačački vođa Iso Boljetinac ističe da će zapaliti kuće svih onih koji ne budu branili "tursko zemljište". Na taj način odbrana kosovskog pravca, prepuštena je Arbanasima. Najžešći otpor srpskoj vojsci organizovali su Albanci u samom pograničnom pojasu oko Merdarske karaule. Srpske snage su napredovale i posele čitavu severnu i srednju Albaniju u toku oktobra i novembra 1912. godine. pred sam rat 10. oktobra 1912. godine, skup albanskih glavara u Skoplju je doneo odluku da se bore na strani Turaka. Zahtevima ovog skupa priključili su se u Debru i Prištini.

Ovakvo napredovanje srpske vojske i njeno izbijanje na obale jadranskog mora i dalje nije pogodovalo Austriji, pa se iz tih razloga trudila da se što pre stvori autonomna država Albanija sa šato većim prostorom a na štetu Srbije i srpskog naroda. U svemu ovom Nemačka podržava Austriju. Cilj Austrije je bio da izbije na Solun.


Odluka u Londonu

Italija je bila popustljivija kada su bili u pitanju većih sukoba pa su pribegle da na štetu Srbije idu na stvaranje autonomne Albanije i Crne Gore na severu "u svakom slučaju budu susedne", pa je tako skinuto s dnevnog reda pitanje teritorijalnog izlaza Srbije na more. Sile su se složile, samo da se Srbiji odredi jedna trgovačka luka na albanskoj teritoriji, slobodna i neutralna, sa kojom će Srbija biti vezana neutralnom železnicom, pod evropskom kontrolom i stražom međunarodne žandarmerije. Tako je 17. decembra 1912. godine na Konferenciji ambasadora u Londonu doneta odluka o stvaranju autonomne Albanije.

Kraljevina Srbija i Crna Gora oslobodile su svoje vekovne teritorije koje su bile pod turskom vlašću do 1912. godine. Po oslobođenju Kosova i Metohije, Turci odlaze masovno, ali ipak jedan broj njih ostaje na ovim prostorima. Međutim, ove prostore napuštaju i Albanci, u prvom redu paše, age i begovi, a najveći broj onih koji su izbegli su kačaci-zločinci. Mnogi od njih su se povukli sa Turcima, a većina je prebegla na teritoriju autonomne Albanije. Kačaci su do tada vršili velike zločine nad Srbima koji sa svojim zločinima neće ni prestajati.

Srpski vojni organi posle Balkanskog prvog rata vrši prebrojavanje stanovnika Kosova i Metohije. Tada je odnos bio Srba 51 posto, a ostalih 49 posto. U ostale su spadali jedan manji broj Jevreja, još manji broj Čerkeza, nekoliko stotina turskih porodica, jedan broj katolika kako Srba tako i Albanaca, veći broj arnautaša - a to su Srbi, hrišćani koji su primili islam i poarbanašili se, a od Albanaca bio je najveći broj islamske veroispovesti.


Srbija nije htela

Srbija nije tada, kao Bugarska i Grčka, iskoristila priliku, da pripadnike islamske vere, Albance, zameni za pravoslavne hrišćani koji su se nalazili u Turskoj. Takođe, Srbija je imala ponudu od onih koji su krajem 19 veka i u prvoj deceniji 20. veka primili islam da se vrate u svoju pravoslavnu veru, što Srbija nije dozvolila. I danas u 21 veku ima nekoliko desetina hiljada žitelja na Kosovu i Metohiji kojima je maternji jezik srpski a vera islamska. Te žitelje nazivamo Gorancima.

Pošalji "Pavle M. Dzeletović Ivanov - Poreklo Arbanasa (24)" na Facebook Pošalji "Pavle M. Dzeletović Ivanov - Poreklo Arbanasa (24)" na Google Pošalji "Pavle M. Dzeletović Ivanov - Poreklo Arbanasa (24)" na My Yahoo! Pošalji "Pavle M. Dzeletović Ivanov - Poreklo Arbanasa (24)" na Live Pošalji "Pavle M. Dzeletović Ivanov - Poreklo Arbanasa (24)" na MySpace Pošalji "Pavle M. Dzeletović Ivanov - Poreklo Arbanasa (24)" na Twitter Pošalji "Pavle M. Dzeletović Ivanov - Poreklo Arbanasa (24)" na Digg Pošalji "Pavle M. Dzeletović Ivanov - Poreklo Arbanasa (24)" na del.icio.us

Kategorije
Poreklo Arbanasa

Komentari