Pavle M. Dzeletović Ivanov - Poreklo Arbanasa (27-28) - Blogovi - Forum Krstarice
Prikaži RSS

osveta 1912

Pavle M. Dzeletović Ivanov - Poreklo Arbanasa (27-28)

Oceni ovaj blog
Poreklo Arbanasa (27)

Dvolična politika prema državi



Kosovski komitet 1925. godine bio je lociran u Beču

Strankom je rukovodio Centralni odbor koji se birao na kongresima održavani u aprilu svake godine. Ova stranka je na izborima 1920. godine dobila osam poslaničkih mesta, 1923. četrnaest, a 1925. godine nije imala nijednog poslanika jer se stranka pocepala na dve grupe. Jednu je vodio Ferad beg Draga, a bila je u većini, a manjoj je bio na čelu Kanan Zija.

Držanje ove stranke prema državi bilo je dvolično. Oba lidera koristili su sve povlastice vodećeg političkog sloja u državi, a na drugoj strani oni su svoje organizacije koristili za sprovođenje velikoalbanske politike, na perfidan način, koji je u izvesnoj meri tolerisala tadašnja vlast. Ferad beg Draga je bio u stalnoj vezi s tiranskom vladom. Džemijet se ugasila 1925. godine, ali nastavlja sa ilegalnim radom, što će se potvrditi za vreme Drugog svetskog rata, kada su Ferad beg Draga i njegov sin Ali postali aktivni eksponenti velikoalbanske propagande.

Kasnije će se u Rimu otvoriti Biro za organizovanje velikoalbanskot pokreta. Tom prilikom formirana je grupa Kosovara-kačaka za upade u Jugoslaviju. Jedna grupa albanskih intelektualaca sa Kosova i Metohije prebegla je u Albaniju. Za emigrante Albance s Kosova i Metohije interesovale su se mnoge diplomate i obaveštajne službe. Tako Britanski konzul u Skoplju Ralf Parker sarađuje sa Ganijem i Saidom Krueziju, inače Đakovčani, koji su bili saradnici engleske obaveštajne službe.


Tajna organizacija 1935. u Beogradu

Albanski studenti u Beogradu 1935. godine formirali su tajnu organizaciju "Besa". Osnovana je sa znanjem i uz pomoć i saglasnost albanske vlade u Tirani, a prema direktivama sekretara Albanskog poslanstva u Beogradu Sermet Đenđulije. Besa je u svom programu predviđala priključenje Kosova i Metohije Albaniji. Šaib Mustava i Ibrahim Ljutvić, kao predstavnici organizacije Besa, 1938. godine su uspostavili vezu s Bedri Pehanije, rukovodilac Kosovskog komiteta. Kosovski komitet datira iz 1913. godine koji je imao nekoliko metamorfoza.

Tako je 1919. godine Kosovski komitet predstavljao produženu ruku organizacije "Baškimi" koja je nastala 1915. godine u Kosovskoj Mitrovici na čelu sa Nedžipom Dragom. Kosovski komitet 1925. godine bio je lociran u Beču u kom su radili većinom emigranti sa Kosova i Metohije. Uglavnom ovaj Komitet koji će u 1941. godini doći na Kosovo i Metohiju pod okriljem fašističke Italije.

Kosovski komitet 1941. godine sačinjavali su: Bedri beg Pejani, kao predsednik, Tafilj Boljetini, Redžep Mitrovica, Ibrahim Đakova, Redžep Krasnići, Đazim Begoli, Đelal Mitrovica, Šaćir Curi i Đemal beg Priština. Ovaj komitet je imao značajnog uticaja na držanje albanskih masa na Kosovu i Metohiji u toku Drugog svetskog rata a i kasnije. Iz redova ovog komiteta proisteklo je nekoliko kvislinga koji će se po svojim zlim delima dugo pamtiti.

Odmah po kapitulaciji Kraljevine SHS, 1941. godine sa Bedri Pejanijem u Kosovsku Mitrovicu dolazi grupa od 600 emigranata među kojima je bilo 20 agenata SIM, od kojih su većina bili članovi komiteta stvorenog u Tirani. Još u prvim danima okupacije, Ali Draga u Kosovvskoj Mitrovici održao je skupštinu sa prvacima ovih krajeva za formiranje Komiteta "Levizija populare Šćiptare", koji bi ličio na "Fagka binda".

Ova će organizacija uglavnom raditi na isterivanju Srba sa prostora Kosova i Metohije. Jedan od članova tajne organizacije Besa bio je Đazim Blaca, koji je za vreme Drugog svetskog rata bio ministar fašističke vlade Džafer Deve. Posle oslobođenja Blaca, beži u Albaniju da bi se nakon nekoliko godina vratio u Jugoslaviju bez ikakve odgovornosti i opasnosti.


Agenti Abvera

Nemački Abver, pre Drugog svetskog rata, imao je svoje agente na Kosovu i Metohiji čiji je centar bio u Kosovskoj Mitrovici, a glavni akter špijunaže bio je Džafer Deva, još od 1936. godine. Po nalogu Abvera, osnovano je društvo Merhamet, čiji je osnovni zadatak bio špijunaža i separatizam. Umesto svoje humanitarne aktivnosti, ovo se društvo, pored špijunaže, bavi i politikom i služi interesima nacističke Nemačke.

Ovaj komitet je imao podršku nekih zemalja. Najviše je računao na podršku Austro-Ugarske i Italije i onih zemalja koje nisu bile za stvaranje Kraljevine Srba, Hrvata i Slovenaca s njenim granicama i granicama Grčke. U ovom su računali i na podršku Bugarske, pa jednim delom i na Mađarsku. Po završetku Prvog svetskog rata, Komitet svoju aktivnost usmerava na rad sa Albancima koji žive na prostorima Kosova i Metohije i jednog dela Grčke.



Poreklo Arbanasa (28)

Saradnja kačaka i VMRO - a



Kačkački napadi učestali su naročito od 1921. godine
Ideje kosovskog komiteta imale su velikog uticaja na kačake. Tako je, pod uticajem ovog komiteta, 1920. godine bila jedna akcija kačaka, njih 200 iz podrimskog i sreničkog sreza i napali selo Grabac, koje se nalazi kod Istoka, zapalili su selo i svu stoku opljačkali. U selu Suštici ubili su kmeta, zatim predsednika glavničke opštine i nekoliko pandura.

Kačački napadi su u 1921. godini učestali, naročito na putu Đurakovac - Peć. Vođe kačaka su naređivale kačacima da pale i pljačkaju kao bi sprečili naseljavanje ovih prostor ai sprovođenje agrarne reforme. Kačaci su imali podršku albanskog stanovništva jer su ih smatrali svojim zaštitnicma, oni su ih hranili i nisu hteli davati podatke o kačacima vlastima.

Pljačke i ubistva od strane kačaka su se iz godinu u godinu povećavali. Tako 1922. godine za kratko vreme izvršili su 58 ubistava, 18 pokušaja ubistva, 13 razbojništava i 71 jednu vrlo drsku krađu. Kačacima su se pridruživali oni koji su vršili ubistva, prikrivači i prodavci oružja, oni koji su bežali zbog krvne osvete, oni koji su pljačkali tuđu imovinu, krijumčari duvana, oni koji su izbegavali služenje vojnog roka i dr.


Od kačaka do balista

Pa oni koji su vršili ubistva nad onima koji su sarađivali sa jugoslovenskom vlašću kao što su: kmetovi, panduri, predsednici opština i drugi. Glavne vođe kačaka pored ostalih bili su: Azem Bejta, Bajram, Curi, Hasan Vučitrna, Iso Boljetinac, Mehmed Delija, Elez Jusug i drugi koji su skoro u svim mestima imali svoje bande. Krajem septembra 1924. godine izvršeno je uspešno razbijanje kačačkog odmetništva i likvidiranje njihovih vođa, ali kačački mentalitet nije uništen ni do današnjih dana. Da je to tako kačaci su bili potencijalni balisti u toku Drugog svetskog rata, a u naše vreme kačaci su oličeni u teroristima OVK.

Vođe VMRO su bile Todor Aleksandrov, Aleksandar Protogerov i Vanče Mihajlov. Sa njima za mračne ciljeve sarađivali su vođa kačaka Hasan Priština i Bajram Curi. Tako novembra 1920. godine tzv. Kosovski komitet na čelu sa Hasanom Prištinom i Hodžom Kadrijem zaključili su sa VMRO-om sporazum o zajedničkoj borbi protiv novostvorene Kraljevine SHS Jugoslavije, sa ciljem da se Kosovo i Metohija odvoji od Jugoslavije i pripoje Albaniji, a da se Makedonija pripoji Bugarskoj. U ime Komiteta ovaj protokol su potpisali Hsan Priština, Bedri Pejan , Hodža Hadriju i Sejfi Velmosi. Sporazum se odnosio na zajedničke komitsko-kačačke akcije, u prilog Bugarske i Albanije.

Iz tih razloga je u januaru 1924. godine u Albaniji u Valoni održan sastanak kome su prisustvovala i dva bugarska generala, od kojih je jedan bio A. Protogerov i dva bugarska generalštabna pukovnika. Na ovom sastanku je pripreman plan za dizanje ustanka Albanaca na Kosovu i Metohiji, kao i Makedoniji. U to vreme kod Bajrama Curija nalazili su se i kačaci Azema Bejte, koji mu je služio kao veza između kosovskog komiteta i VMRO. Aprila 1933. godine Vančo Mihajlov se susreo sa Hasanom Prištinom u jednom bugarskom selu i dogovorili su se o daljoj saradnji i izvođenju akcija i tada su odlučili da postignu sporazum sa svojim istomišljenicima Frankovcima - ustašama Ante Pavelića. Kosovski komitet, VMRO i ustaše predstavljali su uvek faktor nestabilnosti na Balkanu.


U službi Italije

Kačačke akcije će u velikoj meri koristiti Italija u odnosu na Jugoslaviju posebno od 7. aprila 1939. godine kada je Italija aneksijom i okupacijom Albaniju zauzela. Tada je u Tirani formiran jedan nov Kosovski komitet, pod vođstvom Ćerim bega Mahmudbegovića iz Peći. Italija preko njega obavlja svoju propagandu kod Albanaca na Kosovu i Metohiji. Poznati italijanski obaveštajac Anđelko Antika u Toropoji se sastaje sa vođama kačaka Sadik Ramom, Zećirom Radžom, obojica iz okoline Peći, i Hisenom Sejdijem iz Junika i sa njima se dogovara kako zajedno sa Tahirom Zaimom da vrati kačake u Jugoslaviju koji će raditi za interese Italije.

Pošalji "Pavle M. Dzeletović Ivanov - Poreklo Arbanasa (27-28)" na Facebook Pošalji "Pavle M. Dzeletović Ivanov - Poreklo Arbanasa (27-28)" na Google Pošalji "Pavle M. Dzeletović Ivanov - Poreklo Arbanasa (27-28)" na My Yahoo! Pošalji "Pavle M. Dzeletović Ivanov - Poreklo Arbanasa (27-28)" na Live Pošalji "Pavle M. Dzeletović Ivanov - Poreklo Arbanasa (27-28)" na MySpace Pošalji "Pavle M. Dzeletović Ivanov - Poreklo Arbanasa (27-28)" na Twitter Pošalji "Pavle M. Dzeletović Ivanov - Poreklo Arbanasa (27-28)" na Digg Pošalji "Pavle M. Dzeletović Ivanov - Poreklo Arbanasa (27-28)" na del.icio.us

Ažurirano 04.12.2010. u 14:03, autor: osveta 1912

Kategorije
Poreklo Arbanasa

Komentari